การซ้อมรบนิวเคลียร์ของรัสเซีย พ.ค. 2026 กำลังส่งสัญญาณอะไรถึงโลก

การซ้อมรบขนาดใหญ่ลักษณะนี้มักมีเป้าหมายสำคัญหลายด้าน เช่น

• ทดสอบระบบบัญชาการและการควบคุมของกองกำลังนิวเคลียร์
• แสดงให้เห็นว่าทั้งสามองค์ประกอบของ “นิวเคลียร์ไตรแอด” สามารถทำงานร่วมกันได้
• ส่งสัญญาณการยับยั้งต่อคู่แข่งในช่วงที่ความตึงเครียดเพิ่มขึ้น

การที่การฝึกมีทั้งเครื่องยิงขีปนาวุธ เครื่องบิน เรือรบ และเรือดำน้ำ แสดงว่ารัสเซียต้องการจำลองการปฏิบัติการนิวเคลียร์แบบบูรณาการ ไม่ใช่เพียงการฝึกของหน่วยใดหน่วยหนึ่ง

ปัจจัยเบลารุส: การส่งสัญญาณนิวเคลียร์ใกล้ชายแดน NATO

ส่วนหนึ่งของการฝึกเกี่ยวข้องกับการประสานงานกับ เบลารุส ซึ่งเป็นพันธมิตรใกล้ชิดของรัสเซีย และมีการฝึกสถานการณ์เกี่ยวกับการใช้อาวุธนิวเคลียร์ร่วมกัน

ตำแหน่งทางภูมิศาสตร์ของเบลารุสมีความสำคัญมาก เพราะประเทศนี้ตั้งอยู่ติดกับแนวชายแดนตะวันออกของ NATO หากรัสเซียใช้เบลารุสเป็นส่วนหนึ่งของโครงสร้างการยับยั้งเชิงนิวเคลียร์ ก็หมายความว่ากองกำลังนิวเคลียร์บางส่วนจะอยู่ใกล้ยุโรปตะวันออกมากขึ้น

สำหรับประเทศอย่างโปแลนด์และรัฐบอลติก การฝึกร่วมลักษณะนี้ทำให้ต้องพิจารณาความเป็นไปได้ของสถานการณ์ยกระดับความขัดแย้งที่เกิดใกล้พรมแดน NATO มากขึ้น

การทดสอบขีปนาวุธ Sarmat ก่อนหน้าเพียงหนึ่งสัปดาห์

ก่อนการซ้อมรบเพียงหนึ่งสัปดาห์ รัสเซียประกาศว่าการทดสอบ RS‑28 Sarmat ซึ่งเป็นขีปนาวุธข้ามทวีปรุ่นใหม่ประสบความสำเร็จ โดยการทดสอบเกิดขึ้นเมื่อ 12 พฤษภาคม 2026

Sarmat ซึ่งสื่อในตะวันตกมักเรียกว่า “Satan II” ถูกออกแบบให้สามารถบรรทุกหัวรบนิวเคลียร์หลายหัวและโจมตีเป้าหมายในระยะข้ามทวีปได้

ลำดับเหตุการณ์—เริ่มจากการทดสอบขีปนาวุธ ตามด้วยการซ้อมรบนิวเคลียร์ระดับประเทศ—ช่วยตอกย้ำภาพลักษณ์ว่า รัสเซียกำลัง ปรับปรุงและรักษาความพร้อมของคลังอาวุธนิวเคลียร์เชิงยุทธศาสตร์

เกิดขึ้นพร้อมการเยือนปักกิ่งของปูติน

ช่วงเวลาเดียวกันนั้นเอง ประธานาธิบดีวลาดิเมียร์ ปูตินเดินทางเยือนปักกิ่งระหว่าง 19–20 พฤษภาคม เพื่อพบกับประธานาธิบดีจีน สี จิ้นผิง และหารือประเด็นความร่วมมือและสถานการณ์โลก

การที่การซ้อมรบนิวเคลียร์เกิดขึ้นในช่วงที่ผู้นำรัสเซียกำลังพบผู้นำจีน ทำให้เกิดผลทางการทูตหลายด้าน เช่น

• แสดงว่ารัสเซียยังคงเป็นมหาอำนาจทางทหาร แม้เผชิญแรงกดดันจากสงครามและมาตรการคว่ำบาตร
• สร้างภาพลักษณ์ความเป็นหุ้นส่วนเชิงยุทธศาสตร์กับจีน
• ส่งสัญญาณถึงสหรัฐฯ และ NATO ว่ารัสเซียยังคงมีอำนาจต่อรองผ่านศักยภาพนิวเคลียร์

แม้จะไม่มีหลักฐานว่าจีนมีส่วนร่วมโดยตรงในการซ้อมรบ แต่การที่สองเหตุการณ์เกิดขึ้นพร้อมกันทำให้ข้อความทางภูมิรัฐศาสตร์ชัดเจนขึ้น

โลกยุคหลังสนธิสัญญา New START

อีกบริบทสำคัญคือการหมดอายุของ สนธิสัญญา New START เมื่อวันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2026 ซึ่งเป็นข้อตกลงสุดท้ายที่จำกัดอาวุธนิวเคลียร์เชิงยุทธศาสตร์ของสหรัฐฯ และรัสเซีย

ภายใต้ข้อตกลงนี้ ทั้งสองประเทศถูกจำกัดจำนวนหัวรบนิวเคลียร์ที่ติดตั้งใช้งานไว้ที่ 1,550 หัวรบต่อฝ่าย และมีระบบตรวจสอบเพื่อความโปร่งใส

เมื่อสนธิสัญญาหมดอายุและยังไม่มีข้อตกลงใหม่ โลกจึงเข้าสู่ช่วงที่สองมหาอำนาจนิวเคลียร์สามารถดำเนินนโยบายได้โดย ไม่มีข้อจำกัดทางกฎหมายแบบเดิม

ในสถานการณ์เช่นนี้ การทดสอบอาวุธและการซ้อมรบขนาดใหญ่จึงกลายเป็นหนึ่งในวิธีหลักที่ประเทศต่าง ๆ ใช้เพื่อส่งสัญญาณถึงศักยภาพและเจตนาทางยุทธศาสตร์

ทำไมจังหวะเวลาจึงสำคัญ

หากมองแยกกัน เหตุการณ์แต่ละอย่าง—การทดสอบขีปนาวุธ การซ้อมรบนิวเคลียร์ การประชุมสุดยอดกับจีน และการหมดอายุของสนธิสัญญาควบคุมอาวุธ—ล้วนเป็นข่าวใหญ่

แต่เมื่อเกิดขึ้น ต่อเนื่องกันในช่วงเวลาใกล้กันมาก ภาพรวมจึงดูเหมือนการส่งสัญญาณหลายชั้นพร้อมกัน

• การยับยั้งทางทหาร: แสดงความพร้อมของกองกำลังนิวเคลียร์ต่อ NATO และคู่แข่ง
• การสื่อสารกับพันธมิตร: แสดงบทบาทของเบลารุสในโครงสร้างการยับยั้ง
• การเมืองระดับมหาอำนาจ: เสริมภาพลักษณ์รัสเซียระหว่างการพบปะกับจีน
• อำนาจต่อรอง: ใช้ศักยภาพนิวเคลียร์เป็นปัจจัยในอนาคตของการเจรจาควบคุมอาวุธ

ไม่ได้หมายความว่าจะใช้อาวุธนิวเคลียร์ทันที

แม้ว่าภาพของการซ้อมรบจะดูตึงเครียด แต่นักวิเคราะห์จำนวนมากเตือนว่า การฝึกแบบนี้ไม่ได้หมายถึงการเตรียมใช้อาวุธนิวเคลียร์จริง

มหาอำนาจนิวเคลียร์ทั่วโลก—including สหรัฐฯ และ NATO—ต่างก็ใช้การซ้อมรบเป็นเครื่องมือของการยับยั้งและการสื่อสารเชิงยุทธศาสตร์

สิ่งที่ทำให้เหตุการณ์ในเดือนพฤษภาคม 2026 โดดเด่น คือการที่ กิจกรรมทางทหาร การทูต และการเปลี่ยนแปลงในระบบควบคุมอาวุธนิวเคลียร์เกิดขึ้นพร้อมกัน ทำให้การซ้อมรบครั้งนี้กลายเป็นเวทีแสดงศักยภาพและอิทธิพลของรัสเซียในภูมิทัศน์ความมั่นคงโลกที่กำลังเปลี่ยนแปลง