Kluczowym elementem przetargu Intesy jest analiza premii:
W oświadczeniu dyrektor generalny Intesy, Carlo Messina, określił ofertę jako przyjazną i wyraził przekonanie, że do czasu finalizacji transakcji uzyska poparcie akcjonariuszy . Oferta jest jednak uzależniona od uzyskania niezbędnych zgód regulacyjnych, w tym kluczowej zgody antymonopolowej od Komisji Europejskiej
.
Strategiczna pilność ruchu Intesy jest definiowana przez jego timing. 7 czerwca rada nadzorcza Banco BPM jednogłośnie przegłosowała wysłanie formalnego komunikatu do MPS, zapraszając go do dyskusji na temat fuzji, którą określiła mianem „fuzji równych sobie” . Wizją Banco BPM było stworzenie drugiej co do wielkości krajowej grupy bankowej we Włoszech – „nowego narodowego czempiona” z łączną kapitalizacją rynkową przekraczającą 50 miliardów euro
.
Sytuacja ta stwarzała pewien paradoks: Banco BPM, z kapitalizacją rynkową około 20 miliardów euro, planował połączyć się z MPS wycenianym na blisko 30 miliardów euro . Propozycja była również powszechnie postrzegana jako wyprzedzająca obrona Banco BPM przed plotkami o alternatywnym sojuszu, który miały tworzyć Intesa Sanpaolo, BPER Banca i ubezpieczyciel Unipol
.
Błyskawiczna odpowiedź Intesy następnego ranka skutecznie pomija proces negocjowanej fuzji. Zamiast dyskusji na poziomie rad nadzorczych, Intesa postawiła twardą ofertę bezpośrednio przed akcjonariuszami MPS, uruchamiając to, co analitycy nazywają potencjalną wojną cenową .
Megafuzja między największym włoskim bankiem a jednym z czołowych kredytodawców normalnie wywołałaby poważne alarmy antymonopolowe, szczególnie ze strony Komisji Europejskiej, biorąc pod uwagę skalę połączonego podmiotu. Intesa próbowała rozwiązać ten problem z wyprzedzeniem za pomocą misternie skonstruowanego, wiążącego zobowiązania.
Ten dwuetapowy ruch to starannie skonstruowane remedium, mające na celu utrzymanie konkurencyjnej dynamiki rynku, jednocześnie pozwalając Intesie na wyselekcjonowanie aktywów MPS – przede wszystkim Mediobanki – które są zgodne z jej strategią przywództwa w zarządzaniu majątkiem .
Dodając kolejną warstwę strategicznej złożoności, rada nadzorcza Intesa Sanpaolo równolegle zatwierdziła nabycie 3,01% udziałów w Assicurazioni Generali, największym włoskim ubezpieczycielu, wraz z pochodnym kontraktem zabezpieczającym .
Cel, jak stwierdził dyrektor generalny Carlo Messina podczas rozmowy z analitykami, jest dwojaki i czysto taktyczny:
Strategicznym uzasadnieniem dla Intesy jest skala i ostateczność. Połączenie stworzyłoby drugą co do wielkości grupę bankową w strefie euro pod względem aktywów . Transakcja ma na celu nie tylko dodanie depozytów detalicznych i oddziałów, ale ostateczne zakończenie wszelkich niejasności co do tego, kto przewodzi krajowej bankowości we Włoszech.
Dalsza ścieżka jest teraz jasno zdefiniowana przez harmonogramy ładu korporacyjnego i kontrolę regulacyjną.
Comments
0 comments