Ropa taniała trzeci tydzień z rzędu. Rynek bardziej wierzy w przepływy niż w eskalację

Ceny ropy spadły trzeci tydzień z rzędu, ponieważ inwestorzy większą wagę przyłożyli do perspektywy poprawy dostaw i słabszego popytu niż do utrzymującej się premii geopolitycznej. Ropa Brent, będąca światowym punktem odniesienia, zakończyła piątkową sesję na poziomie 89,31 USD za baryłkę — 0,43% niżej tego dnia i ponad 5% niżej w całym tygodniu. Amerykańska ropa WTI potaniała o 0,16% do 83,40 USD za baryłkę, a w ujęciu tygodniowym straciła ponad 4%. 420

Rynek nie uznał jednak cieśniny Ormuz za w pełni otwartą. Notowania odzwierciedlały raczej ocenę, że zakłócenia w najbliższym czasie mogą być mniej dotkliwe, niż wcześniej obawiali się traderzy. Jednocześnie inwestorzy uwzględniali ryzyko, że restrykcyjna polityka pieniężna w USA osłabi aktywność gospodarczą i popyt na paliwa.

Co ciągnęło ceny ropy w dół?

Nadzieje na korytarz żeglugowy przez Ormuz

Informacje o rozmowach Iranu i Omanu w sprawie zarządzania ruchem lub utworzenia korytarza żeglugowego przez cieśninę Ormuz zmniejszyły prawdopodobieństwo długotrwałej i całkowitej blokady. Dla rynku ma to duże znaczenie, ponieważ kontrakty terminowe wyceniają oczekiwaną przyszłą podaż, a nie tylko liczbę baryłek transportowanych w danym momencie.

Spadek cen oznaczał więc większą wiarę w to, że alternatywne trasy lub ograniczone porozumienia żeglugowe pozwolą utrzymać część przepływów. Nie był natomiast sygnałem powrotu handlu w Zatoce Perskiej do normalnego poziomu. 220

Wcześniejsze reakcje rynku pokazują, jak szybko zmieniają się te oczekiwania. Ceny gwałtownie spadały, gdy więcej tankowców opuszczało cieśninę, a rosły, gdy słabły nadzieje na porozumienie i rosło ryzyko utrzymania zakłóceń w dostawach. 356

Perspektywa wyższych stóp Fedu obciążała prognozy popytu

Inwestorzy analizowali również sygnały przewodniczącego Rezerwy Federalnej Kevina Warsha dotyczące inflacji oraz możliwości utrzymania wysokich stóp procentowych lub ich dalszego podniesienia. Taka perspektywa może działać na ceny ropy spadkowo: wolniejszy wzrost gospodarczy oznacza zwykle słabszą produkcję przemysłową, transport i zużycie paliw. Wyższe stopy mogą także umocnić dolara, w którym wyceniana jest ropa, ograniczając atrakcyjność surowca dla części nabywców.

Presja makroekonomiczna równoważyła wzrostowy wpływ napięć na Bliskim Wschodzie. Piątkowa sesja była więc starciem dwóch sił: ryzyka podażowego, które może podnosić ceny, oraz ryzyka popytowego, które działa w przeciwnym kierunku. 42426

Większe zapasy w USA sugerowały komfortową podaż

Wzrost amerykańskich zapasów ropy wzmocnił przekonanie, że krótkoterminowa podaż fizyczna nie jest tak napięta, jak mogłyby sugerować same nagłówki geopolityczne. Ograniczyło to wpływ sankcji i ryzyk związanych z konfliktem, przyczyniając się do tygodniowego spadku notowań. 7

Dlaczego spadek cen nie oznacza końca kryzysu?

Cieśnina Ormuz pozostała najpoważniejszym ryzykiem skrajnym dla rynku. Wcześniej przepływało przez nią około 20% światowych przepływów energii, a od 28 lutego przez znaczną część czasu była faktycznie zamknięta. Nadal nie było jasne, ile surowca rzeczywiście przechodzi obecnie tą trasą. 21

Eksport z Zatoki Perskiej odbudował się od najgłębszego punktu kryzysu, ale dostępne informacje wskazywały, że wciąż pozostaje wyraźnie poniżej poziomu sprzed konfliktu. Reuters określał odbudowę przepływów jako ograniczoną i podatną na zakłócenia, a analitycy ostrzegali, że konflikt może jeszcze przez wiele miesięcy wpływać na żeglugę. 1718

To wyjaśnia, dlaczego ropa taniała, ale nie załamała się. Traderzy częściowo wycofali premię za panikę, gdy wzrosło prawdopodobieństwo choćby częściowej odbudowy transportu. Nadal jednak uwzględniali ryzyko fiaska negocjacji, ponownego spadku ruchu przez cieśninę lub eskalacji konfliktu.

Jak pozostałe ryzyka podażowe wpływały na rynek?

Sankcje USA wobec Iranu

Nowe sankcje USA nie zostały odebrane jako automatyczne wycofanie irańskiej ropy z globalnego rynku. Dominująca interpretacja zakładała, że mogą one skłonić Teheran do negocjacji, zamiast od razu doprowadzić do szerszej eskalacji militarnej. Dlatego w krótkim terminie działały na notowania słabiej wzrostowo niż bezpośrednie, fizyczne przerwanie eksportu. 220

Wenezuela i niepewność wokół OPEC

Informacje, że Wenezuela rozważa opuszczenie OPEC, wprowadziły dodatkowy czynnik niepewności w średnim terminie. Ewentualne wyjście mogłoby rodzić pytania o spójność organizacji producentów oraz przyszłą koordynację polityki podażowej. Na razie była to jednak wyłącznie rozważana możliwość, a nie potwierdzone wystąpienie z OPEC. 19

Premia geopolityczna wciąż pozostaje w cenach

Łączny efekt był przeszacowaniem ryzyka, a nie pełnym powrotem do normalności. Nadzieje na poprawę przepływów przez Ormuz i obawy o słabszy popyt zmniejszyły kwotę, jaką traderzy byli gotowi płacić za natychmiastowy niedobór. Ograniczona żegluga, nierozstrzygnięte negocjacje i strategiczne znaczenie cieśniny nadal jednak narażają ceny na gwałtowne odwrócenie trendu. 171821

Co oznacza piątkowe zamknięcie dla rynku ropy?

Trzeci z rzędu tygodniowy spadek sugeruje, że traderzy oceniają najbliższy scenariusz podaży jako mniej katastrofalny niż wcześniej w trakcie konfliktu. Nie należy jednak traktować ruchu cen jako potwierdzenia, że eksport z Zatoki Perskiej wrócił do normy.

W kolejnych sesjach najważniejsze będą:

• regularność ruchu statków przez cieśninę Ormuz, a nie tylko pojedyncze przejścia;
• tempo powrotu eksportu z Zatoki Perskiej do poziomów sprzed konfliktu;
• to, czy rozmowy Iranu z Omanem lub szersza dyplomacja USA–Iran doprowadzą do trwałego porozumienia;
• kolejne dane o zapasach w USA i ich wpływ na ocenę krótkoterminowej podaży;
• sygnały Rezerwy Federalnej dotyczące stóp procentowych i popytu na ropę.

W skrócie: ropa potaniała, ponieważ rynek zaczął wyceniać łatwiejsze do opanowania zakłócenia dostaw oraz mniej korzystne perspektywy popytu. Premia za ryzyko geopolityczne nie zniknęła, ponieważ odbudowa ruchu przez Ormuz pozostaje niepewna i może się odwrócić.