คำตอบการวิจัย
ประเด็นสำคัญ กรอบฉากทัศน์ใหม่ของ CMIP7 ตัด SSP5‑8.5 ออกจากชุดหลักเพราะถูกมองว่าไม่น่าจะเกิดขึ้นจริง และหันไปเน้นอนาคตที่มีความเป็นไปได้สูงกว่า แบบจำลองรุ่นใหม่ให้ความสำคัญกับเส้นทางที่การปล่อยก๊าซเรือนกระจกถึงจุดสูงสุดแล้วลดลง รวมถึงการศึกษา “overshoot” ที่อุณหภูมิอาจเกิน 1.5°C ชั่วคราว ภายใต้นโยบายปัจจุบัน โลกยังอาจร้อนขึ้นประมาณ 2.2–3.5°C ภายในปี 2100 แต่การขยายพลังงานสะอาดและลดมีเทนอย่างรวดเร็วอาจลดการเพิ่มอุณหภูมิได้มาก How do the new climate scenarios published in April for CMIP7 and the upcoming IPCC Seventh Assessment Report change projections for global New CMIP7 climate scenarios narrow projections to more plausible futures while still indicating substantial warming risks by 2100. AI พรอมต์ Create a landscape editorial hero image for this Studio Global article: How do the new climate scenarios published in April for CMIP7 and the upcoming IPCC Seventh Assessment Report change projections for global. Article summary: The new CMIP7/IPCC AR7 scenario design does not make 2100 warming look “safe”; it narrows the scenario set around more plausible futures, drops the old extreme SSP5-8.5 framing, and makes clear that 1.5°C can no longer b. Topic tags: general, general web, user generated, government. Reference image context from search candidates: Reference image 1: visual subject "The proposal covers a set of scenarios exploring high levels of climate change (to explore high-end climate risks), medium levels of climate" source context "GMD - The Scenario Model Intercomparison Project for CMIP7 (ScenarioMIP-CMIP7)" Reference image 2: visual subject "The image contains two graphs
openai.com นักวิทยาศาสตร์ภูมิอากาศกำลังปรับปรุงชุดฉากทัศน์ที่ใช้จำลองอนาคตของสภาพภูมิอากาศโลก ผ่านโครงการ CMIP7 (Coupled Model Intercomparison Project Phase 7) ซึ่งจะเป็นฐานข้อมูลหลักสำหรับ รายงานประเมินครั้งที่ 7 ของ IPCC (AR7) ในทศวรรษนี้
การปรับปรุงครั้งนี้ทำให้ช่วงของฉากทัศน์แคบลงไปสู่อนาคตที่นักวิจัยมองว่า มีความเป็นไปได้มากกว่าในโลกจริง และตัดฉากทัศน์ที่เคยถูกใช้เป็นตัวแทน “กรณีเลวร้ายสุด” อย่าง SSP5‑8.5 ออกจากชุดหลัก
อย่างไรก็ตาม การเปลี่ยนแปลงนี้ ไม่ได้หมายความว่าความเสี่ยงด้านสภาพภูมิอากาศลดลง เพราะจากแนวโน้มนโยบายปัจจุบัน โลกยังคงมีแนวโน้มอุ่นขึ้นราว ช่วงปลาย 2°C ภายในปี 2100 โดยการประเมินกว้าง ๆ อยู่ประมาณ 2.2°C–3.5°C ขึ้นอยู่กับว่ามาตรการด้านภูมิอากาศจะเข้มข้นขึ้นมากแค่ไหนในอนาคต
CMIP7 เปลี่ยนอะไรในแบบจำลองภูมิอากาศ
โครงการย่อยที่ออกแบบฉากทัศน์การปล่อยก๊าซเรือนกระจกสำหรับแบบจำลองโลก เรียกว่า Scenario Model Intercomparison Project (ScenarioMIP) ได้เผยแพร่กรอบฉากทัศน์ใหม่สำหรับ CMIP7 ในปี 2026
คนยังถาม คำตอบสั้น ๆ สำหรับ "CMIP7 เปลี่ยนวิธีคาดการณ์โลกร้อน: ทำไมฉากทัศน์ SSP5‑8.5 ถูกถอดออก และโลกอาจร้อนแค่ไหนในปี 2100" คืออะไร กรอบฉากทัศน์ใหม่ของ CMIP7 ตัด SSP5‑8.5 ออกจากชุดหลักเพราะถูกมองว่าไม่น่าจะเกิดขึ้นจริง และหันไปเน้นอนาคตที่มีความเป็นไปได้สูงกว่า
ประเด็นสำคัญที่ต้องตรวจสอบก่อนคืออะไร? กรอบฉากทัศน์ใหม่ของ CMIP7 ตัด SSP5‑8.5 ออกจากชุดหลักเพราะถูกมองว่าไม่น่าจะเกิดขึ้นจริง และหันไปเน้นอนาคตที่มีความเป็นไปได้สูงกว่า แบบจำลองรุ่นใหม่ให้ความสำคัญกับเส้นทางที่การปล่อยก๊าซเรือนกระจกถึงจุดสูงสุดแล้วลดลง รวมถึงการศึกษา “overshoot” ที่อุณหภูมิอาจเกิน 1.5°C ชั่วคราว
ฉันควรทำอย่างไรต่อไปในทางปฏิบัติ? ภายใต้นโยบายปัจจุบัน โลกยังอาจร้อนขึ้นประมาณ 2.2–3.5°C ภายในปี 2100 แต่การขยายพลังงานสะอาดและลดมีเทนอย่างรวดเร็วอาจลดการเพิ่มอุณหภูมิได้มาก
คำตอบการวิจัย
ประเด็นสำคัญ กรอบฉากทัศน์ใหม่ของ CMIP7 ตัด SSP5‑8.5 ออกจากชุดหลักเพราะถูกมองว่าไม่น่าจะเกิดขึ้นจริง และหันไปเน้นอนาคตที่มีความเป็นไปได้สูงกว่า แบบจำลองรุ่นใหม่ให้ความสำคัญกับเส้นทางที่การปล่อยก๊าซเรือนกระจกถึงจุดสูงสุดแล้วลดลง รวมถึงการศึกษา “overshoot” ที่อุณหภูมิอาจเกิน 1.5°C ชั่วคราว ภายใต้นโยบายปัจจุบัน โลกยังอาจร้อนขึ้นประมาณ 2.2–3.5°C ภายในปี 2100 แต่การขยายพลังงานสะอาดและลดมีเทนอย่างรวดเร็วอาจลดการเพิ่มอุณหภูมิได้มาก How do the new climate scenarios published in April for CMIP7 and the upcoming IPCC Seventh Assessment Report change projections for global New CMIP7 climate scenarios narrow projections to more plausible futures while still indicating substantial warming risks by 2100. AI พรอมต์ Create a landscape editorial hero image for this Studio Global article: How do the new climate scenarios published in April for CMIP7 and the upcoming IPCC Seventh Assessment Report change projections for global. Article summary: The new CMIP7/IPCC AR7 scenario design does not make 2100 warming look “safe”; it narrows the scenario set around more plausible futures, drops the old extreme SSP5-8.5 framing, and makes clear that 1.5°C can no longer b. Topic tags: general, general web, user generated, government. Reference image context from search candidates: Reference image 1: visual subject "The proposal covers a set of scenarios exploring high levels of climate change (to explore high-end climate risks), medium levels of climate" source context "GMD - The Scenario Model Intercomparison Project for CMIP7 (ScenarioMIP-CMIP7)" Reference image 2: visual subject "The image contains two graphs
openai.com นักวิทยาศาสตร์ภูมิอากาศกำลังปรับปรุงชุดฉากทัศน์ที่ใช้จำลองอนาคตของสภาพภูมิอากาศโลก ผ่านโครงการ CMIP7 (Coupled Model Intercomparison Project Phase 7) ซึ่งจะเป็นฐานข้อมูลหลักสำหรับ รายงานประเมินครั้งที่ 7 ของ IPCC (AR7) ในทศวรรษนี้
การปรับปรุงครั้งนี้ทำให้ช่วงของฉากทัศน์แคบลงไปสู่อนาคตที่นักวิจัยมองว่า มีความเป็นไปได้มากกว่าในโลกจริง และตัดฉากทัศน์ที่เคยถูกใช้เป็นตัวแทน “กรณีเลวร้ายสุด” อย่าง SSP5‑8.5 ออกจากชุดหลัก
อย่างไรก็ตาม การเปลี่ยนแปลงนี้ ไม่ได้หมายความว่าความเสี่ยงด้านสภาพภูมิอากาศลดลง เพราะจากแนวโน้มนโยบายปัจจุบัน โลกยังคงมีแนวโน้มอุ่นขึ้นราว ช่วงปลาย 2°C ภายในปี 2100 โดยการประเมินกว้าง ๆ อยู่ประมาณ 2.2°C–3.5°C ขึ้นอยู่กับว่ามาตรการด้านภูมิอากาศจะเข้มข้นขึ้นมากแค่ไหนในอนาคต
CMIP7 เปลี่ยนอะไรในแบบจำลองภูมิอากาศ
โครงการย่อยที่ออกแบบฉากทัศน์การปล่อยก๊าซเรือนกระจกสำหรับแบบจำลองโลก เรียกว่า Scenario Model Intercomparison Project (ScenarioMIP) ได้เผยแพร่กรอบฉากทัศน์ใหม่สำหรับ CMIP7 ในปี 2026
คนยังถาม คำตอบสั้น ๆ สำหรับ "CMIP7 เปลี่ยนวิธีคาดการณ์โลกร้อน: ทำไมฉากทัศน์ SSP5‑8.5 ถูกถอดออก และโลกอาจร้อนแค่ไหนในปี 2100" คืออะไร กรอบฉากทัศน์ใหม่ของ CMIP7 ตัด SSP5‑8.5 ออกจากชุดหลักเพราะถูกมองว่าไม่น่าจะเกิดขึ้นจริง และหันไปเน้นอนาคตที่มีความเป็นไปได้สูงกว่า
ประเด็นสำคัญที่ต้องตรวจสอบก่อนคืออะไร? กรอบฉากทัศน์ใหม่ของ CMIP7 ตัด SSP5‑8.5 ออกจากชุดหลักเพราะถูกมองว่าไม่น่าจะเกิดขึ้นจริง และหันไปเน้นอนาคตที่มีความเป็นไปได้สูงกว่า แบบจำลองรุ่นใหม่ให้ความสำคัญกับเส้นทางที่การปล่อยก๊าซเรือนกระจกถึงจุดสูงสุดแล้วลดลง รวมถึงการศึกษา “overshoot” ที่อุณหภูมิอาจเกิน 1.5°C ชั่วคราว
ฉันควรทำอย่างไรต่อไปในทางปฏิบัติ? ภายใต้นโยบายปัจจุบัน โลกยังอาจร้อนขึ้นประมาณ 2.2–3.5°C ภายในปี 2100 แต่การขยายพลังงานสะอาดและลดมีเทนอย่างรวดเร็วอาจลดการเพิ่มอุณหภูมิได้มาก
การเปลี่ยนแปลงสำคัญมีหลายประเด็น ได้แก่
1. ชุดฉากทัศน์ใหม่ที่เน้นความเป็นไปได้จริง
CMIP7 ออกแบบฉากทัศน์ตั้งแต่การปล่อยต่ำมากไปจนถึงสูง เพื่อครอบคลุมอนาคตหลายแบบ แต่เน้นเส้นทางที่มี โอกาสเกิดขึ้นจริงในโลกปัจจุบัน มากกว่าฉากทัศน์สุดขั้ว
2. แบบจำลองที่ขับเคลื่อนด้วยการปล่อยจริง (emissions‑driven)
แบบจำลองจำนวนมากใน CMIP7 จะคำนวณจาก ปริมาณการปล่อยก๊าซเรือนกระจกโดยตรง แทนการกำหนดความเข้มข้นในบรรยากาศไว้ล่วงหน้า วิธีนี้ช่วยให้การจำลองสะท้อนความไม่แน่นอนของวัฏจักรคาร์บอนและระบบโลกได้ดีขึ้น
3. เน้นเส้นทางที่การปล่อยถึงจุดสูงสุดแล้วลดลง
หลายฉากทัศน์ออกแบบให้ก๊าซเรือนกระจก พุ่งสูงสุดก่อนแล้วลดลงในช่วงปลายศตวรรษ เพื่อศึกษาปรากฏการณ์ที่อุณหภูมิโลกอาจเกินเป้าหมายชั่วคราว (temperature overshoot) แล้วลดลงภายหลังจากการลดการปล่อยและการดึงคาร์บอนออกจากชั้นบรรยากาศ
การเปลี่ยนแปลงเหล่านี้สะท้อนแนวคิดใหม่ของนักวิทยาศาสตร์ คือการหันมาศึกษา เส้นทางที่เกี่ยวข้องกับนโยบายจริง มากกว่าฉากทัศน์สุดโต่งที่มีโอกาสเกิดต่ำมาก
ทำไมฉากทัศน์ SSP5‑8.5 จึงถูกถอดออก ตลอดกว่าทศวรรษที่ผ่านมา งานวิจัยด้านภูมิอากาศจำนวนมากใช้ฉากทัศน์ SSP5‑8.5 ซึ่งสมมติว่าโลกยังคงขยายการใช้เชื้อเพลิงฟอสซิลอย่างรวดเร็ว ทำให้แรงบังคับทางรังสี (radiative forcing) สูงถึง 8.5 วัตต์ต่อตารางเมตรภายในปี 2100
แต่ในกระบวนการออกแบบ CMIP7 นักวิจัยสรุปว่าระดับการปล่อยเช่นนี้ “ไม่น่าเป็นไปได้แล้ว” ในฐานะฉากทัศน์มาตรฐานสำหรับการวิเคราะห์
แนวโน้มการปล่อยจริงและนโยบายด้านพลังงานทั่วโลกเติบโตช้ากว่าสมมติฐานสุดขั้วของ SSP5‑8.5
การขยายตัวของพลังงานสะอาดอย่างรวดเร็ว ทำให้การกลับไปสู่ระบบพลังงานที่พึ่งพาถ่านหินอย่างหนักดูไม่สอดคล้องกับแนวโน้มปัจจุบัน
นักออกแบบฉากทัศน์ต้องการให้แบบจำลองเน้น อนาคตที่มีความเป็นไปได้จริง มากกว่าฉากทัศน์ที่แทบจะไม่เกิดขึ้น
ถึงแม้จะตัด SSP5‑8.5 ออก แต่ CMIP7 ยังมีฉากทัศน์การปล่อยสูงเพื่อศึกษาความเสี่ยงด้านภูมิอากาศ เพียงแต่ระดับแรงบังคับทางรังสี คาดว่าจะต่ำกว่า SSP5‑8.5
ทำไมเป้าหมาย 1.5°C โดยไม่เกินก่อนจึงแทบเป็นไปไม่ได้แล้ว ข้อตกลงปารีสตั้งเป้าจำกัดภาวะโลกร้อนให้ ไม่เกิน 1.5°C เหนือระดับก่อนยุคอุตสาหกรรม แต่การวิเคราะห์ล่าสุดจำนวนมากชี้ว่า การรักษาอุณหภูมิไม่ให้เกินระดับนี้เลยตลอดศตวรรษ แทบเป็นไปไม่ได้ภายใต้เส้นทางที่สมจริง
ด้วยเหตุนี้ ฉากทัศน์ใน CMIP7 จึงรวมเส้นทางแบบ overshoot ซึ่งอุณหภูมิอาจสูงกว่า 1.5°C ก่อน แล้วค่อยลดลงภายหลังด้วย
การลดการปล่อยก๊าซเรือนกระจกอย่างรวดเร็ว
การใช้เทคโนโลยี การดึงคาร์บอนไดออกไซด์ออกจากบรรยากาศ (Carbon Dioxide Removal)
การประเมินของ IPCC ระบุว่า หากพิจารณานโยบายที่มีอยู่จนถึงปี 2020 การปล่อยก๊าซอาจทำให้โลกอุ่นขึ้น ค่ากลางประมาณ 2.2°C–3.5°C ภายในปี 2100
ดังนั้น นักวิทยาศาสตร์จำนวนมากจึงหันไปศึกษาคำถามใหม่ เช่น
โลกอาจเกิน 1.5°C ไปไกลแค่ไหน
ต้องลดการปล่อยเร็วเพียงใดหลังจากนั้น
เทคโนโลยีดึงคาร์บอนจะมีบทบาทมากเพียงใดในการลดอุณหภูมิในช่วงปลายศตวรรษ
นโยบายปัจจุบันบอกอะไรเกี่ยวกับโลกร้อนปี 2100 การวิเคราะห์นโยบายทั่วโลกส่วนใหญ่ยังคงประเมินว่า โลกกำลังมุ่งไปสู่ระดับอุณหภูมิที่สูงกว่าเป้าหมายปารีส
โครงการ Climate Action Tracker ประเมินว่า นโยบายที่ใช้อยู่ในปัจจุบันอาจนำไปสู่การเพิ่มขึ้นของอุณหภูมิประมาณ 2.6–2.8°C ภายในปี 2100 ขึ้นอยู่กับวิธีการคำนวณ
ค่าดังกล่าวสอดคล้องกับช่วงกว้างของ IPCC ที่ 2.2°C–3.5°C ซึ่งสะท้อนช่องว่างระหว่างนโยบายปัจจุบันกับเป้าหมายด้านภูมิอากาศของโลก
แม้แต่ในกรณีที่ประเทศต่าง ๆ ทำตามคำมั่นด้านภูมิอากาศทั้งหมด การคาดการณ์หลายชุดก็ยังอยู่ สูงกว่า 1.5°C
พลังงานสะอาดยังสามารถเปลี่ยนเส้นทางได้ แม้แนวโน้มโดยรวมยังน่ากังวล แต่เส้นทางของโลกยังไม่ถูกกำหนดตายตัว
Climate Action Tracker ประเมินว่า หากโลกดำเนินมาตรการหลักสามข้ออย่างจริงจัง อุณหภูมิที่คาดการณ์ในศตวรรษนี้อาจลดลงได้ประมาณ 0.9°C ได้แก่
เพิ่มกำลังการผลิตพลังงานหมุนเวียนทั่วโลก 3 เท่า
เพิ่มอัตราการปรับปรุง ประสิทธิภาพพลังงานเป็นสองเท่า
ลดการปล่อย มีเทน อย่างรวดเร็ว
หากทำได้ การคาดการณ์อาจลดจากประมาณ 2.6°C เหลือราว 1.7°C ซึ่งอาจช่วยให้โลกร้อนต่ำกว่า 2°C ได้
ภาพรวมใหญ่ของการเปลี่ยนแปลงครั้งนี้ การอัปเดต CMIP7 ไม่ได้หมายความว่านักวิทยาศาสตร์มองโลกในแง่ดีขึ้นเกี่ยวกับสภาพภูมิอากาศ แต่เป็นการเปลี่ยนแนวทางการวิเคราะห์
ฉากทัศน์สุดขั้วอย่าง SSP5‑8.5 ถูกมองว่าไม่น่าจะเกิดขึ้น
นโยบายปัจจุบันยังคงนำไปสู่โลกร้อนประมาณ ช่วงปลาย 2°C ภายในศตวรรษนี้
การรักษา 1.5°C มีแนวโน้มต้อง เกินก่อนแล้วลดลงภายหลัง
การขยายพลังงานสะอาดและการลดมีเทนสามารถลดอุณหภูมิสุดท้ายของโลกได้อย่างมีนัยสำคัญ
ท้ายที่สุดแล้ว ระดับความร้อนของโลกในปี 2100 จะขึ้นอยู่กับ การตัดสินใจด้านนโยบาย พลังงาน และเทคโนโลยีในอีกไม่กี่ทศวรรษข้างหน้า
climateactiontracker.org
[PDF] Global Update - Little change in warming outlook for four years
การเปลี่ยนแปลงสำคัญมีหลายประเด็น ได้แก่
1. ชุดฉากทัศน์ใหม่ที่เน้นความเป็นไปได้จริง
CMIP7 ออกแบบฉากทัศน์ตั้งแต่การปล่อยต่ำมากไปจนถึงสูง เพื่อครอบคลุมอนาคตหลายแบบ แต่เน้นเส้นทางที่มี โอกาสเกิดขึ้นจริงในโลกปัจจุบัน มากกว่าฉากทัศน์สุดขั้ว
2. แบบจำลองที่ขับเคลื่อนด้วยการปล่อยจริง (emissions‑driven)
แบบจำลองจำนวนมากใน CMIP7 จะคำนวณจาก ปริมาณการปล่อยก๊าซเรือนกระจกโดยตรง แทนการกำหนดความเข้มข้นในบรรยากาศไว้ล่วงหน้า วิธีนี้ช่วยให้การจำลองสะท้อนความไม่แน่นอนของวัฏจักรคาร์บอนและระบบโลกได้ดีขึ้น
3. เน้นเส้นทางที่การปล่อยถึงจุดสูงสุดแล้วลดลง
หลายฉากทัศน์ออกแบบให้ก๊าซเรือนกระจก พุ่งสูงสุดก่อนแล้วลดลงในช่วงปลายศตวรรษ เพื่อศึกษาปรากฏการณ์ที่อุณหภูมิโลกอาจเกินเป้าหมายชั่วคราว (temperature overshoot) แล้วลดลงภายหลังจากการลดการปล่อยและการดึงคาร์บอนออกจากชั้นบรรยากาศ
การเปลี่ยนแปลงเหล่านี้สะท้อนแนวคิดใหม่ของนักวิทยาศาสตร์ คือการหันมาศึกษา เส้นทางที่เกี่ยวข้องกับนโยบายจริง มากกว่าฉากทัศน์สุดโต่งที่มีโอกาสเกิดต่ำมาก
ทำไมฉากทัศน์ SSP5‑8.5 จึงถูกถอดออก ตลอดกว่าทศวรรษที่ผ่านมา งานวิจัยด้านภูมิอากาศจำนวนมากใช้ฉากทัศน์ SSP5‑8.5 ซึ่งสมมติว่าโลกยังคงขยายการใช้เชื้อเพลิงฟอสซิลอย่างรวดเร็ว ทำให้แรงบังคับทางรังสี (radiative forcing) สูงถึง 8.5 วัตต์ต่อตารางเมตรภายในปี 2100
แต่ในกระบวนการออกแบบ CMIP7 นักวิจัยสรุปว่าระดับการปล่อยเช่นนี้ “ไม่น่าเป็นไปได้แล้ว” ในฐานะฉากทัศน์มาตรฐานสำหรับการวิเคราะห์
แนวโน้มการปล่อยจริงและนโยบายด้านพลังงานทั่วโลกเติบโตช้ากว่าสมมติฐานสุดขั้วของ SSP5‑8.5
การขยายตัวของพลังงานสะอาดอย่างรวดเร็ว ทำให้การกลับไปสู่ระบบพลังงานที่พึ่งพาถ่านหินอย่างหนักดูไม่สอดคล้องกับแนวโน้มปัจจุบัน
นักออกแบบฉากทัศน์ต้องการให้แบบจำลองเน้น อนาคตที่มีความเป็นไปได้จริง มากกว่าฉากทัศน์ที่แทบจะไม่เกิดขึ้น
ถึงแม้จะตัด SSP5‑8.5 ออก แต่ CMIP7 ยังมีฉากทัศน์การปล่อยสูงเพื่อศึกษาความเสี่ยงด้านภูมิอากาศ เพียงแต่ระดับแรงบังคับทางรังสี คาดว่าจะต่ำกว่า SSP5‑8.5
ทำไมเป้าหมาย 1.5°C โดยไม่เกินก่อนจึงแทบเป็นไปไม่ได้แล้ว ข้อตกลงปารีสตั้งเป้าจำกัดภาวะโลกร้อนให้ ไม่เกิน 1.5°C เหนือระดับก่อนยุคอุตสาหกรรม แต่การวิเคราะห์ล่าสุดจำนวนมากชี้ว่า การรักษาอุณหภูมิไม่ให้เกินระดับนี้เลยตลอดศตวรรษ แทบเป็นไปไม่ได้ภายใต้เส้นทางที่สมจริง
ด้วยเหตุนี้ ฉากทัศน์ใน CMIP7 จึงรวมเส้นทางแบบ overshoot ซึ่งอุณหภูมิอาจสูงกว่า 1.5°C ก่อน แล้วค่อยลดลงภายหลังด้วย
การลดการปล่อยก๊าซเรือนกระจกอย่างรวดเร็ว
การใช้เทคโนโลยี การดึงคาร์บอนไดออกไซด์ออกจากบรรยากาศ (Carbon Dioxide Removal)
การประเมินของ IPCC ระบุว่า หากพิจารณานโยบายที่มีอยู่จนถึงปี 2020 การปล่อยก๊าซอาจทำให้โลกอุ่นขึ้น ค่ากลางประมาณ 2.2°C–3.5°C ภายในปี 2100
ดังนั้น นักวิทยาศาสตร์จำนวนมากจึงหันไปศึกษาคำถามใหม่ เช่น
โลกอาจเกิน 1.5°C ไปไกลแค่ไหน
ต้องลดการปล่อยเร็วเพียงใดหลังจากนั้น
เทคโนโลยีดึงคาร์บอนจะมีบทบาทมากเพียงใดในการลดอุณหภูมิในช่วงปลายศตวรรษ
นโยบายปัจจุบันบอกอะไรเกี่ยวกับโลกร้อนปี 2100 การวิเคราะห์นโยบายทั่วโลกส่วนใหญ่ยังคงประเมินว่า โลกกำลังมุ่งไปสู่ระดับอุณหภูมิที่สูงกว่าเป้าหมายปารีส
โครงการ Climate Action Tracker ประเมินว่า นโยบายที่ใช้อยู่ในปัจจุบันอาจนำไปสู่การเพิ่มขึ้นของอุณหภูมิประมาณ 2.6–2.8°C ภายในปี 2100 ขึ้นอยู่กับวิธีการคำนวณ
ค่าดังกล่าวสอดคล้องกับช่วงกว้างของ IPCC ที่ 2.2°C–3.5°C ซึ่งสะท้อนช่องว่างระหว่างนโยบายปัจจุบันกับเป้าหมายด้านภูมิอากาศของโลก
แม้แต่ในกรณีที่ประเทศต่าง ๆ ทำตามคำมั่นด้านภูมิอากาศทั้งหมด การคาดการณ์หลายชุดก็ยังอยู่ สูงกว่า 1.5°C
พลังงานสะอาดยังสามารถเปลี่ยนเส้นทางได้ แม้แนวโน้มโดยรวมยังน่ากังวล แต่เส้นทางของโลกยังไม่ถูกกำหนดตายตัว
Climate Action Tracker ประเมินว่า หากโลกดำเนินมาตรการหลักสามข้ออย่างจริงจัง อุณหภูมิที่คาดการณ์ในศตวรรษนี้อาจลดลงได้ประมาณ 0.9°C ได้แก่
เพิ่มกำลังการผลิตพลังงานหมุนเวียนทั่วโลก 3 เท่า
เพิ่มอัตราการปรับปรุง ประสิทธิภาพพลังงานเป็นสองเท่า
ลดการปล่อย มีเทน อย่างรวดเร็ว
หากทำได้ การคาดการณ์อาจลดจากประมาณ 2.6°C เหลือราว 1.7°C ซึ่งอาจช่วยให้โลกร้อนต่ำกว่า 2°C ได้
ภาพรวมใหญ่ของการเปลี่ยนแปลงครั้งนี้ การอัปเดต CMIP7 ไม่ได้หมายความว่านักวิทยาศาสตร์มองโลกในแง่ดีขึ้นเกี่ยวกับสภาพภูมิอากาศ แต่เป็นการเปลี่ยนแนวทางการวิเคราะห์
ฉากทัศน์สุดขั้วอย่าง SSP5‑8.5 ถูกมองว่าไม่น่าจะเกิดขึ้น
นโยบายปัจจุบันยังคงนำไปสู่โลกร้อนประมาณ ช่วงปลาย 2°C ภายในศตวรรษนี้
การรักษา 1.5°C มีแนวโน้มต้อง เกินก่อนแล้วลดลงภายหลัง
การขยายพลังงานสะอาดและการลดมีเทนสามารถลดอุณหภูมิสุดท้ายของโลกได้อย่างมีนัยสำคัญ
ท้ายที่สุดแล้ว ระดับความร้อนของโลกในปี 2100 จะขึ้นอยู่กับ การตัดสินใจด้านนโยบาย พลังงาน และเทคโนโลยีในอีกไม่กี่ทศวรรษข้างหน้า
climateactiontracker.org
[PDF] Global Update - Little change in warming outlook for four years