รัสเซียเตือนความเสี่ยงปะทะ NATO โดยตรง ขณะพันธมิตรประชุมเร่งเสริมการยับยั้ง

ในเดือนพฤษภาคม 2026 รัสเซียและองค์การสนธิสัญญาป้องกันแอตแลนติกเหนือ (NATO) ส่งสัญญาณที่แตกต่างกันอย่างชัดเจนเกี่ยวกับสภาพแวดล้อมด้านความมั่นคงของยุโรป ฝ่ายมอสโกเตือนว่าความตึงเครียดกับพันธมิตรทางทหารตะวันตกกำลังเพิ่มขึ้นและอาจนำไปสู่การเผชิญหน้าทางทหารโดยตรง ขณะที่ NATO จัดการประชุมผู้นำกองทัพที่กรุงบรัสเซลส์เพื่อเสริมการยับยั้งและประสานการสนับสนุนยูเครน

ความเคลื่อนไหวทั้งสองด้านสะท้อนให้เห็นว่าสงครามในยูเครนยังคงกำหนดทิศทางการวางแผนทางทหารและการเมืองของยุโรป ก่อนการประชุมสุดยอด NATO ในปี 2026 ที่กรุงอังการา ประเทศตุรกี

รัสเซียเตือนความเสี่ยงปะทะกับ NATO

เซอร์เกย์ รยาบคอฟ (Sergei Ryabkov) รองรัฐมนตรีต่างประเทศรัสเซีย กล่าวว่าความเสี่ยงของการเผชิญหน้าทางทหารโดยตรงระหว่างรัสเซียกับ NATO กำลังเพิ่มขึ้น และอาจนำไปสู่ผลลัพธ์ที่ “หายนะ” เขาให้สัมภาษณ์กับสำนักข่าวของรัฐรัสเซีย โดยคำเตือนดังกล่าวถูกอ้างถึงโดย Reuters เมื่อวันที่ 19 พฤษภาคม 2026

รยาบคอฟระบุว่าความตึงเครียดที่เพิ่มขึ้น รวมถึงนโยบายของชาติตะวันตกต่อสงครามในยูเครน อาจเพิ่มโอกาสของการปะทะกันระหว่างสองฝ่ายที่ต่างก็มีอาวุธนิวเคลียร์

ตลอดช่วงสงครามยูเครน เจ้าหน้าที่รัสเซียมักกล่าวหาว่าการขยายตัวของ NATO และการส่งอาวุธสนับสนุนยูเครนเป็นปัจจัยที่ทำให้สถานการณ์ความมั่นคงในยุโรปยิ่งตึงเครียดขึ้น

การประชุมผู้นำกองทัพ NATO ที่บรัสเซลส์

ในวันเดียวกัน NATO จัดการประชุมคณะกรรมการการทหาร (Military Committee) ในระดับผู้บัญชาการทหารสูงสุดของแต่ละประเทศที่กรุงบรัสเซลส์ ประเทศเบลเยียม การประชุมมีพลเรือเอก จูเซปเป คาวอ ดราโกเน (Giuseppe Cavo Dragone) เป็นประธาน และมีตัวแทนจากประเทศสมาชิก NATO ทั้ง 32 ประเทศเข้าร่วม พร้อมด้วยผู้บัญชาการทางยุทธศาสตร์ของพันธมิตร

วาระสำคัญของการประชุมประกอบด้วย

• การเสริมสร้างการยับยั้งและการป้องกันของ NATO
• การหารือเชิงยุทธศาสตร์กับเลขาธิการ NATO
• การพัฒนานวัตกรรม การปรับตัว และขีดความสามารถทางทหาร
• การประชุมสภา NATO–ยูเครน และการหารือกับสหภาพยุโรป (EU)

การหารือเหล่านี้เป็นส่วนหนึ่งของความพยายามของ NATO ในการแปลงแผนยุทธศาสตร์ให้กลายเป็นขีดความสามารถทางทหารที่สามารถใช้งานได้จริง ท่ามกลางความเสี่ยงด้านความมั่นคงที่เพิ่มขึ้นในยุโรป

เหตุผลที่ NATO เพิ่มความพร้อมด้านการป้องกัน

ผู้นำ NATO หลายครั้งระบุว่ารัสเซียยังคงเป็น “ภัยคุกคามที่สำคัญและโดยตรงที่สุด” ต่อพันธมิตร

ในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา NATO ได้เพิ่มมาตรการยับยั้งและการป้องกันในพื้นที่สำคัญ เช่น ภูมิภาคยุโรปเหนือและแนวชายแดนด้านตะวันออกของพันธมิตร แต่เจ้าหน้าที่ระบุว่ายังจำเป็นต้องเพิ่มกำลังพล งบประมาณ และขีดความสามารถทางทหารเพิ่มเติม

การประชุมที่บรัสเซลส์จึงเป็นหนึ่งในขั้นตอนสำคัญในการปรับแผนการทหารของ NATO ให้สอดคล้องกับสถานการณ์ความมั่นคงที่เปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็ว

ยูเครนยังคงเป็นประเด็นหลักในการหารือ

การสนับสนุนยูเครนยังคงเป็นหัวใจสำคัญของการหารือใน NATO พันธมิตรระบุชัดว่าประณามการรุกรานของรัสเซีย และย้ำว่ายูเครนมีสิทธิในการป้องกันตนเองตามกฎหมายระหว่างประเทศ

ตั้งแต่ปี 2022 เป็นต้นมา ประเทศสมาชิก NATO ได้ให้ความช่วยเหลือทางทหารแก่ยูเครนอย่างกว้างขวาง ทั้งอาวุธ การฝึกทหาร และการสนับสนุนด้านลอจิสติกส์ผ่านความร่วมมือระหว่างพันธมิตรและประเทศคู่ค้า

การประชุมสภา NATO–ยูเครนในวาระของการประชุมที่บรัสเซลส์สะท้อนว่ายูเครนยังคงเป็นส่วนสำคัญของการวางแผนยุทธศาสตร์ของ NATO แม้ว่าพันธมิตรจะไม่ได้เข้าร่วมสงครามโดยตรง

เส้นทางสู่การประชุมสุดยอด NATO ปี 2026

พัฒนาการเหล่านี้เกิดขึ้นในช่วงที่ NATO กำลังเตรียมการสำหรับการประชุมสุดยอดผู้นำครั้งถัดไป ซึ่งกำหนดจัดขึ้นระหว่างวันที่ 7–8 กรกฎาคม 2026 ที่กรุงอังการา ประเทศตุรกี

การประชุมระดับรัฐมนตรีและผู้นำทหารที่เกิดขึ้นก่อนหน้านี้ถูกมองว่าเป็นส่วนหนึ่งของกระบวนการเตรียมวาระสำคัญสำหรับการประชุมสุดยอดดังกล่าว

ประเด็นที่คาดว่าจะอยู่ในวาระสำคัญ ได้แก่

• การดำเนินแผนเสริมการยับยั้งและการป้องกัน
• การเพิ่มขีดความสามารถทางทหารและอุตสาหกรรมป้องกันประเทศ
• การประสานการสนับสนุนยูเครนในระยะยาว
• การเพิ่มงบประมาณด้านกลาโหมของประเทศสมาชิก

ความเสี่ยงจากความเข้าใจผิดทางยุทธศาสตร์

คำเตือนจากรัสเซียและการประชุมของ NATO ในบรัสเซลส์สะท้อนภาพเดียวกันคือ สภาพแวดล้อมด้านความมั่นคงของยุโรปยังคงตึงเครียดอย่างมาก

รัสเซียมองว่าการขยายบทบาทของ NATO และการช่วยเหลือยูเครนเป็นการยกระดับความขัดแย้ง ขณะที่ NATO ระบุว่าการเสริมการยับยั้งและการสนับสนุนเคียฟเป็นการตอบสนองต่อการรุกรานของรัสเซีย

แม้ทั้งสองฝ่ายจะไม่ได้ประกาศแผนทำสงครามโดยตรงต่อกัน แต่ตราบใดที่สงครามยูเครนยังดำเนินต่อไป และแต่ละฝ่ายยังปรับท่าทีทางทหารของตน ความเสี่ยงจากการคำนวณผิดพลาดหรือการยกระดับความขัดแย้งโดยไม่ตั้งใจก็ยังคงเป็นหนึ่งในความกังวลหลักของความมั่นคงยุโรป