• ไต้หวัน มีค่าดัชนีที่แข็งแกร่งที่สุดในภูมิภาคที่ 56.1 เพิ่มขึ้นจาก 55.3 ในเดือนเมษายน เนื่องจากกระแส AI ระดับโลกยังคงเร่งคำสั่งซื้อเซมิคอนดักเตอร์อย่างต่อเนื่อง
• เกาหลีใต้ แตะระดับ 54.8 ซึ่งเป็นอัตราการขยายตัวที่เร็วที่สุดในรอบห้าปี (สูงสุดในรอบ 61 เดือน) โดยได้แรงหนุนจากความต้องการชิปและอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์จาก AI เช่นเดียวกัน
• ญี่ปุ่น มีดัชนี PMI อยู่ที่ 54.5 ยังคงอยู่ในแดนขยายตัวที่แข็งแกร่ง แม้จะลดลงเล็กน้อยจาก 55.1 ในเดือนเมษายน
• อินเดีย อยู่ที่ 54.3 เพิ่มขึ้นจากเดือนเมษายนและเป็นระดับสูงสุดในรอบสามเดือน โดยได้แรงหนุนจากการเติบโตของการผลิตในประเทศที่แข็งแกร่ง
• จีน ดัชนีภาคเอกชนปรับตัวลงสู่ระดับ 51.8 จาก 52.2 ในขณะที่ดัชนีทางการจากสำนักงานสถิติแห่งชาติ (NBS) ดิ่งลงสู่ระดับ 50 พอดี ซึ่งเป็นเส้นแบ่งการหดตัว โดยดัชนีย่อยคำสั่งซื้อใหม่ลดลงต่ำกว่า 50 มาอยู่ที่ 49.9
• เวียดนาม และ ไทย ยังคงอยู่เหนือระดับ 50 เช่นกัน แม้ว่าดัชนี PMI ที่ 52.8 และ 52.7 ตามลำดับจะบ่งชี้ถึงการขยายตัวในระดับปานกลางมากกว่าในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้

สามปัจจัยหนุนเบื้องหลังการขยายตัวในภูมิภาค

1. การกักตุนสินค้าเพื่อเป็นกันชนจากสงคราม

ปัจจัยที่ชี้ขาดที่สุดทั่วทั้งภูมิภาคคือการสะสมสินค้าคงคลัง บริษัทต่างๆ เร่งการผลิตและการจัดซื้อเพื่อสร้างกันชนป้องกันการหยุดชะงักที่อาจเกิดขึ้นกับกระแสการไหลของน้ำมัน ก๊าซ และวัตถุดิบสำคัญจากตะวันออกกลาง สำนักข่าวรอยเตอร์ตั้งข้อสังเกตว่าการกักตุนสินค้านี้เห็นได้ชัดเจนเป็นพิเศษในญี่ปุ่น ซึ่งผลผลิตภาคการผลิตพุ่งขึ้นในอัตราที่เร็วที่สุดนับตั้งแต่เดือนกุมภาพันธ์ 2014 โดยได้แรงหนุนจากทั้งคำสั่งซื้อใหม่และการสะสมสินค้าคงคลังโดยเจตนา ทั่วทั้งเอเชีย พฤติกรรมนี้ทำให้ค่าดัชนี PMI ด้านผลผลิตสูงเกินจริงโดยไม่จำเป็นต้องสะท้อนถึงยอดขายขั้นสุดท้ายที่แข็งแกร่งขึ้น

2. ความต้องการเซมิคอนดักเตอร์ที่ขับเคลื่อนด้วย AI

จุดสว่างที่แท้จริงคือวัฏจักรเทคโนโลยี ไต้หวัน เกาหลีใต้ และญี่ปุ่น ล้วนได้รับประโยชน์จากการลงทุนที่พุ่งสูงขึ้นในโครงสร้างพื้นฐานด้านปัญญาประดิษฐ์ ซึ่งช่วยหนุนคำสั่งซื้อชิปและอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ขั้นสูง ประสบการณ์ของสิงคโปร์ก็คล้ายคลึงกัน โดยผลผลิตในเดือนเมษายนพุ่งขึ้น 17.6% เมื่อเทียบเป็นรายปี จากการผลิตอิเล็กทรอนิกส์ที่เกี่ยวข้องกับ AI ที่เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว ซึ่งมากพอที่จะชดเชยแรงฉุดรั้งจากความขัดแย้งในตะวันออกกลางในภาคส่วนอื่นๆ ได้บางส่วน

3. การเติบโตของคำสั่งซื้อใหม่และการส่งออกที่ไม่เท่าเทียมกัน

ระบบเศรษฐกิจในเอเชียตะวันออกเฉียงเหนือโดยทั่วไปมีการเติบโตของคำสั่งซื้อใหม่ที่มั่นคงกว่าประเทศเพื่อนบ้านในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ICIS รายงานในเดือนพฤษภาคมว่าแรงกดดันด้านต้นทุนจากความขัดแย้งกำลังส่งผลกระทบอย่างหนักต่อผู้ผลิตในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ในขณะที่ผลผลิตที่เพิ่มขึ้นในเอเชียตะวันออกเฉียงเหนือได้รับการสนับสนุนจากบริษัทต่างๆ ที่ป้องกันความเสี่ยงจากภาวะเงินเฟ้อที่อาจเพิ่มขึ้นอีก ดัชนี PMI ภาคการผลิตโลกของ J.P. Morgan ยืนยันว่าห้าอันดับแรกในการจัดอันดับการเติบโตของผลผลิตระดับประเทศล้วนเป็นของประเทศในเอเชีย โดยนำโดยอินเดีย เวียดนาม ไทย ฟิลิปปินส์ และไต้หวัน

ทำไมการขยายตัวจึงเปราะบางกว่าที่ดัชนี PMI บอกเป็นนัย

แม้จะมีตัวเลขโดยรวมที่ดูดี แต่สัญญาณเตือนหลายประการก็ปรากฏขึ้น:

• อุปสงค์ของจีนอ่อนตัวลง: ดัชนีคำสั่งซื้อใหม่ของทางการ NBS ลดลงมาอยู่ที่ 49.9 ในขณะที่ดัชนีสต็อกวัตถุดิบลดลงมาอยู่ที่ 48.6 ซึ่งบ่งชี้ว่าผู้ผลิตไม่มีความมั่นใจมากพอที่จะสะสมสินค้าคงคลังต่อไป
• แรงกดดันด้านต้นทุนยังคงอยู่ในระดับสูง ซึ่งบั่นทอนความสามารถของบริษัทในการดูดซับแรงกระแทกจากเงินเฟ้อจากตะวันออกกลาง โดย S&P Global ระบุว่าภาระต้นทุนที่ผู้ตอบแบบสำรวจ PMI ในเอเชียรับรู้อยู่ในระดับสูงเป็นประวัติการณ์
• การกักตุนไม่ใช่อุปสงค์ถาวร: หากความขัดแย้งในอิหร่านมีเสถียรภาพหรือราคาพลังงานปรับตัวลดลง การสะสมสินค้าคงคลังที่ช่วยหนุนการผลิตอาจคลี่คลายลง ทำให้โรงงานต่างๆ เหลือสต็อกส่วนเกินและผลผลิตที่อ่อนแอลง

Morningstar สรุปอารมณ์ความรู้สึกอย่างตรงไปตรงมาว่า: “พาดหัวข่าว PMI ของเอเชียดูสดใส แต่ข้อมูลพื้นฐานดูน่าหดหู่”

บทสรุป

เดือนพฤษภาคม 2026 เป็นเดือนแห่งการเติบโตของภาคการผลิตในเอเชียที่แท้จริงแต่ก็เปราะบาง เกาหลีใต้และไต้หวันขี่คลื่น AI ขึ้นสู่จุดสูงสุดในรอบหลายปี ในขณะที่ญี่ปุ่นและอินเดียยืนหยัดอย่างมั่นคง จีนทรงตัวอยู่กับที่ และแม้แต่ตัวเลขที่แข็งแกร่งที่สุดก็ยังมีข้อแม้: ผลผลิตส่วนใหญ่ถูกสร้างขึ้นจากความกลัวต่อความขัดแย้ง ไม่ใช่ศรัทธาในอุปสงค์ในอนาคต ตราบใดที่สงครามอิหร่านยังทำให้ราคาพลังงานผันผวนและห่วงโซ่อุปทานไม่แน่นอน ภาคโรงงานของเอเชียก็อาจขยายตัวต่อไปได้—แต่การขยายตัวนั้นจะยังคงเปราะบางและเป็นของเทียมอยู่ส่วนหนึ่ง

• ไต้หวัน มีค่าดัชนีที่แข็งแกร่งที่สุดในภูมิภาคที่ 56.1 เพิ่มขึ้นจาก 55.3 ในเดือนเมษายน เนื่องจากกระแส AI ระดับโลกยังคงเร่งคำสั่งซื้อเซมิคอนดักเตอร์อย่างต่อเนื่อง
• เกาหลีใต้ แตะระดับ 54.8 ซึ่งเป็นอัตราการขยายตัวที่เร็วที่สุดในรอบห้าปี (สูงสุดในรอบ 61 เดือน) โดยได้แรงหนุนจากความต้องการชิปและอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์จาก AI เช่นเดียวกัน
• ญี่ปุ่น มีดัชนี PMI อยู่ที่ 54.5 ยังคงอยู่ในแดนขยายตัวที่แข็งแกร่ง แม้จะลดลงเล็กน้อยจาก 55.1 ในเดือนเมษายน
• อินเดีย อยู่ที่ 54.3 เพิ่มขึ้นจากเดือนเมษายนและเป็นระดับสูงสุดในรอบสามเดือน โดยได้แรงหนุนจากการเติบโตของการผลิตในประเทศที่แข็งแกร่ง
• จีน ดัชนีภาคเอกชนปรับตัวลงสู่ระดับ 51.8 จาก 52.2 ในขณะที่ดัชนีทางการจากสำนักงานสถิติแห่งชาติ (NBS) ดิ่งลงสู่ระดับ 50 พอดี ซึ่งเป็นเส้นแบ่งการหดตัว โดยดัชนีย่อยคำสั่งซื้อใหม่ลดลงต่ำกว่า 50 มาอยู่ที่ 49.9
• เวียดนาม และ ไทย ยังคงอยู่เหนือระดับ 50 เช่นกัน แม้ว่าดัชนี PMI ที่ 52.8 และ 52.7 ตามลำดับจะบ่งชี้ถึงการขยายตัวในระดับปานกลางมากกว่าในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้

สามปัจจัยหนุนเบื้องหลังการขยายตัวในภูมิภาค

1. การกักตุนสินค้าเพื่อเป็นกันชนจากสงคราม

ปัจจัยที่ชี้ขาดที่สุดทั่วทั้งภูมิภาคคือการสะสมสินค้าคงคลัง บริษัทต่างๆ เร่งการผลิตและการจัดซื้อเพื่อสร้างกันชนป้องกันการหยุดชะงักที่อาจเกิดขึ้นกับกระแสการไหลของน้ำมัน ก๊าซ และวัตถุดิบสำคัญจากตะวันออกกลาง สำนักข่าวรอยเตอร์ตั้งข้อสังเกตว่าการกักตุนสินค้านี้เห็นได้ชัดเจนเป็นพิเศษในญี่ปุ่น ซึ่งผลผลิตภาคการผลิตพุ่งขึ้นในอัตราที่เร็วที่สุดนับตั้งแต่เดือนกุมภาพันธ์ 2014 โดยได้แรงหนุนจากทั้งคำสั่งซื้อใหม่และการสะสมสินค้าคงคลังโดยเจตนา ทั่วทั้งเอเชีย พฤติกรรมนี้ทำให้ค่าดัชนี PMI ด้านผลผลิตสูงเกินจริงโดยไม่จำเป็นต้องสะท้อนถึงยอดขายขั้นสุดท้ายที่แข็งแกร่งขึ้น

2. ความต้องการเซมิคอนดักเตอร์ที่ขับเคลื่อนด้วย AI

จุดสว่างที่แท้จริงคือวัฏจักรเทคโนโลยี ไต้หวัน เกาหลีใต้ และญี่ปุ่น ล้วนได้รับประโยชน์จากการลงทุนที่พุ่งสูงขึ้นในโครงสร้างพื้นฐานด้านปัญญาประดิษฐ์ ซึ่งช่วยหนุนคำสั่งซื้อชิปและอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ขั้นสูง ประสบการณ์ของสิงคโปร์ก็คล้ายคลึงกัน โดยผลผลิตในเดือนเมษายนพุ่งขึ้น 17.6% เมื่อเทียบเป็นรายปี จากการผลิตอิเล็กทรอนิกส์ที่เกี่ยวข้องกับ AI ที่เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว ซึ่งมากพอที่จะชดเชยแรงฉุดรั้งจากความขัดแย้งในตะวันออกกลางในภาคส่วนอื่นๆ ได้บางส่วน

3. การเติบโตของคำสั่งซื้อใหม่และการส่งออกที่ไม่เท่าเทียมกัน

ระบบเศรษฐกิจในเอเชียตะวันออกเฉียงเหนือโดยทั่วไปมีการเติบโตของคำสั่งซื้อใหม่ที่มั่นคงกว่าประเทศเพื่อนบ้านในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ICIS รายงานในเดือนพฤษภาคมว่าแรงกดดันด้านต้นทุนจากความขัดแย้งกำลังส่งผลกระทบอย่างหนักต่อผู้ผลิตในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ในขณะที่ผลผลิตที่เพิ่มขึ้นในเอเชียตะวันออกเฉียงเหนือได้รับการสนับสนุนจากบริษัทต่างๆ ที่ป้องกันความเสี่ยงจากภาวะเงินเฟ้อที่อาจเพิ่มขึ้นอีก ดัชนี PMI ภาคการผลิตโลกของ J.P. Morgan ยืนยันว่าห้าอันดับแรกในการจัดอันดับการเติบโตของผลผลิตระดับประเทศล้วนเป็นของประเทศในเอเชีย โดยนำโดยอินเดีย เวียดนาม ไทย ฟิลิปปินส์ และไต้หวัน

ทำไมการขยายตัวจึงเปราะบางกว่าที่ดัชนี PMI บอกเป็นนัย

แม้จะมีตัวเลขโดยรวมที่ดูดี แต่สัญญาณเตือนหลายประการก็ปรากฏขึ้น:

• อุปสงค์ของจีนอ่อนตัวลง: ดัชนีคำสั่งซื้อใหม่ของทางการ NBS ลดลงมาอยู่ที่ 49.9 ในขณะที่ดัชนีสต็อกวัตถุดิบลดลงมาอยู่ที่ 48.6 ซึ่งบ่งชี้ว่าผู้ผลิตไม่มีความมั่นใจมากพอที่จะสะสมสินค้าคงคลังต่อไป
• แรงกดดันด้านต้นทุนยังคงอยู่ในระดับสูง ซึ่งบั่นทอนความสามารถของบริษัทในการดูดซับแรงกระแทกจากเงินเฟ้อจากตะวันออกกลาง โดย S&P Global ระบุว่าภาระต้นทุนที่ผู้ตอบแบบสำรวจ PMI ในเอเชียรับรู้อยู่ในระดับสูงเป็นประวัติการณ์
• การกักตุนไม่ใช่อุปสงค์ถาวร: หากความขัดแย้งในอิหร่านมีเสถียรภาพหรือราคาพลังงานปรับตัวลดลง การสะสมสินค้าคงคลังที่ช่วยหนุนการผลิตอาจคลี่คลายลง ทำให้โรงงานต่างๆ เหลือสต็อกส่วนเกินและผลผลิตที่อ่อนแอลง

Morningstar สรุปอารมณ์ความรู้สึกอย่างตรงไปตรงมาว่า: “พาดหัวข่าว PMI ของเอเชียดูสดใส แต่ข้อมูลพื้นฐานดูน่าหดหู่”

บทสรุป

เดือนพฤษภาคม 2026 เป็นเดือนแห่งการเติบโตของภาคการผลิตในเอเชียที่แท้จริงแต่ก็เปราะบาง เกาหลีใต้และไต้หวันขี่คลื่น AI ขึ้นสู่จุดสูงสุดในรอบหลายปี ในขณะที่ญี่ปุ่นและอินเดียยืนหยัดอย่างมั่นคง จีนทรงตัวอยู่กับที่ และแม้แต่ตัวเลขที่แข็งแกร่งที่สุดก็ยังมีข้อแม้: ผลผลิตส่วนใหญ่ถูกสร้างขึ้นจากความกลัวต่อความขัดแย้ง ไม่ใช่ศรัทธาในอุปสงค์ในอนาคต ตราบใดที่สงครามอิหร่านยังทำให้ราคาพลังงานผันผวนและห่วงโซ่อุปทานไม่แน่นอน ภาคโรงงานของเอเชียก็อาจขยายตัวต่อไปได้—แต่การขยายตัวนั้นจะยังคงเปราะบางและเป็นของเทียมอยู่ส่วนหนึ่ง