Widowisko rozpoczął hołd oddany rdzennym mieszkańcom Kanady. Na scenie pojawili się performerzy w tradycyjnych strojach, grający na bębnach i tańczący, po czym na środek wyszedł piosenkarz William Prince, członek narodu Peguis First Nation z Manitoby . Prince zwrócił się do stadionu i globalnej publiczności słowami: "Gromadzimy się ponownie, od wybrzeża do wybrzeża, z ziem Pierwszych Ludzi. To więcej niż chwila. To prawdziwa więź"
. Opisał kulturę rdzennych społeczności jako "tkaninę pieśni, sztuki, rzemiosła i tańca"
. Segment ten, zawierający również narrację mówioną, nadał wydarzeniu jednoznaczny ton, zanim rozpoczęło się popowe widowisko
.
Muzyczną oprawę ceremonii stworzyła mieszanka kanadyjskich ikon i artystów z całego świata. Pełna lista wykonawców, potwierdzona przez FIFA, doniesienia prasowe i relacje naocznych świadków, obejmuje :
Hymn Bośni i Hercegowiny wykonał na skrzypcach serbsko-kanadyjski muzyk Aleksandar Gajić . Wizualny spektakl obejmował m.in. repliki łosi, a murawa stadionu zalała się barwami czerwieni, bieli i złota, nawiązując do flagi narodowej
.
Na wypełnionym po brzegi obiekcie w Toronto, mieszczącym 43 002 widzów, nie zabrakło głośnych nazwisk. Ryana Reynoldsa zauważono, jak dopinguje Kanadę. Wśród celebrytów przemieszczających się między ceremoniami w różnych miastach-gospodarzach byli Tom Cruise, David Beckham, Mike Myers i George Lucas (który pojawił się z żoną) .
Mecz grupy B rozpoczął się o 15:00 czasu lokalnego, a sędzią głównym był Argentyńczyk Facundo Tello . Było to historyczne spotkanie – obie reprezentacje nigdy wcześniej ze sobą nie grały
. Kanada przystępowała do niego z bilansem 0-6 w meczach mundialowych, podczas gdy Bośnia i Hercegowina również liczyła na swoje pierwsze zwycięstwo w turnieju
.
W 21. minucie piłkarz Bośni, Jovo Lukic, wykorzystał moment przejściowy i strzałem głową wyprowadził gości na prowadzenie 1:0 (niektóre wczesne doniesienia podawały 19. minutę, ale oficjalny czas to 21'
). Dla drużyny, która przegrała wszystkie swoje poprzednie sześć meczów na mundialu, wczesna strata gola groziła powtórką boleśnie znajomego scenariusza.
W drugiej połowie główny trener Jesse Marsch sięgnął po rezerwowych. Na boisko wprowadził napastnika Cyle'a Larina, który potrzebował zaledwie chwili, by napisać nowy rozdział w historii kanadyjskiego futbolu na mundialu. W 78. minucie Larin uderzył z półwoleja, pokonując bramkarza Nikolę Vasilja i doprowadzając do wyrównania 1:1 . Gol padł nieco ponad dwie minuty po jego wejściu na murawę
.
Decydujące podanie do Larina posłał kolega z drużyny, Promise David, po dynamicznym rajdzie Ismaëla Koné . To trafienie pogrążyło miejscowych kibiców w euforii i było pierwszym w historii golem Kanady na mundialu na własnej ziemi
.
W doliczonym czasie gry Kanada naciskała, szukając zwycięskiego gola. Swoje szanse marnowali Jonathan David i Tani Oluwaseyi, a Larin był bliski zdobycia drugiej bramki. Mecz zakończył się jednak wynikiem 1:1 .
Remis ten ma kilka wymiarów:
Kanada była już blisko przełomu – jej udane eliminacje w 2022 roku pod wodzą Johna Herdmana przykuły uwagę, a do turnieju w 2026 przystępowała z wyższym rankingiem i realnymi oczekiwaniami . Zespół Marscha ma teraz fundament, choć skromny, na którym może budować walkę o fazę pucharową.
Kanada jest jednym z trzech współgospodarzy mundialu w 2026 roku, obok Meksyku i Stanów Zjednoczonych. Każdy z krajów zorganizował własną ceremonię otwarcia w dniach 11-12 czerwca, co stanowi odejście od tradycji jednej uroczystości we wcześniejszych turniejach . Ceremonia Kanady, oparta na tożsamości i nazwana przez organizatorów "kulturową mozaiką", miała być przeciwwagą dla motywu papel picado z Meksyku i koncepcji "super błyszczącego, świecącego pucharu" z USA
.
BMO Field będzie gościć kolejne mecze grupy B, zanim turniej przejdzie do fazy pucharowej rozgrywanej w 16 obiektach w całej Ameryce Północnej . Formuła współgospodarzy i rozszerzenie turnieju z 32 do 48 drużyn czynią ten mundial największym w historii
.
Następny mecz Kanady będzie kluczowy. Zwycięstwo z Katarem lub Szwajcarią może wprowadzić drużynę do 1/8 finału, czego kanadyjska reprezentacja mężczyzn nigdy wcześniej nie osiągnęła. Póki co, remis z 12 czerwca jest skromnym kamieniem milowym, na który czekano prawie 40 lat.
Comments
0 comments