หลังตรวจสอบและแก้ไขปัญหาแล้ว บริษัทจึงกลับมาพยายามปล่อยอีกครั้งในวันถัดมา และสามารถปล่อยจรวดได้สำเร็จ

การขึ้นบินของ Starship V3

เมื่อเริ่มปล่อยจริง จรวด Starship ซึ่งประกอบด้วย

• บูสเตอร์ Super Heavy
• ยานขั้นบน Ship 39

สามารถทะยานขึ้นจากแท่นปล่อยและเข้าสู่ช่วงไต่ระดับได้ตามแผน

ระหว่างการขึ้นบิน เครื่องยนต์ Raptor หนึ่งในหกเครื่องของยานขั้นบนดับลง แต่ระบบยังทำงานต่อได้ และยานยังคงรักษาวิถีการบินไว้ได้ตามที่วางไว้

Starship เข้าสู่วิถีบินใกล้วงโคจรของโลก พร้อมถ่ายทอดภาพวิดีโอจากอวกาศแบบเรียลไทม์ ซึ่งเป็นหนึ่งในความสามารถที่ถูกทดสอบในเวอร์ชัน V3

บูสเตอร์ Super Heavy สูญเสียระหว่างกลับโลก

หลังแยกขั้น บูสเตอร์ Super Heavy ต้องทำชุดการจุดเครื่องยนต์เพื่อหันกลับและจำลองการลงจอดใน อ่าวเม็กซิโก

แต่ขั้นตอนนี้ล้มเหลว

รายงานระบุว่าเครื่องยนต์ของบูสเตอร์ ไม่สามารถจุดติดใหม่ได้อย่างถูกต้อง สำหรับการเผาไหม้ต่อเนื่องที่จำเป็นต่อการกลับสู่จุดลงจอด ทำให้บูสเตอร์สูญเสียการควบคุมและตกลงสู่ทะเล

บูสเตอร์ไม่ได้รับการกู้คืน และมีความเป็นไปได้ว่ายาน ระเบิดหลังตกกระแทกน้ำ

อย่างไรก็ตาม ในแผนการทดสอบครั้งนี้ SpaceX ไม่ได้ตั้งใจจะกู้คืนบูสเตอร์อยู่แล้ว ดังนั้นความล้มเหลวส่วนนี้จึงไม่ทำให้ภารกิจทั้งหมดต้องยุติลง

Ship 39 ทำภารกิจหลักสำเร็จ

ในขณะที่บูสเตอร์สูญเสียไป ยานขั้นบน Ship 39 กลับทำภารกิจสำคัญได้สำเร็จหลายรายการ

ระหว่างการบิน ยานสามารถ

• ปล่อยดาวเทียมจำลอง Starlink จำนวน 22 ดวง เพื่อทดสอบระบบปล่อยสัมภาระ

หลังจากนั้นประมาณ หนึ่งชั่วโมงหลังการปล่อย ยานกลับเข้าสู่ชั้นบรรยากาศโลก โดยระบบ แผ่นกันความร้อน (heat shield) ทำงานได้ดี และยานดำเนินขั้นตอนลงจอดโดยจุดเครื่องยนต์สองเครื่องก่อนลงทะเลใน มหาสมุทรอินเดีย

หลังแตะผิวน้ำ ยานล้มและแตกออก ซึ่งเป็นสิ่งที่ทีมงานคาดไว้แล้ว เพราะภารกิจทดสอบครั้งนี้ ไม่ได้มีแผนกู้คืนยาน

ทำไมการทดสอบนี้ถึงสำคัญ

แม้จะมีปัญหากับบูสเตอร์ แต่เที่ยวบินนี้ยังพิสูจน์ความสามารถสำคัญของ Starship รุ่นใหม่หลายอย่าง เช่น

• การเข้าสู่วิถีใกล้วงโคจร
• การปล่อยดาวเทียม
• การทนความร้อนและกลับเข้าสู่ชั้นบรรยากาศ

ความสามารถเหล่านี้สำคัญต่อแผนของ SpaceX ที่ต้องการใช้ Starship ปล่อยดาวเทียม Starlink จำนวนมากในแต่ละครั้ง ซึ่งเป็นธุรกิจหลักของบริษัท

ในอีกด้านหนึ่ง การทดสอบนี้เกิดขึ้นในช่วงที่ SpaceX กำลังเตรียม การเข้าจดทะเบียนในตลาดหุ้น Nasdaq ซึ่งมีรายงานว่าอาจใช้ตัวย่อหุ้น “SPCX” ทำให้ความก้าวหน้าทางเทคโนโลยีของ Starship มีผลต่อความเชื่อมั่นของนักลงทุนโดยตรง

นอกจากนี้ Starship ยังเป็นส่วนสำคัญของโครงการ Artemis ของ NASA ซึ่งมีเป้าหมายพามนุษย์กลับไปดวงจันทร์ โดย NASA กำลังร่วมพัฒนาเวอร์ชัน Starship Human Landing System (HLS) กับ SpaceX เพื่อใช้ส่งนักบินอวกาศจากวงโคจรดวงจันทร์ลงสู่พื้นผิว

ภารกิจ Artemis IV ที่คาดว่าจะมีการลงจอดบนดวงจันทร์แบบมีมนุษย์นั้น ปัจจุบันมีเป้าหมายเปิดตัวในช่วงต้นปี 2028

สรุป

การปล่อย Starship V3 ครั้งแรกแสดงให้เห็นทั้งความก้าวหน้าและความท้าทายของระบบจรวดขนาดใหญ่ที่สุดของ SpaceX

• ขั้นบนทำภารกิจหลักสำเร็จ เช่น การปล่อยดาวเทียมและการกลับเข้าสู่ชั้นบรรยากาศ
• แต่บูสเตอร์ Super Heavy ยังมีปัญหาในการกลับโลก

แม้ผลลัพธ์จะไม่สมบูรณ์แบบ การทดสอบครั้งนี้ยังช่วยให้ SpaceX เก็บข้อมูลสำคัญเพื่อพัฒนา Starship ให้พร้อมสำหรับ การปล่อยดาวเทียมจำนวนมาก ภารกิจดวงจันทร์ และในระยะยาวคือการเดินทางไปดาวอังคาร

หลังตรวจสอบและแก้ไขปัญหาแล้ว บริษัทจึงกลับมาพยายามปล่อยอีกครั้งในวันถัดมา และสามารถปล่อยจรวดได้สำเร็จ

การขึ้นบินของ Starship V3

เมื่อเริ่มปล่อยจริง จรวด Starship ซึ่งประกอบด้วย

• บูสเตอร์ Super Heavy
• ยานขั้นบน Ship 39

สามารถทะยานขึ้นจากแท่นปล่อยและเข้าสู่ช่วงไต่ระดับได้ตามแผน

ระหว่างการขึ้นบิน เครื่องยนต์ Raptor หนึ่งในหกเครื่องของยานขั้นบนดับลง แต่ระบบยังทำงานต่อได้ และยานยังคงรักษาวิถีการบินไว้ได้ตามที่วางไว้

Starship เข้าสู่วิถีบินใกล้วงโคจรของโลก พร้อมถ่ายทอดภาพวิดีโอจากอวกาศแบบเรียลไทม์ ซึ่งเป็นหนึ่งในความสามารถที่ถูกทดสอบในเวอร์ชัน V3

บูสเตอร์ Super Heavy สูญเสียระหว่างกลับโลก

หลังแยกขั้น บูสเตอร์ Super Heavy ต้องทำชุดการจุดเครื่องยนต์เพื่อหันกลับและจำลองการลงจอดใน อ่าวเม็กซิโก

แต่ขั้นตอนนี้ล้มเหลว

รายงานระบุว่าเครื่องยนต์ของบูสเตอร์ ไม่สามารถจุดติดใหม่ได้อย่างถูกต้อง สำหรับการเผาไหม้ต่อเนื่องที่จำเป็นต่อการกลับสู่จุดลงจอด ทำให้บูสเตอร์สูญเสียการควบคุมและตกลงสู่ทะเล

บูสเตอร์ไม่ได้รับการกู้คืน และมีความเป็นไปได้ว่ายาน ระเบิดหลังตกกระแทกน้ำ

อย่างไรก็ตาม ในแผนการทดสอบครั้งนี้ SpaceX ไม่ได้ตั้งใจจะกู้คืนบูสเตอร์อยู่แล้ว ดังนั้นความล้มเหลวส่วนนี้จึงไม่ทำให้ภารกิจทั้งหมดต้องยุติลง

Ship 39 ทำภารกิจหลักสำเร็จ

ในขณะที่บูสเตอร์สูญเสียไป ยานขั้นบน Ship 39 กลับทำภารกิจสำคัญได้สำเร็จหลายรายการ

ระหว่างการบิน ยานสามารถ

• ปล่อยดาวเทียมจำลอง Starlink จำนวน 22 ดวง เพื่อทดสอบระบบปล่อยสัมภาระ

หลังจากนั้นประมาณ หนึ่งชั่วโมงหลังการปล่อย ยานกลับเข้าสู่ชั้นบรรยากาศโลก โดยระบบ แผ่นกันความร้อน (heat shield) ทำงานได้ดี และยานดำเนินขั้นตอนลงจอดโดยจุดเครื่องยนต์สองเครื่องก่อนลงทะเลใน มหาสมุทรอินเดีย

หลังแตะผิวน้ำ ยานล้มและแตกออก ซึ่งเป็นสิ่งที่ทีมงานคาดไว้แล้ว เพราะภารกิจทดสอบครั้งนี้ ไม่ได้มีแผนกู้คืนยาน

ทำไมการทดสอบนี้ถึงสำคัญ

แม้จะมีปัญหากับบูสเตอร์ แต่เที่ยวบินนี้ยังพิสูจน์ความสามารถสำคัญของ Starship รุ่นใหม่หลายอย่าง เช่น

• การเข้าสู่วิถีใกล้วงโคจร
• การปล่อยดาวเทียม
• การทนความร้อนและกลับเข้าสู่ชั้นบรรยากาศ

ความสามารถเหล่านี้สำคัญต่อแผนของ SpaceX ที่ต้องการใช้ Starship ปล่อยดาวเทียม Starlink จำนวนมากในแต่ละครั้ง ซึ่งเป็นธุรกิจหลักของบริษัท

ในอีกด้านหนึ่ง การทดสอบนี้เกิดขึ้นในช่วงที่ SpaceX กำลังเตรียม การเข้าจดทะเบียนในตลาดหุ้น Nasdaq ซึ่งมีรายงานว่าอาจใช้ตัวย่อหุ้น “SPCX” ทำให้ความก้าวหน้าทางเทคโนโลยีของ Starship มีผลต่อความเชื่อมั่นของนักลงทุนโดยตรง

นอกจากนี้ Starship ยังเป็นส่วนสำคัญของโครงการ Artemis ของ NASA ซึ่งมีเป้าหมายพามนุษย์กลับไปดวงจันทร์ โดย NASA กำลังร่วมพัฒนาเวอร์ชัน Starship Human Landing System (HLS) กับ SpaceX เพื่อใช้ส่งนักบินอวกาศจากวงโคจรดวงจันทร์ลงสู่พื้นผิว

ภารกิจ Artemis IV ที่คาดว่าจะมีการลงจอดบนดวงจันทร์แบบมีมนุษย์นั้น ปัจจุบันมีเป้าหมายเปิดตัวในช่วงต้นปี 2028

สรุป

การปล่อย Starship V3 ครั้งแรกแสดงให้เห็นทั้งความก้าวหน้าและความท้าทายของระบบจรวดขนาดใหญ่ที่สุดของ SpaceX

• ขั้นบนทำภารกิจหลักสำเร็จ เช่น การปล่อยดาวเทียมและการกลับเข้าสู่ชั้นบรรยากาศ
• แต่บูสเตอร์ Super Heavy ยังมีปัญหาในการกลับโลก

แม้ผลลัพธ์จะไม่สมบูรณ์แบบ การทดสอบครั้งนี้ยังช่วยให้ SpaceX เก็บข้อมูลสำคัญเพื่อพัฒนา Starship ให้พร้อมสำหรับ การปล่อยดาวเทียมจำนวนมาก ภารกิจดวงจันทร์ และในระยะยาวคือการเดินทางไปดาวอังคาร