Francja i Niemcy z takim samym wzrostem PKB, ale podążają różnymi drogami

Niemcy rozpoczęły II kwartał z wyraźnie większym impetem: ich wzrost za pierwsze trzy miesiące roku podniesiono z 0,3 do 0,4 proc. We Francji dane za I kwartał zrewidowano natomiast do spadku.

Dwa różne silniki wzrostu

Niemcy: eksport i odporność przemysłu

Niemiecki wynik był wspierany przede wszystkim przez mocniejszy eksport oraz relatywnie odporny sektor przemysłowy. Produkcja poradziła sobie lepiej, niż obawiali się ekonomiści, mimo konsekwencji wojny z Iranem.

Konsumpcja również utrzymała się na stosunkowo stabilnym poziomie, jednak wzrost kosztów energii — związany z zakłóceniami w rejonie Cieśniny Ormuz — wyraźnie ograniczał skalę odbicia.

Francja: odbicie handlu zagranicznego przy słabym popycie

We Francji poprawa była napędzana przez handel zagraniczny netto, który dołożył 0,6 punktu procentowego do wzrostu. Eksport zwiększył się o 2,6 proc., odrabiając spadek o 3,1 proc. w I kwartale, podczas gdy import wzrósł o 0,8 proc.

Popyt krajowy finalny, czyli popyt gospodarstw domowych i sektora publicznego z wyłączeniem zmiany zapasów, poprawił się tylko nieznacznie. Francuski urząd statystyczny INSEE ocenił, że warunki popytu wewnętrznego pozostają słabe.

Popyt krajowy: Francja bardziej narażona na uderzenie w konsumentów

• Francja: popyt krajowy finalny dołożył do wzrostu zaledwie 0,1 punktu procentowego. Konsumpcja gospodarstw domowych wzrosła o 0,2 proc., po spadku o 0,3 proc. w I kwartale, a inwestycje brutto w środki trwałe ponownie się obniżyły — o 0,3 proc. Bank Francji ostrzega, że szok naftowy związany z konfliktem z Iranem mocno ogranicza siłę nabywczą konsumentów i może zmniejszyć wzrost PKB w 2026 r. o około 0,2–0,3 punktu procentowego.
• Niemcy: popyt krajowy okazał się bardziej odporny. Bundesbank wskazywał, że konsumenci nadal wydawali pieniądze, a przemysł zachował część swojej odporności, choć droższa energia coraz wyraźniej obciąża perspektywy. Dodatkowym atutem Niemiec był mocniejszy wynik w I kwartale, który zapewnił gospodarce lepszy punkt wyjścia.

Wojna z Iranem i amerykańskie cła

Szok energetyczny

Konflikt z Iranem, w tym blokada Cieśniny Ormuz przez Teheran, doprowadził do silnego wzrostu cen energii w Europie. Cieśnina jest kluczowym szlakiem dla światowego handlu ropą i gazem.

We Francji INSEE szacuje, że wyższe ceny ropy obniżą tempo wzrostu w 2026 r. o około 0,2–0,3 punktu procentowego. W Niemczech federalne ministerstwo gospodarki już w maju ostrzegało przed „znacznym pogorszeniem” sytuacji w II kwartale, wskazując na wyższe koszty, problemy z łańcuchami dostaw i niepewność. Skutki szoku energetycznego dla niemieckiego wzrostu odnotowała również Rada Ekspertów Gospodarczych IMK.

Instytut ifo oceniał w marcu, że nawet w scenariuszu deeskalacji wojna z Iranem zmniejszyłaby niemiecki wzrost w 2026 r. o 0,2 punktu procentowego.

Amerykańskie taryfy

Według szacunków EY amerykańskie cła mogą obniżyć wzrost PKB Unii Europejskiej w 2026 r. o około 0,5 punktu procentowego, przy czym najbardziej ucierpią gospodarki silnie zależne od eksportu.

Niemcy są pod tym względem bardziej narażone niż Francja. Ich model gospodarczy w większym stopniu opiera się na przemyśle, produkcji maszyn i eksporcie samochodów. Instytut ifo wskazuje, że amerykańskie cła nadal obciążają niemiecki eksport do Stanów Zjednoczonych.

Prognozy na cały 2026 rok

• Niemcy: Bundesbank i DIW Berlin przewidują wzrost o 0,5 proc., przy czym DIW obniżył prognozę z 1,0 proc. Instytut Gospodarki Światowej w Kilonii zakłada wzrost o 0,8 proc. Wszystkie te prognozy zostały znacząco obniżone po rozpoczęciu wojny z Iranem. Po lepszych danych za II kwartał Commerzbank podniósł jednak swoją prognozę z 0,6 do 1,0 proc.
• Francja: INSEE prognozuje wzrost o 0,7 proc., natomiast Bank Francji oczekuje 0,5 proc. — znacznie mniej niż wcześniej zakładane 0,9 proc. INSEE przewiduje bardzo słabą drugą połowę roku, ze wzrostem zaledwie o 0,1 proc. w każdym z dwóch ostatnich kwartałów.

Francja kontra Niemcy — najważniejsze różnice

Wniosek

Identyczny wzrost o 0,2 proc. nie oznacza identycznej kondycji gospodarek. Niemcy weszły w II kwartał z większym impetem, a ich przemysł i popyt krajowy okazały się relatywnie odporne. Francja musiała natomiast odbudowywać wynik po spadku w I kwartale, a jej odbicie opierało się przede wszystkim na eksporcie.

Obie gospodarki pozostają pod presją szoku energetycznego wywołanego wojną z Iranem i amerykańskich ceł. Niemcy są bardziej podatne na skutki taryf ze względu na orientację eksportową, natomiast Francja wyraźniej odczuwa wpływ droższej energii poprzez słabszą siłę nabywczą gospodarstw domowych.