Anthropic zastąpił Gita w swoim głównym repozytorium kodu po tym, jak liczba scalanych zmian wzrosła z około 2,5 tys. dziennie w maju do ponad 30 tys. we wrześniu 2026 roku. Firma uznała, że kontrola wersji stała się największym wąskim gardłem procesu tworzenia oprogramowania. Zbudowała więc własny system, Scion, i — jak podaje — przeniosła do niego monorepo w pięć miesięcy.
8
9
Dlaczego Anthropic zmienił system kontroli wersji
Wyzwanie nie sprowadzało się do rozmiaru repozytorium. Anthropic wskazywał zarówno szybki wzrost liczby scaleń, jak i ogromne zapotrzebowanie na pobieranie kodu: historia głównej gałęzi miała blisko 100 GB, skompresowana kopia robocza przekraczała 25 GB, a ciągła integracja (CI) wykonywała około 25 milionów pobrań kodu dziennie.
9
Przy takiej skali utrzymywanie rozbudowanej infrastruktury opartej na kopiach i mirrorach Gita stawało się kosztowne. Anthropic określił zapotrzebowanie na scalanie kodu jako „praktycznie nieograniczone”: usunięcie jednego ograniczenia może pozwolić na tworzenie jeszcze większej ilości kodu, więc infrastruktura musi nadążać za rosnącym obciążeniem.
29
Na czym polega różnica między Scionem a Gitem
Scion zaprojektowano z myślą o klientach, które mogą łączyć się z serwerem. Zamiast wykonywać wszystkie operacje kontroli wersji lokalnie, klienci korzystają z operacji i interfejsów API udostępnianych przez serwer. To po jego stronie odbywają się m.in. commity, scalenia, zmiany bazy (rebase) i wyszukiwanie w historii. Klient przechowuje ograniczoną pamięć podręczną i pobiera potrzebne dane.
2
4
To inny kompromis niż w rozproszonym modelu Gita, w którym użytkownik ma lokalną kopię repozytorium. Scion mocniej opiera się na współdzielonej infrastrukturze i łączności z serwerem. Taki układ odpowiada opisanemu przez Anthropic obciążeniu, w którym dużą rolę odgrywają zadania automatyczne i agenci, ale nie oznacza, że będzie lepszym wyborem dla każdego projektu czy programisty.
2
7
Jakie efekty podał Anthropic
Według firmy infrastruktura Sciona zużywała około 200 razy mniej zasobów procesora i pamięci niż wcześniejsza infrastruktura oparta na mirrorach Gita. Anthropic podał też, że pobieranie kodu, które wcześniej trwało minuty, mogło zająć sekundy, a zwolnione zasoby zwiększyły dostępność mocy obliczeniowej CI o 25 proc. To wyniki deklarowane przez firmę, a nie niezależnie powtórzone testy porównawcze.
4
10
Migracja obejmowała więcej niż sam system kontroli wersji. Anthropic informuje, że równolegle stworzył narzędzie do przeglądu kodu o nazwie Antique, wyszukiwarkę kodu, system zarządzania dostępem oraz rozwiązania do obsługi i włączania dużej liczby sprawdzonych zmian. Nad Scionem i Antique pracował siedmioosobowy zespół.
3
8
Specjalistyczne rozwiązanie, nie koniec Gita
Z opisu Anthropic wynika raczej, że firma dopasowała architekturę do własnych potrzeb, a nie że Git stał się przestarzały. Scion powstał z myślą o bardzo dużym, szybko zmieniającym się repozytorium oraz klientach, które mogą stale łączyć się z serwerem. Doniesienia opisują go jako system wewnętrzny, a nie uniwersalny zamiennik Gita.
5
7
Szerszy wniosek dotyczy dopasowania narzędzi do sposobu pracy: gdy rosną jednocześnie rozmiar repozytorium, częstotliwość pobierania kodu i liczba scaleń, przeniesienie większej części zadań do współdzielonych usług może pomóc ograniczyć presję na infrastrukturę.