Mach Industries ซื้อ Exquadrum ในราคา 50 ล้านดอลลาร์ เพื่อแก้ปัญหาคอขวดมอเตอร์จรวด

ระบบอาวุธสมัยใหม่จำนวนมาก—ตั้งแต่โดรนโจมตีไปจนถึงจรวดสกัดกั้น—ล้วนต้องพึ่งพา ระบบขับดันจรวดที่เชื่อถือได้ แต่ในสหรัฐอเมริกา หนึ่งในคอขวดสำคัญของการผลิตด้านกลาโหมคือการขาดแคลน มอเตอร์จรวดเชื้อเพลิงแข็ง (Solid Rocket Motors หรือ SRMs)

ดีลที่ Mach Industries ซื้อกิจการสตาร์ตอัปมอเตอร์จรวด Exquadrum มูลค่า 50 ล้านดอลลาร์ ซึ่งภายหลังถูกรีแบรนด์เป็น Mach Energetics จึงมีเป้าหมายชัดเจน: นำความสามารถด้านระบบขับดันมาไว้ภายในบริษัทเอง เพื่อลดการพึ่งพาซัพพลายเออร์ภายนอกและเพิ่มความเร็วในการผลิตระบบอาวุธไร้คนขับรุ่นใหม่

ปัญหาคอขวดของมอเตอร์จรวดในอุตสาหกรรมกลาโหม

มอเตอร์จรวดเชื้อเพลิงแข็งเป็นส่วนประกอบหลักของอาวุธสมัยใหม่หลายประเภท แต่กำลังการผลิตในสหรัฐฯ ลดลงอย่างมากหลังจากการควบรวมกิจการในอุตสาหกรรมหลายทศวรรษที่ผ่านมา ทำให้ตลาดถูกครอบงำโดยผู้ผลิตรายใหญ่เพียงไม่กี่ราย เช่น Aerojet Rocketdyne และ Northrop Grumman

ผลลัพธ์คือ แม้บริษัทสตาร์ตอัปจะสามารถออกแบบโดรนหรืออาวุธใหม่ได้ แต่ก็ยังต้องพึ่งพาผู้ผลิตภายนอกสำหรับระบบขับดัน ซึ่งมักทำให้การพัฒนาและการผลิตล่าช้า

การซื้อ Exquadrum ทำให้ Mach ได้ ควบคุมหนึ่งในส่วนที่หายากที่สุดของห่วงโซ่อุปทานด้านกลาโหมโดยตรง

ดีลนี้นำอะไรเข้ามาใน Mach บ้าง

การเข้าซื้อกิจการไม่ได้มีแค่เทคโนโลยี แต่รวมถึงบุคลากร โครงสร้างพื้นฐาน และความสามารถในการผลิตด้วย

สินทรัพย์สำคัญที่ Mach ได้รับ ได้แก่

• พนักงานประมาณ 85 คน รวมถึงวิศวกรระบบขับดันและผู้เชี่ยวชาญด้าน energetics
• โรงงานขนาดประมาณ 70,000 ตารางฟุต สำหรับการพัฒนาและผลิตมอเตอร์จรวด
• ทรัพย์สินทางปัญญาและความเชี่ยวชาญด้าน มอเตอร์จรวดเชื้อเพลิงแข็ง ระบบ energetics และระบบควบคุมทิศทาง/ท่าทาง (divert‑and‑attitude control)

บริษัท Exquadrum เดิมตั้งอยู่ที่ Victorville รัฐแคลิฟอร์เนีย และหลังการซื้อกิจการ ทีมงานและโครงสร้างทั้งหมดถูกผนวกรวมเป็นแผนกใหม่ของ Mach ภายใต้ชื่อ Mach Energetics

นั่นหมายความว่า Mach มีความสามารถในการออกแบบและผลิตมอเตอร์จรวดของตัวเอง แทนที่จะต้องพึ่งพาผู้ผลิตภายนอกทั้งหมด

กลยุทธ์ “Vertical Integration” ของ Mach

Mach Industries ใช้แนวทางคล้ายกับบริษัทเทคโนโลยีที่ต้องการผลิตได้เร็วและปรับปรุงผลิตภัณฑ์ได้ต่อเนื่อง นั่นคือ ควบคุมเทคโนโลยีสำคัญให้มากที่สุดภายในองค์กรเดียว

ก่อนหน้านี้บริษัทได้พัฒนาหลายระบบสำคัญด้วยตัวเอง เช่น

• เครื่องยนต์และระบบขับดัน
• เรดาร์
• อิเล็กทรอนิกส์การบิน (avionics)

การเพิ่มการผลิตมอเตอร์จรวดเข้ามาในบริษัทจึงขยายกลยุทธ์นี้ไปยังหนึ่งในชิ้นส่วนที่หายากและซับซ้อนที่สุดของระบบอาวุธสมัยใหม่

ข้อดีของการรวมระบบแบบแนวตั้ง ได้แก่

• การออกแบบโครงสร้างอากาศยานและระบบขับดันร่วมกันได้เร็วขึ้น
• ตารางการผลิตที่คาดการณ์ได้มากขึ้น
• ลดความเสี่ยงจากซัพพลายเออร์
• ปรับแต่งมอเตอร์ให้เหมาะกับภารกิจเฉพาะได้ง่ายขึ้น

สำหรับระบบที่ต้องพึ่งพาประสิทธิภาพของ propulsion อย่างมาก การทำงานร่วมกันของทีมออกแบบและทีมเครื่องยนต์สามารถลดเวลาพัฒนาได้อย่างมีนัยสำคัญ

ผลต่อโปรแกรมโดรนและอาวุธของ Mach

Mach Industries กำลังพัฒนาแพลตฟอร์มอาวุธไร้คนขับหลายประเภทที่ออกแบบให้ผลิตได้จำนวนมาก เช่น

• Viper – โดรนโจมตีแบบ VTOL
• Glide – อาวุธร่อนโจมตีระยะไกล
• Stratos – ระบบ pseudo‑satellite ที่ปฏิบัติการในชั้นสตราโตสเฟียร์
• Dart – เครื่องสกัดกั้นโดรนต้นทุนต่ำ
• Pike – อาวุธโจมตีระยะไกลราคาประหยัด

การมีระบบขับดันจรวดภายในองค์กรอาจส่งผลต่อโปรแกรมเหล่านี้ในหลายด้าน

การขยายการผลิตเร็วขึ้น
หากมอเตอร์จรวดเคยเป็นคอขวด การผลิตภายในองค์กรอาจช่วยเพิ่มความเร็วในการผลิต

ออกแบบมอเตอร์เฉพาะแพลตฟอร์ม
วิศวกรสามารถปรับแต่งมอเตอร์ให้เหมาะกับระยะทาง ความเร็ว หรือวิธีปล่อยของแต่ละระบบ

ความเป็นอิสระด้านซัพพลายเชน
Mach จะพึ่งพาซัพพลายเออร์ภายนอกน้อยลงในตลาดที่มีผู้ผลิตจำกัด

อย่างไรก็ตาม ยังไม่มีข้อมูลสาธารณะที่ยืนยันอย่างชัดเจนว่าโปรแกรมแต่ละตัวจะเปลี่ยนแปลงด้านประสิทธิภาพหรืออัตราการผลิตมากเพียงใดจากดีลนี้

ดีลนี้ช่วยแก้ปัญหามอเตอร์จรวดของสหรัฐได้หรือไม่

แม้การเข้าซื้อกิจการจะช่วยให้ Mach Industries แก้ปัญหาคอขวดภายในบริษัท ได้ แต่ก็ไม่ได้แก้ปัญหาการขาดแคลนมอเตอร์จรวดของทั้งประเทศโดยตรง

อุตสาหกรรมนี้ยังคงมีผู้ผลิตหลักเพียงไม่กี่ราย และการเพิ่มกำลังการผลิตระดับประเทศอาจต้องอาศัยผู้เล่นรายใหม่ โรงงานใหม่ หรือการลงทุนจากภาครัฐ

อย่างไรก็ตาม ดีลนี้สะท้อนแนวโน้มสำคัญในวงการสตาร์ตอัปด้านกลาโหม: การสร้างความสามารถด้านการผลิตแบบครบวงจรภายในองค์กร เพื่อหลีกเลี่ยงคอขวดของซัพพลายเชนและเร่งพัฒนาอาวุธรุ่นใหม่

สำหรับ Mach Industries การมีระบบขับดันจรวดของตัวเองอาจกลายเป็นหนึ่งในรากฐานสำคัญของการขยายกำลังผลิตระบบอาวุธไร้คนขับในอนาคต