ปากีสถานเป็นผู้นำ ตุรกีเป็นแนวร่วมสำคัญ: ปฏิบัติการทูตเดิมพันสูงเพื่อสกัดสงครามสหรัฐฯ-อิหร่านระลอกใหม่

บทบาทของตุรกี: ตัวกลางสนับสนุนคนสำคัญ

ในขณะที่ปากีสถานเป็นผู้นำ บทบาทของตุรกีนั้นเป็นเสมือนผู้เล่นสนับสนุนที่ทรงพลังและมีส่วนร่วมอย่างลึกซึ้ง โดยทำงานประสานอย่างใกล้ชิดกับอิสลามาบัดและไคโร

• การส่งต่อข้อความเชิงรุก: ในช่วงวันสำคัญของปลายเดือนมีนาคม 2026 ตุรกี อียิปต์ และปากีสถานร่วมกันทำหน้าที่เป็นตัวกลาง ส่งต่อจุดยืนระหว่างทำเนียบขาวกับเตหะราน รัฐมนตรีต่างประเทศตุรกี ฮาคาน ฟิดาน ได้โทรศัพท์พูดคุยแยกกับรัฐมนตรีต่างประเทศอิหร่านและปากีสถาน รวมถึงสตีฟ วิตคอฟฟ์ ทูตของสหรัฐฯ
• การระดมทรัพยากร: รัฐมนตรีฟิดานได้ระบุต่อสาธารณะว่า อังการากำลัง "ระดมทรัพยากรทั้งหมด" เพื่อกลับมาเจรจาระหว่างสหรัฐฯ-อิหร่านอีกครั้ง โดยมีเป้าหมายหลักคือการเปิดช่องแคบฮอร์มุซอย่างเต็มรูปแบบและป้องกันการกลับไปสู่ความขัดแย้งเต็มรูปแบบ
• การประสานงานระดับสูง: ความพยายามทางการทูตของตุรกีถูกถักทออย่างแนบแน่นเข้ากับแนวร่วมที่กว้างขึ้น อังการาเป็นเจ้าภาพหารือกับรัฐมนตรีต่างประเทศอียิปต์เพื่อรื้อฟื้นการเจรจา เข้าร่วมการประชุมพหุภาคีในปากีสถานกับซาอุดีอาระเบียและอียิปต์เพื่อหารือการยุติสงคราม และประสานงานกับกาตาร์อย่างต่อเนื่องในเรื่องกลยุทธ์การไกล่เกลี่ย
• แสดงความเชื่อมั่นในการนำของปากีสถาน: เจ้าหน้าที่ตุรกีมีความชัดเจนเกี่ยวกับโครงสร้างความเป็นผู้นำ ฟิดานเน้นย้ำว่ากระบวนการนี้กำลัง "ถูกดำเนินการอย่างดีเยี่ยม" โดยปากีสถาน และหน้าที่ของอังการาคือ "ช่วยพวกเขาให้บรรลุผลสำเร็จจริงๆ"

แนวร่วมการไกล่เกลี่ย: เครือข่ายที่กว้างขึ้น

นอกเหนือจากตุรกีแล้ว อียิปต์คือเสาหลักที่สามของเครือข่ายช่องทางลับ ทั้งสามประเทศประสานงานกันข้ามคืนเพื่อร่างข้อเสนอหยุดยิง 45 วัน ในวันที่ 5 เมษายน หลังจากที่ทรัมป์ออกคำขู่ร้ายแรงต่ออิหร่าน ชาติอื่นๆ รวมถึงซาอุดีอาระเบีย กาตาร์ จีน และสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ ก่อตัวเป็นวงสนับสนุนที่กว้างขึ้น แต่กลุ่มปฏิบัติการหลักเพื่อการไกล่เกลี่ยยังคงเป็นสามประเทศ คือ ปากีสถาน ตุรกี และอียิปต์

สถานะปัจจุบันของความพยายามเพื่อสันติภาพ

สถานการณ์ ณ ปลายเดือนพฤษภาคม 2026 นั้นล่อแหลมและถูกกำหนดโดยการแข่งขันกับเวลา

• ข้อตกลงหยุดยิงอยู่ในสภาพร่อแร่: ข้อตกลงหยุดยิงเมื่อวันที่ 8 เมษายน ยังคงมีผลในทางเทคนิค และไม่มีการยืนยันว่าสหรัฐฯ โจมตีครั้งใหม่นับตั้งแต่มีการลงนาม อย่างไรก็ตาม การเจรจาตรงที่เกิดขึ้นตามมาในอิสลามาบัดล้มเหลวโดยไร้ข้อตกลง และสหรัฐฯ ก็ได้บังคับใช้การปิดล้อมทางทะเลต่ออิหร่านในเวลาต่อมา
• ภัยคุกคามจากการโจมตีครั้งใหม่ที่ใกล้เข้ามา: แรงกดดันที่รุนแรงที่สุดมาจากสหรัฐฯ รายงานหลายฉบับในวันที่ 22-23 พฤษภาคม ระบุว่ารัฐบาลทรัมป์เตรียมพร้อมที่จะเปิดฉากการโจมตีทางอากาศครั้งใหม่ต่ออิหร่าน "ภายในไม่กี่วัน" หากการเจรจาล้มเหลวในการสร้างข้อตกลง เป้าหมายเร่งด่วนของความพยายามทางการทูตในปัจจุบัน ไม่ใช่การยุติสงครามโดยสิ้นเชิง แต่คือการบรรลุข้อตกลงชั่วคราวที่จะหยุดยั้งความเป็นปรปักษ์และเปิดทางให้การเจรจาดำเนินต่อไปได้
• การสรุป 'วาระที่ปฏิบัติได้': ผู้ไกล่เกลี่ยจากปากีสถาน ตุรกี และอียิปต์ ไม่ได้กำลังร่างข้อตกลงสันติภาพด้วยตัวเอง แต่พวกเขากำลังสรุป "วาระที่ปฏิบัติได้" ซึ่งจะเป็นพื้นฐานสำหรับการกลับมาเจรจาตรงระหว่างสหรัฐฯ และอิหร่านอีกครั้ง ซึ่งอาจเกิดขึ้นเร็วสุดในปลายเดือนพฤษภาคม
• แสงริบหรี่แห่งความก้าวหน้า: ในสัญญาณที่เต็มไปด้วยความหวังแต่ยังไม่ได้รับการยืนยัน เอเอฟพีรายงานเมื่อวันที่ 24 พฤษภาคม ว่าสหรัฐฯ และอิหร่านอาจบรรลุข้อตกลงเพื่อยุติสงครามได้เร็วที่สุดในวันที่ 26 พฤษภาคม แม้ว่าเตหะรานจะยืนยันว่าข้อตกลงใดๆ จะไม่จำกัดโครงการนิวเคลียร์ของตน การที่สิ่งนี้จะเป็นจริงหรือไม่ ขึ้นอยู่กับการทูตในอีกไม่กี่วันข้างหน้าทั้งหมด

สำหรับทั้งปากีสถานและตุรกีแล้ว เดิมพันไม่สามารถสูงไปกว่านี้ได้อีกแล้ว ความล้มเหลวของการทูตหมายถึงสงครามระดับภูมิภาคอันร้ายแรงที่หน้าประตูบ้าน ตลาดพลังงานโลกที่เป็นอัมพาต และการล่มสลายอย่างหายนะของเสถียรภาพในตะวันออกกลาง ความพยายามร่วมกันของพวกเขา แม้จะมีลำดับชั้นที่ชัดเจน แต่ก็คือทางออกเดียวที่พอจะเป็นไปได้จากความขัดแย้งที่ทั้งสองฝ่ายดูเหมือนไม่สามารถยุติได้ด้วยตนเอง