Debata zaostrzyła się, ponieważ Cannes zawarło wieloletnie partnerstwo z Meta, firmą technologiczną skoncentrowaną na AI, która prezentowała swoje narzędzia podczas wydarzenia. To partnerstwo spotęgowało obawy o to, jak AI może zmienić produkcję filmową w nadchodzących latach.
Kierownictwo festiwalu i uczestnicy branży dyskutowali także o potencjalnych zabezpieczeniach – takich jak obowiązek ujawniania użycia AI czy systemy etykietowania – które wyjaśniałyby, czy film powstał z jej wsparciem. Niektórzy sugerowali nawet, że w przyszłości filmy mogą nosić oznaczenia informujące, że powstały bez użycia sztucznej inteligencji, podobnie jak produkty spożywcze oznacza się jako „bio” czy „ekologiczne”.
Punktem zapalnym debaty okazał się dokument Stevena Soderbergha John Lennon: The Last Interview.
Film skupia się na długim wywiadzie, jakiego Lennon i Yoko Ono udzielili w dniu zabójstwa artysty w 1980 roku. Aby zobrazować fragmenty wspomnień i surrealistycznych wizji Lennona, Soderbergh użył narzędzi AI do wygenerowania nierzeczywistych obrazów – stanowią one około 10% wizualnej strony filmu.
Mimo że sekwencje AI nie zawierały deepfake'ów samego Lennona, decyzja ta wywołała silne reakcje wśród filmowców i krytyków. Część z nich argumentowała, że technika ta przypomina tradycyjne efekty specjalne, podczas gdy inni obawiali się, że może otworzyć drzwi do bardziej kontrowersyjnych zastosowań AI w dokumentach i filmach fabularnych.
Kontrowersje szybko stały się symbolem szerszego pytania stojącego przed branżą: gdzie przebiega granica między technologiczną eksperymentacją a ochroną ludzkiego rzemiosła w kinie.
Równolegle z debatą o AI, Cannes 2026 wyróżniło się wyjątkową obecnością filmów o tematyce LGBTQ+.
Aż 21 filmów kwalifikowało się do Queer Palm, festiwalowej nagrody honorującej kino queerowe – to największa liczba od czasu ustanowienia tego wyróżnienia w 2010 roku.
Do tego wzrostu reprezentacji przyczyniło się kilku znanych reżyserów. Do najbardziej oczekiwanych tytułów należały:
Filmy te weszły w skład konkurencyjnego zestawienia, w którym znalazły się dzieła takich międzynarodowych autorów jak Hirokazu Kore-eda, Asghar Farhadi czy James Gray, co tylko potwierdziło reputację Cannes jako globalnej witryny kina najwyższej próby.
Mimo poważnych branżowych debat, Cannes dostarczyło także spektaklu i modowych momentów, których widzowie oczekują.
Demi Moore, zasiadająca w jury, stała się jedną z najczęściej fotografowanych postaci pierwszych dni festiwalu. Jej kreacje – w tym efektowne suknie Jacquemus – wyznaczyły ton wydarzeniu pełnemu wysokiej couture i celebryckiego stylu.
Kolejną gwiazdą była Aishwarya Rai Bachchan, która pojawiła się na czerwonym dywanie w Cannes po raz 24., umacniając swój status jednej z najbardziej rozpoznawalnych międzynarodowych ikon stylu. Jej rzeźbiarskie kreacje couture błyskawicznie obiegły media modowe i platformy społecznościowe.
Te występy podkreśliły trwałą rolę Cannes jako wydarzenia zarówno kulturalnego, jak i modowego, gdzie premiery filmowe współistnieją z globalną widocznością gwiazd.
Edycja 2026 uhonorowała także kilka ważnych postaci kina Honorowymi Złotymi Palmami (Palme d'Or honorowym).
Wśród wyróżnionych znalazły się legendarna piosenkarka i reżyserka Barbra Streisand, doceniona za całokształt twórczości w filmie i rozrywce. Podczas festiwalowych ceremonii uhonorowani zostali także reżyser Peter Jackson oraz aktor i filmowiec John Travolta.
Hołdy te wzmocniły długoletnią tradycję Cannes, polegającą nie tylko na promowaniu wschodzących twórców, ale także na celebrowaniu artystów, których kariery ukształtowały współczesne kino.
Podsumowując, 79. Festiwal Filmowy w Cannes unaocznił, że globalny przemysł filmowy wkracza w okres przejściowy.
Tworzenie filmów z pomocą AI, jeszcze niedawno temat spekulacji, stało się realnym pytaniem natury twórczej i etycznej, przed którym stają reżyserzy i studia. Równocześnie festiwalowy program podkreślił rosnącą reprezentację różnorodnych historii i kontynuację tradycji kina autorskiego.
Krótko mówiąc, Cannes 2026 nie zdefiniował jeden film czy jedna nagroda – zdefiniowała go rozmowa o tym, jak samo kino może wyglądać w nadchodzących latach.