ความพิเศษคือ SPHEREx มองเห็นในช่วง อินฟราเรดย่านใกล้ (Near-Infrared) นี่คือกุญแจสำคัญ เพราะการสำรวจด้วยแสงในช่วงคลื่นที่ตาเรามองเห็น (optical) มักจะพลาดเป้าหมายที่ถูกฝุ่นหนาทึบบดบังไว้ แต่แสงอินฟราเรดมีความสามารถในการทะลุผ่านกลุ่มฝุ่นได้ดีกว่า ทีมนักวิจัยนำโดย Matthew Stepney ได้ใช้ข้อมูลสเปกโทรโฟโตเมตรีจาก SPHEREx เพื่อตรวจสอบผู้สมัครที่เป็นควาซาร์แดงจัด และยืนยันว่าพวกมันคือควาซาร์สว่างที่ถูกฝุ่นบดบัง พร้อมกับวัดค่าระยะห่างหรือเรดชิฟต์ (redshift) ของพวกมันได้

ผลลัพธ์ที่ได้คือการยืนยัน ควาซาร์แดงจัดใหม่ 77 แห่ง ในช่วงเรดชิฟต์ 1.5 ถึง 3.9 ซึ่งสอดคล้องกับช่วงเวลาที่เอกภพมีอายุเพียงประมาณ 1.6 ถึง 4.3 พันล้านปี ก่อนหน้านี้ เรารู้จักวัตถุหายากเหล่านี้เพียงไม่กี่สิบแห่ง การค้นพบครั้งเดียวของ SPHEREx ทำให้จำนวนควาซาร์แดงจัดที่รู้จักเพิ่มขึ้นมากกว่าสองเท่า และรวมถึงควาซาร์ 7 แห่งแรกที่ถูกพบที่เรดชิฟต์มากกว่า 3 ซึ่งถือเป็นยุคแรกเริ่มของเอกภพ

หลักฐานที่ตอกย้ำทฤษฎี 'ช่วงระเบิดก๊าซ' (Blow-out Phase)

ควาซาร์แดงจัดไม่ได้เป็นแค่ควาซาร์ธรรมดา แต่นักดาราศาสตร์เชื่อว่ามันเป็นภาพ snapshot ของ 'ช่วงระเบิดก๊าซ' (Blow-out Phase) ซึ่งเป็นช่วงสั้นๆ แต่รุนแรงในการเติบโตของหลุมดำมวลยิ่งยวด ทฤษฎีการวิวัฒนาการของกาแล็กซีในยุค 'คอสมิก นูน' (Cosmic Noon) ซึ่งเป็นยุคที่การก่อตัวของดาวฤกษ์และกาแล็กซีพุ่งถึงจุดสูงสุด อธิบายกลไกไว้ดังนี้:

1. การชนและรวมตัวของกาแล็กซี (Galaxy Merger): เหตุการณ์นี้จะผลักดันก๊าซและฝุ่นจำนวนมหาศาลให้ไหลเข้าสู่ใจกลางกาแล็กซี
2. การเติบโตอย่างรวดเร็วท่ามกลางฝุ่น: ก๊าซที่ไหลเข้าไปจะถูกดูดกลืนโดยหลุมดำ ทำให้มันเติบโตอย่างรวดเร็ว และยังเป็นเชื้อเพลิงให้เกิดการก่อตัวของดาวฤกษ์อย่างรุนแรงไปพร้อมๆ กัน ในช่วงนี้ หลุมดำจะถูกฝุ่นหนาห่อหุ้มไว้มิดชิด ทำให้เรามองเห็นมันเป็นควาซาร์แดงจัด
3. การปะทุของพลังงาน (AGN Feedback): เมื่อหลุมดำดูดกลืนสสารเข้าไป มันจะปลดปล่อยพลังงานมหาศาลออกมาในรูปของลมและรังสีที่ทรงพลัง พลังงานนี้เองที่เรียกว่า 'ฟีดแบ็กจากนิวเคลียสกาแล็กซี' (AGN Feedback) ซึ่งจะเริ่มพัดพาและผลักดันก๊าซและฝุ่นที่ห่อหุ้มอยู่ออกไป คล้ายกับการระเบิดเพื่อเปิดทาง
4. การปรากฏตัวของควาซาร์สว่าง: ในที่สุด เมื่อฝุ่นถูกพัดพาออกไปจนเกือบหมด หลุมดำก็จะเผยตัวออกมาเป็นควาซาร์สว่างจ้าในช่วงแสงที่ตามองเห็น (optical) ซึ่งเป็นรูปแบบที่เราคุ้นเคยกันดี

ความที่ 'ช่วงระเบิดก๊าซ' นี้เกิดขึ้นเพียงชั่วครู่เมื่อเทียบกับอายุขัยของกาแล็กซี จึงอธิบายได้ว่าทำไมควาซาร์แดงจัดถึงเป็นวัตถุที่หายากมาก และการรวบรวมตัวอย่างจำนวนมากเพื่อศึกษาจึงเป็นเรื่องท้าทายอย่างยิ่งในอดีต ข้อมูลจาก SPHEREx นี้จึงเป็นขุมทรัพย์ทางวิทยาศาสตร์ที่ช่วยให้นักวิจัยสามารถศึกษาคุณสมบัติทางประชากรศาสตร์ของพวกมันได้เป็นครั้งแรก เช่น ความสว่างที่แท้จริง ระดับการถูกบดบังด้วยฝุ่น และความเชื่อมโยงระหว่างประชากรควาซาร์ที่ถูกบดบังกับที่ปรากฏให้เห็น

ทำไมการค้นพบนี้จึงเป็นจิ๊กซอว์ชิ้นสำคัญของวิวัฒนาการกาแล็กซี

การค้นพบนี้เป็นหลักฐานเชิงสำรวจที่แข็งแกร่งที่สุดชิ้นหนึ่งที่สนับสนุนว่า ควาซาร์แดงจัดคือ ช่วงเปลี่ยนผ่านที่สำคัญ จากกาแล็กซีที่เต็มไปด้วยฝุ่นและมีการก่อตัวของดาวฤกษ์อย่างรุนแรง ไปสู่กาแล็กซีที่มีควาซาร์สว่างและอาจสงบลง มันเป็นภาพของ 'ก่อน-หลัง' ในการวิวัฒนาการของหลุมดำมวลยิ่งยวด

ลองนึกภาพรังไหมที่ห่อหุ้มดักแด้ไว้ ดักแด้คือหลุมดำที่กำลังเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็ว เมื่อถึงเวลา ผีเสื้อซึ่งก็คือควาซาร์ที่สว่างจ้าจะเจาะรังไหมหรือ 'ระเบิดฝุ่น' ที่ห่อหุ้มมันออกมา การค้นพบควาซาร์แดงจัดจำนวนมากในครั้งนี้ ทำให้เรามี 'ดักแด้' หลายสิบรังให้ศึกษากระบวนการเจาะรังไหมที่เคยเป็นเพียงทฤษฎี

ด้วยจำนวนตัวอย่างที่มากขึ้น SPHEREx ได้มอบเครื่องมืออันทรงพลังให้กับนักดาราศาสตร์ในการทดสอบแบบจำลองวิวัฒนาการของกาแล็กซีอย่างละเอียด และทำความเข้าใจว่าฟีดแบ็กอันรุนแรงจากหลุมดำไม่เพียงแต่เปลี่ยนโฉมหน้าของตัวมันเอง แต่ยังส่งผลกระทบต่อกาแล็กซีที่มันอาศัยอยู่ทั้งหมดอย่างไร

ความพิเศษคือ SPHEREx มองเห็นในช่วง อินฟราเรดย่านใกล้ (Near-Infrared) นี่คือกุญแจสำคัญ เพราะการสำรวจด้วยแสงในช่วงคลื่นที่ตาเรามองเห็น (optical) มักจะพลาดเป้าหมายที่ถูกฝุ่นหนาทึบบดบังไว้ แต่แสงอินฟราเรดมีความสามารถในการทะลุผ่านกลุ่มฝุ่นได้ดีกว่า ทีมนักวิจัยนำโดย Matthew Stepney ได้ใช้ข้อมูลสเปกโทรโฟโตเมตรีจาก SPHEREx เพื่อตรวจสอบผู้สมัครที่เป็นควาซาร์แดงจัด และยืนยันว่าพวกมันคือควาซาร์สว่างที่ถูกฝุ่นบดบัง พร้อมกับวัดค่าระยะห่างหรือเรดชิฟต์ (redshift) ของพวกมันได้

ผลลัพธ์ที่ได้คือการยืนยัน ควาซาร์แดงจัดใหม่ 77 แห่ง ในช่วงเรดชิฟต์ 1.5 ถึง 3.9 ซึ่งสอดคล้องกับช่วงเวลาที่เอกภพมีอายุเพียงประมาณ 1.6 ถึง 4.3 พันล้านปี ก่อนหน้านี้ เรารู้จักวัตถุหายากเหล่านี้เพียงไม่กี่สิบแห่ง การค้นพบครั้งเดียวของ SPHEREx ทำให้จำนวนควาซาร์แดงจัดที่รู้จักเพิ่มขึ้นมากกว่าสองเท่า และรวมถึงควาซาร์ 7 แห่งแรกที่ถูกพบที่เรดชิฟต์มากกว่า 3 ซึ่งถือเป็นยุคแรกเริ่มของเอกภพ

หลักฐานที่ตอกย้ำทฤษฎี 'ช่วงระเบิดก๊าซ' (Blow-out Phase)

ควาซาร์แดงจัดไม่ได้เป็นแค่ควาซาร์ธรรมดา แต่นักดาราศาสตร์เชื่อว่ามันเป็นภาพ snapshot ของ 'ช่วงระเบิดก๊าซ' (Blow-out Phase) ซึ่งเป็นช่วงสั้นๆ แต่รุนแรงในการเติบโตของหลุมดำมวลยิ่งยวด ทฤษฎีการวิวัฒนาการของกาแล็กซีในยุค 'คอสมิก นูน' (Cosmic Noon) ซึ่งเป็นยุคที่การก่อตัวของดาวฤกษ์และกาแล็กซีพุ่งถึงจุดสูงสุด อธิบายกลไกไว้ดังนี้:

1. การชนและรวมตัวของกาแล็กซี (Galaxy Merger): เหตุการณ์นี้จะผลักดันก๊าซและฝุ่นจำนวนมหาศาลให้ไหลเข้าสู่ใจกลางกาแล็กซี
2. การเติบโตอย่างรวดเร็วท่ามกลางฝุ่น: ก๊าซที่ไหลเข้าไปจะถูกดูดกลืนโดยหลุมดำ ทำให้มันเติบโตอย่างรวดเร็ว และยังเป็นเชื้อเพลิงให้เกิดการก่อตัวของดาวฤกษ์อย่างรุนแรงไปพร้อมๆ กัน ในช่วงนี้ หลุมดำจะถูกฝุ่นหนาห่อหุ้มไว้มิดชิด ทำให้เรามองเห็นมันเป็นควาซาร์แดงจัด
3. การปะทุของพลังงาน (AGN Feedback): เมื่อหลุมดำดูดกลืนสสารเข้าไป มันจะปลดปล่อยพลังงานมหาศาลออกมาในรูปของลมและรังสีที่ทรงพลัง พลังงานนี้เองที่เรียกว่า 'ฟีดแบ็กจากนิวเคลียสกาแล็กซี' (AGN Feedback) ซึ่งจะเริ่มพัดพาและผลักดันก๊าซและฝุ่นที่ห่อหุ้มอยู่ออกไป คล้ายกับการระเบิดเพื่อเปิดทาง
4. การปรากฏตัวของควาซาร์สว่าง: ในที่สุด เมื่อฝุ่นถูกพัดพาออกไปจนเกือบหมด หลุมดำก็จะเผยตัวออกมาเป็นควาซาร์สว่างจ้าในช่วงแสงที่ตามองเห็น (optical) ซึ่งเป็นรูปแบบที่เราคุ้นเคยกันดี

ความที่ 'ช่วงระเบิดก๊าซ' นี้เกิดขึ้นเพียงชั่วครู่เมื่อเทียบกับอายุขัยของกาแล็กซี จึงอธิบายได้ว่าทำไมควาซาร์แดงจัดถึงเป็นวัตถุที่หายากมาก และการรวบรวมตัวอย่างจำนวนมากเพื่อศึกษาจึงเป็นเรื่องท้าทายอย่างยิ่งในอดีต ข้อมูลจาก SPHEREx นี้จึงเป็นขุมทรัพย์ทางวิทยาศาสตร์ที่ช่วยให้นักวิจัยสามารถศึกษาคุณสมบัติทางประชากรศาสตร์ของพวกมันได้เป็นครั้งแรก เช่น ความสว่างที่แท้จริง ระดับการถูกบดบังด้วยฝุ่น และความเชื่อมโยงระหว่างประชากรควาซาร์ที่ถูกบดบังกับที่ปรากฏให้เห็น

ทำไมการค้นพบนี้จึงเป็นจิ๊กซอว์ชิ้นสำคัญของวิวัฒนาการกาแล็กซี

การค้นพบนี้เป็นหลักฐานเชิงสำรวจที่แข็งแกร่งที่สุดชิ้นหนึ่งที่สนับสนุนว่า ควาซาร์แดงจัดคือ ช่วงเปลี่ยนผ่านที่สำคัญ จากกาแล็กซีที่เต็มไปด้วยฝุ่นและมีการก่อตัวของดาวฤกษ์อย่างรุนแรง ไปสู่กาแล็กซีที่มีควาซาร์สว่างและอาจสงบลง มันเป็นภาพของ 'ก่อน-หลัง' ในการวิวัฒนาการของหลุมดำมวลยิ่งยวด

ลองนึกภาพรังไหมที่ห่อหุ้มดักแด้ไว้ ดักแด้คือหลุมดำที่กำลังเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็ว เมื่อถึงเวลา ผีเสื้อซึ่งก็คือควาซาร์ที่สว่างจ้าจะเจาะรังไหมหรือ 'ระเบิดฝุ่น' ที่ห่อหุ้มมันออกมา การค้นพบควาซาร์แดงจัดจำนวนมากในครั้งนี้ ทำให้เรามี 'ดักแด้' หลายสิบรังให้ศึกษากระบวนการเจาะรังไหมที่เคยเป็นเพียงทฤษฎี

ด้วยจำนวนตัวอย่างที่มากขึ้น SPHEREx ได้มอบเครื่องมืออันทรงพลังให้กับนักดาราศาสตร์ในการทดสอบแบบจำลองวิวัฒนาการของกาแล็กซีอย่างละเอียด และทำความเข้าใจว่าฟีดแบ็กอันรุนแรงจากหลุมดำไม่เพียงแต่เปลี่ยนโฉมหน้าของตัวมันเอง แต่ยังส่งผลกระทบต่อกาแล็กซีที่มันอาศัยอยู่ทั้งหมดอย่างไร