สหรัฐฯ ดึงคลังน้ำมันสำรองยุทธศาสตร์รับแรงช็อกจากช่องแคบฮอร์มุซ

ทำไมคำว่า ‘แลกเปลี่ยน’ ถึงสำคัญ

DOE ใช้คำว่า emergency exchange กับมาตรการเหล่านี้ซ้ำ ๆ ไม่ใช่เพียงการขายน้ำมันออกจากคลังแบบครั้งเดียว . ความต่างอยู่ที่กลไกสัญญา: น้ำมันดิบถูกนำออกมาใช้ในตลาดตอนนี้ ส่วนรายละเอียดการคืนหรือชดเชยคลังขึ้นกับเงื่อนไขของแต่ละสัญญา

แหล่งข้อมูลที่มีอยู่ยืนยันรูปแบบ RFP การแลกเปลี่ยน และการมอบสัญญาบางส่วน แต่ไม่ได้ระบุวันคืนมาตรฐานเดียวสำหรับน้ำมันทุกบาร์เรล . ดังนั้น นโยบายนี้ควรมองเป็นสะพานอุปทานชั่วคราวมากกว่าการลดบทบาทคลังสำรองฉุกเฉินถาวร

SPR คืออะไร และทำไมถูกใช้ในวิกฤตนี้

SPR เป็นคลังน้ำมันดิบฉุกเฉินที่ใหญ่ที่สุดในโลก บริหารโดยกระทรวงพลังงานสหรัฐฯ และเก็บไว้ในโพรงเกลือใต้ดินของรัฐบาลกลางตามชายฝั่งรัฐเท็กซัสและลุยเซียนา .

เพราะ SPR เก็บน้ำมันดิบ บทบาทโดยตรงของมันคือเพิ่มปริมาณน้ำมันดิบเข้าสู่ระบบตลาด ไม่ใช่เครื่องมือที่จะเปิดเส้นทางเดินเรือได้ด้วยตัวเอง ไม่ใช่ขจัดความเสี่ยงภูมิรัฐศาสตร์ทันที และไม่ใช่เปลี่ยนน้ำมันดิบให้เป็นน้ำมันสำเร็จรูปที่สถานีบริการได้ในชั่วข้ามคืน จุดแข็งของ SPR ในสถานการณ์แบบนี้คือความเร็ว: รัฐบาลสามารถนำน้ำมันสำรองฉุกเฉินออกสู่กระบวนการของตลาดได้ระหว่างที่สถานการณ์การทูต ความมั่นคง และการขนส่งยังไม่คลี่คลาย

ช่วยได้แค่ไหน และมีข้อจำกัดตรงไหน

การปล่อยน้ำมันจาก SPR ช่วยเติมอุปทานระยะสั้นและลดแรงกดดันในตลาดได้ โดย DOE วาง RFP ชุดแรก 86 ล้านบาร์เรลไว้ในกรอบการปล่อยสำรองร่วม 400 ล้านบาร์เรลของ IEA เพื่อรักษาเสถียรภาพอุปทานน้ำมันโลก .

แต่ขนาดของปัญหาที่ช่องแคบฮอร์มุซทำให้ SPR ไม่ใช่ยาวิเศษ หากจุดคอขวดที่เกี่ยวข้องกับน้ำมันราวหนึ่งในห้าของอุปทานโลกยังหยุดชะงักต่อไป น้ำมันสำรองสามารถซื้อเวลาและลดแรงกดดันเฉพาะหน้าได้ แต่ไม่สามารถแทนการไหลเวียนปกติผ่านฮอร์มุซได้ไม่มีกำหนด .

สรุปสั้น ๆ

สหรัฐฯ กำลังใช้ SPR เป็นกันชนฉุกเฉินและสะพานอุปทาน: แผนแลกเปลี่ยน 172 ล้านบาร์เรลถูกทยอยเดินผ่าน RFP และสัญญา โดยเริ่มจาก 86 ล้านบาร์เรล และมีสัญญาที่ประกาศแล้ว 53.3 ล้านบาร์เรล . เป้าหมายคือดันน้ำมันดิบเข้าสู่ตลาดให้เร็วพอจะรับแรงช็อกจากฮอร์มุซ ขณะเดียวกันก็พยายามรักษาหน้าที่ระยะยาวของคลังสำรองฉุกเฉินไว้ให้มากที่สุด.