Starship Flight 12 การบินทดสอบครั้งแรกของ Starship V3

รุ่นนี้มาพร้อมกับเครื่องยนต์ Raptor รุ่นใหม่ (มักเรียกว่า Raptor 3) และการปรับปรุงโครงสร้างหลายส่วนทั้งในตัวบูสเตอร์และยาน Starship ^[3][4]

เป้าหมายหลักของการออกแบบ V3 ได้แก่

• เครื่องยนต์มีเทน‑ออกซิเจนที่มีประสิทธิภาพสูงขึ้น
• การปรับปรุงโครงสร้างของจรวดสองสเตจ
• เพิ่มความสามารถในการบรรทุก ซึ่งในอนาคตอาจมากกว่า 100 ตันสู่วงโคจรต่ำของโลก (LEO) เมื่อระบบพร้อมใช้งานเต็มรูปแบบ ^[3]

เนื่องจากเป็นการทดสอบแบบรวมระบบครั้งแรก เป้าหมายหลักจึงไม่ใช่การส่ง payload จริง แต่เป็นการพิสูจน์ว่าการออกแบบใหม่สามารถทำงานได้ในสภาพการปล่อยจริง

ความสำคัญของฐานปล่อย Pad 2 ที่ Starbase

Flight 12 ยังมีความสำคัญเพราะเป็น การปล่อยจรวดระดับวงโคจรครั้งแรกจาก Orbital Launch Pad 2 ของ Starbase ซึ่งเป็นโครงสร้างฐานปล่อยใหม่ทั้งหมด ^[4][6]

Pad 2 ช่วยเพิ่มศักยภาพโครงสร้างพื้นฐานของ SpaceX โดยมีข้อดี เช่น

• เป็นฐานปล่อย Starship แห่งที่สองใน Starbase
• ระบบภาคพื้นดินที่ได้รับการอัปเกรด
• ออกแบบมาเพื่อรองรับการจับบูสเตอร์ด้วยหอคอยในอนาคต

การมีฐานปล่อยหลายแห่งเป็นส่วนสำคัญในแผนระยะยาวของ SpaceX ที่ต้องการ เพิ่มความถี่ในการปล่อย Starship เพื่อรองรับการทดสอบและภารกิจจริงในอนาคต ^[4]

การทดสอบก่อนปล่อยจรวด

ก่อนถึง Flight 12 SpaceX ได้ทำการทดสอบภาคพื้นดินหลายขั้นตอน

หนึ่งในเหตุการณ์สำคัญคือ การทดสอบ static fire ของ Booster 19 ด้วยเครื่องยนต์ 33 เครื่องพร้อมกัน ซึ่งเป็นการจุดเครื่องยนต์ Raptor ทั้งหมดในขณะที่จรวดยังยึดอยู่กับแท่นปล่อย เพื่อยืนยันว่าระบบขับดันทำงานร่วมกันได้ตามที่ออกแบบ ^[3]

นอกจากนี้ยังมีการทำ integrated tanking rehearsal หรือการซ้อมเติมเชื้อเพลิงเต็มระบบ ก่อนประกาศเป้าหมายการปล่อยในเดือนพฤษภาคม เพื่อยืนยันว่าระบบเชื้อเพลิงและโครงสร้างของ Pad 2 ทำงานได้ตามแผน ^[4]

การทดสอบแบบรวดเร็วและต่อเนื่องเช่นนี้เป็นแนวทางพัฒนาหลักของ SpaceX ในโครงการ Starship

โปรไฟล์ภารกิจที่วางแผนไว้

Flight 12 คาดว่าจะใช้ เส้นทางบินแบบ suborbital คล้ายกับการทดสอบ Starship หลายครั้งก่อนหน้า ^[6]

ลำดับเหตุการณ์หลักโดยทั่วไปจะประกอบด้วย

• การปล่อยตัวและการไต่ระดับด้วยบูสเตอร์
• การแยกสเตจ
• ช่วงลอยตัวของยาน Starship ในระดับความสูงมาก
• การกลับเข้าสู่ชั้นบรรยากาศของโลก
• การตกสู่มหาสมุทรของทั้งสองสเตจ

ตามข้อมูลตารางการปล่อยจรวด บูสเตอร์จะตกลงในอ่าวเม็กซิโก ขณะที่ยาน Starship จะเดินทางตามเส้นทาง suborbital ระยะไกลก่อน ตกสู่มหาสมุทรอินเดีย ^[6][12]

สำหรับเที่ยวบินนี้ ยังไม่มีแผนกู้คืนหรือใช้งานซ้ำ ของยานทั้งสองส่วน

การทดลองปล่อย Starlink แบบจำลอง

ภารกิจนี้ยังถูกคาดว่าจะทดลองการปล่อย payload ด้วย

รายงานระบุว่า Starship อาจ ปล่อยตัวจำลองดาวเทียม Starlink ประมาณ 22 ชิ้น ซึ่งมีขนาดและมวลใกล้เคียงดาวเทียมจริงรุ่นที่สอง แต่ไม่ใช่ดาวเทียมใช้งานจริง ^[2]

การทดสอบนี้ช่วยให้ SpaceX ทดลอง ระบบปล่อยดาวเทียมจำนวนมาก ซึ่งเป็นหนึ่งในบทบาทสำคัญของ Starship ในอนาคตสำหรับเครือข่ายอินเทอร์เน็ต Starlink

การทดสอบแผ่นกันความร้อน

อีกเป้าหมายสำคัญคือการเก็บข้อมูลเกี่ยวกับ ระบบป้องกันความร้อน (thermal protection system) ของ Starship ระหว่างการกลับเข้าสู่ชั้นบรรยากาศ

ตัว Starship ใช้แผ่นกันความร้อนจำนวนหลายพันชิ้นเพื่อป้องกันความร้อนสูงมากในช่วงความเร็วไฮเปอร์โซนิก วิศวกรจะวิเคราะห์ข้อมูล เช่น

• ความทนทานของแผ่นกันความร้อน
• รูปแบบการกระจายความร้อน
• ความแข็งแรงของโครงสร้างระหว่างการกลับสู่โลก

ความสามารถในการกลับเข้าสู่บรรยากาศอย่างปลอดภัยเป็นหัวใจสำคัญของแนวคิด จรวดที่ใช้ซ้ำได้เต็มรูปแบบ ของ SpaceX

เหตุผลที่ NASA จับตาการทดสอบนี้

แม้ Flight 12 จะเป็นเพียงการทดสอบ แต่ข้อมูลที่ได้มีความสำคัญต่อโครงการสำรวจดวงจันทร์ Artemis ของ NASA

NASA ได้เลือกเวอร์ชันพิเศษของ Starship ที่เรียกว่า Starship Human Landing System (HLS) เพื่อใช้เป็นยานลงจอดบนดวงจันทร์สำหรับภารกิจ Artemis ในอนาคต ^[33][42]

ตามสถาปัตยกรรมภารกิจ Artemis นักบินอวกาศจะเดินทางสู่วงโคจรรอบดวงจันทร์ด้วยยาน Orion ของ NASA ก่อนย้ายไปยังยานลงจอดเชิงพาณิชย์อย่าง Starship HLS เพื่อเดินทางลงสู่พื้นผิวดวงจันทร์ ^[40]

ดังนั้นการพัฒนาของ Starship ผ่านเที่ยวบินทดสอบต่าง ๆ จึงช่วยพิสูจน์ความสามารถสำคัญ เช่น

• การปล่อยสัมภาระหนักจำนวนมาก
• การปฏิบัติการของยานขนาดใหญ่ในอวกาศ
• ระบบขับดันสำหรับยานอวกาศขนาดใหญ่
• วงจรการพัฒนาและทดสอบที่รวดเร็ว

ข้อมูลจากการบินทดสอบแต่ละครั้ง รวมถึง Flight 12 จะช่วยพัฒนาระบบสำหรับแผนสำรวจ จากดวงจันทร์สู่ดาวอังคาร (Moon‑to‑Mars) ในอนาคต

สิ่งที่น่าจับตาในวันปล่อยจรวด

เนื่องจาก Flight 12 เปิดตัวทั้งจรวดรุ่นใหม่และฐานปล่อยใหม่ นักวิเคราะห์ด้านอวกาศจะจับตาหลายเหตุการณ์สำคัญ เช่น

• ประสิทธิภาพของเครื่องยนต์ Raptor รุ่นใหม่
• ความเสถียรระหว่างการขึ้นบินและการแยกสเตจ
• การปล่อย payload จำลองของ Starlink
• พฤติกรรมการกลับเข้าสู่บรรยากาศและระบบกันความร้อน
• ความแม่นยำของตำแหน่งตกสู่มหาสมุทร

แม้ผลลัพธ์จะสำเร็จเพียงบางส่วน การทดสอบนี้ก็ยังให้ข้อมูลสำคัญต่อโครงการ Starship ที่กำลังพัฒนาอย่างรวดเร็ว

สำหรับผู้ติดตามวงการอวกาศ Flight 12 จึงไม่ใช่แค่การทดสอบอีกครั้ง แต่เป็น การแสดงศักยภาพครั้งแรกของ Starship V3 ซึ่งอาจกลายเป็นยานหลักสำหรับภารกิจไปยังดวงจันทร์ ดาวอังคาร และการสำรวจอวกาศในอนาคต ^[4][39]