Co tak naprawdę zbierał MCI – i gdzie

MCI nie było lekkim narzędziem telemetrycznym. Według listy udostępnionej pracownikom, oprogramowanie monitorowało aktywność w ponad 200 aplikacjach i stronach internetowych . Na liście znalazły się podstawowe narzędzia pracy, takie jak Gmail, GChat, Google, LinkedIn, GitHub, Slack, Wikipedia i VSCode, a także wewnętrzny asystent AI Meta – Metamate .

Zbierane dane były niezwykle szczegółowe: ścieżki ruchu myszy, lokalizacje kliknięć, sekwencje naciśnięć klawiszy i okresowe zrzuty ekranu. Celem było nauczenie modeli AI, jak ludzie poruszają się po interfejsach oprogramowania . Meta zapewniała, że program nie służy do mierzenia produktywności ani oceny indywidualnych wyników, ale do budowania agentów AI, którzy mogą wykonywać codzienne cyfrowe zadania .

Reakcja: brak możliwości rezygnacji, brak wyjątków

Gdy narzędzie zostało ogłoszone, pierwszym pytaniem wewnątrz firmy było, jak odmówić udziału. Odpowiedź CTO Andrew Boswortha była jednoznaczna: „Nie ma możliwości rezygnacji z tego na służbowym laptopie”. Ta odpowiedź, opublikowana na wewnętrznym forum, spotkała się z gradem emoji płaczu, szoku i złości od współpracowników .

Sprzeciw szybko przybrał różne formy:

• Petycja i ulotki protestacyjne: Ponad 1000 pracowników podpisało wewnętrzną petycję żądającą zatrzymania programu, a niektórzy rozwieszali fizyczne ulotki w biurach Meta .
• Wiralowe satyryczne wideo: Inżynier oprogramowania David Frenk stworzył satyryczny filmik wymierzony w MCI. Rozprzestrzenił się szeroko w firmie i na zewnętrznych platformach, takich jak Blind .
• Organizacja związkowa: Pracownicy z Wielkiej Brytanii przenieśli swoje zastrzeżenia dotyczące prywatności na poziom formalnej kampanii związkowej z United Tech and Allied Workers .

Prywatność i bezpieczeństwo – czerwone flagi

GDPR – kurs na kolizję

Wewnętrzne dokumenty przejrzane przez Reutera ujawniły, że zasięg MCI był szerszy, niż sugerowały publiczne oświadczenia Meta. W wewnętrznym FAQ firma przyznała, że jeśli amerykański pracownik z włączonym narzędziem wymieniał e-maile lub czaty z kolegą spoza USA – w tym w UE – cała ta rozmowa była przechwytywana . Ponieważ Meta odłączała dane od tożsamości pracowników, firma stwierdziła, że nie może indywidualnie wyszukiwać ani usuwać tych rekordów – co stanowi bezpośredni konflikt z prawami GDPR dotyczącymi dostępu, sprostowania i usunięcia danych .

Eksperci ds. prywatności ostrzegali, że może to naruszać zasadę ograniczenia celu GDPR. Kleanthi Sardeli, ekspertka prawna z wiedeńskiej grupy NOYB, powiedziała Reuterowi, że „pobranie czatu pracownika i wprowadzenie go do modelu AI jest niezgodne z początkowym celem komunikacji służbowej” .

Niezaszyfrowane przechowywanie i integracja z narzędziami bezpieczeństwa

Poziom bezpieczeństwa zebranych danych budził dodatkowe obawy. Raporty wskazywały, że dane MCI były przechowywane w niezaszyfrowanym formacie i zintegrowane bezpośrednio z istniejącym oprogramowaniem bezpieczeństwa danych Meta, co wzbudziło obawy przed potencjalnym narażeniem lub niewłaściwym użyciem, gdyby dane kiedykolwiek trafiły w niepowołane ręce . Pracownicy skarżyli się również na znaczny wzrost ruchu danych na swoich maszynach podczas działania narzędzia .

Ustępstwa, na które Meta faktycznie poszła

Utrzymująca się presja wewnętrzna przyniosła zmianę, choć ograniczoną. 2 czerwca 2026 roku w notatce od Stephane’a Kasriela, wiceprezesa w jednostce Superintelligence Labs Meta, ogłoszono, że firma ogranicza program w odpowiedzi na obawy pracowników .

Konkretne ustępstwa:

• Kontrola pauzy, która pozwalała pracownikom wstrzymać zbieranie danych na do 30 minut.
• Zobowiązanie do zmniejszenia zakresu śledzenia przez narzędzie.

Co istotne, firma nie cofnęła polityki braku możliwości rezygnacji. Pełne zwolnienie z MCI nadal nie było dostępne dla pracowników korzystających z firmowych urządzeń .

Kontekst zwolnień: „trenowanie własnych zastępców”

Wdrożenie inwigilacji nie nastąpiło w próżni. Miało miejsce w firmie przechodzącej największą w swojej historii restrukturyzację napędzaną przez AI:

• Zwolniono 8 000 pracowników (około 10% globalnej siły roboczej), a e-maile z wypowiedzeniem przychodziły już o 4:00 rano 20 maja 2026 roku .
• Przymusowo przeniesiono 7 000 pracowników do zespołów skoncentrowanych na AI .
• Zamknięto 6 000 otwartych stanowisk, co oznacza, że około 20% z około 78-tysięcznej załogi Meta zostało dotkniętych zmianami .

Dla wielu wewnątrz Meta sekwencja wydarzeń wydawała się dystopijna: pracownicy byli zmuszani do generowania danych treningowych, które miały nauczyć agenty AI wykonywania ich pracy, podczas gdy tysiące ich kolegów było właśnie zwalnianych. Wewnętrzna narracja – że pracownicy są zmuszani do trenowania własnych zastępców – została dosadnie uchwycona w relacjach TechTimes i innych mediów śledzących kontrowersje .

Saga MCI stała się studium przypadku pokazującym, jak wyścig o budowę autonomicznych agentów AI może ścierać się z relacjami pracowniczymi i prawem o prywatności, zmuszając nawet największe firmy technologiczne do ustępstw – ale jeszcze nie do całkowitego odwrotu.

Co tak naprawdę zbierał MCI – i gdzie

MCI nie było lekkim narzędziem telemetrycznym. Według listy udostępnionej pracownikom, oprogramowanie monitorowało aktywność w ponad 200 aplikacjach i stronach internetowych . Na liście znalazły się podstawowe narzędzia pracy, takie jak Gmail, GChat, Google, LinkedIn, GitHub, Slack, Wikipedia i VSCode, a także wewnętrzny asystent AI Meta – Metamate .

Zbierane dane były niezwykle szczegółowe: ścieżki ruchu myszy, lokalizacje kliknięć, sekwencje naciśnięć klawiszy i okresowe zrzuty ekranu. Celem było nauczenie modeli AI, jak ludzie poruszają się po interfejsach oprogramowania . Meta zapewniała, że program nie służy do mierzenia produktywności ani oceny indywidualnych wyników, ale do budowania agentów AI, którzy mogą wykonywać codzienne cyfrowe zadania .

Reakcja: brak możliwości rezygnacji, brak wyjątków

Gdy narzędzie zostało ogłoszone, pierwszym pytaniem wewnątrz firmy było, jak odmówić udziału. Odpowiedź CTO Andrew Boswortha była jednoznaczna: „Nie ma możliwości rezygnacji z tego na służbowym laptopie”. Ta odpowiedź, opublikowana na wewnętrznym forum, spotkała się z gradem emoji płaczu, szoku i złości od współpracowników .

Sprzeciw szybko przybrał różne formy:

• Petycja i ulotki protestacyjne: Ponad 1000 pracowników podpisało wewnętrzną petycję żądającą zatrzymania programu, a niektórzy rozwieszali fizyczne ulotki w biurach Meta .
• Wiralowe satyryczne wideo: Inżynier oprogramowania David Frenk stworzył satyryczny filmik wymierzony w MCI. Rozprzestrzenił się szeroko w firmie i na zewnętrznych platformach, takich jak Blind .
• Organizacja związkowa: Pracownicy z Wielkiej Brytanii przenieśli swoje zastrzeżenia dotyczące prywatności na poziom formalnej kampanii związkowej z United Tech and Allied Workers .

Prywatność i bezpieczeństwo – czerwone flagi

GDPR – kurs na kolizję

Wewnętrzne dokumenty przejrzane przez Reutera ujawniły, że zasięg MCI był szerszy, niż sugerowały publiczne oświadczenia Meta. W wewnętrznym FAQ firma przyznała, że jeśli amerykański pracownik z włączonym narzędziem wymieniał e-maile lub czaty z kolegą spoza USA – w tym w UE – cała ta rozmowa była przechwytywana . Ponieważ Meta odłączała dane od tożsamości pracowników, firma stwierdziła, że nie może indywidualnie wyszukiwać ani usuwać tych rekordów – co stanowi bezpośredni konflikt z prawami GDPR dotyczącymi dostępu, sprostowania i usunięcia danych .

Eksperci ds. prywatności ostrzegali, że może to naruszać zasadę ograniczenia celu GDPR. Kleanthi Sardeli, ekspertka prawna z wiedeńskiej grupy NOYB, powiedziała Reuterowi, że „pobranie czatu pracownika i wprowadzenie go do modelu AI jest niezgodne z początkowym celem komunikacji służbowej” .

Niezaszyfrowane przechowywanie i integracja z narzędziami bezpieczeństwa

Poziom bezpieczeństwa zebranych danych budził dodatkowe obawy. Raporty wskazywały, że dane MCI były przechowywane w niezaszyfrowanym formacie i zintegrowane bezpośrednio z istniejącym oprogramowaniem bezpieczeństwa danych Meta, co wzbudziło obawy przed potencjalnym narażeniem lub niewłaściwym użyciem, gdyby dane kiedykolwiek trafiły w niepowołane ręce . Pracownicy skarżyli się również na znaczny wzrost ruchu danych na swoich maszynach podczas działania narzędzia .

Ustępstwa, na które Meta faktycznie poszła

Utrzymująca się presja wewnętrzna przyniosła zmianę, choć ograniczoną. 2 czerwca 2026 roku w notatce od Stephane’a Kasriela, wiceprezesa w jednostce Superintelligence Labs Meta, ogłoszono, że firma ogranicza program w odpowiedzi na obawy pracowników .

Konkretne ustępstwa:

• Kontrola pauzy, która pozwalała pracownikom wstrzymać zbieranie danych na do 30 minut.
• Zobowiązanie do zmniejszenia zakresu śledzenia przez narzędzie.

Co istotne, firma nie cofnęła polityki braku możliwości rezygnacji. Pełne zwolnienie z MCI nadal nie było dostępne dla pracowników korzystających z firmowych urządzeń .

Kontekst zwolnień: „trenowanie własnych zastępców”

Wdrożenie inwigilacji nie nastąpiło w próżni. Miało miejsce w firmie przechodzącej największą w swojej historii restrukturyzację napędzaną przez AI:

• Zwolniono 8 000 pracowników (około 10% globalnej siły roboczej), a e-maile z wypowiedzeniem przychodziły już o 4:00 rano 20 maja 2026 roku .
• Przymusowo przeniesiono 7 000 pracowników do zespołów skoncentrowanych na AI .
• Zamknięto 6 000 otwartych stanowisk, co oznacza, że około 20% z około 78-tysięcznej załogi Meta zostało dotkniętych zmianami .

Dla wielu wewnątrz Meta sekwencja wydarzeń wydawała się dystopijna: pracownicy byli zmuszani do generowania danych treningowych, które miały nauczyć agenty AI wykonywania ich pracy, podczas gdy tysiące ich kolegów było właśnie zwalnianych. Wewnętrzna narracja – że pracownicy są zmuszani do trenowania własnych zastępców – została dosadnie uchwycona w relacjach TechTimes i innych mediów śledzących kontrowersje .

Saga MCI stała się studium przypadku pokazującym, jak wyścig o budowę autonomicznych agentów AI może ścierać się z relacjami pracowniczymi i prawem o prywatności, zmuszając nawet największe firmy technologiczne do ustępstw – ale jeszcze nie do całkowitego odwrotu.