Beast of Reincarnation dzieli recenzentów. Game Freak stworzył ambitną, ale nierówną grę akcji

Walka, która robi największe wrażenie

Najbardziej zgodnym punktem recenzji jest system walki oparty na parowaniu. Odpowiednio wymierzona kontra pozwala odbić atak przeciwnika i przejść do ofensywy, dzięki czemu starcia mają rytm kojarzący się z Sekiro: Shadows Die Twice.

Kotaku określiło parowanie jako „niezwykle satysfakcjonujące”, zwracając uwagę na charakterystyczny, donośny brzęk miecza Emmy przy kolejnych perfekcyjnych odbiciach . PC Gamer uznał, że okno czasowe na parowanie plasuje się pod względem wybaczalności gdzieś pomiędzy Stellar Blade a Sekiro — system jest wymagający, ale można się go nauczyć . Z kolei Vice przyznało grze 9,5/10, chwaląc „kinetyczną” i pomysłową walkę .

Na uwagę zasługuje także hybrydowy charakter starć. Gracz paruje ciosy w czasie rzeczywistym, ale jednocześnie wydaje taktyczne, turowe polecenia Koo, wilczemu towarzyszowi Emmy. Kilku recenzentów uznało to za sprytne nawiązanie do korzeni Game Freaku i doświadczenia studia zdobytego przy projektowaniu gier z kompanami oraz stworzeniami .

Piękny, melancholijny świat

Drugim elementem, który niemal powszechnie zyskał uznanie, jest atmosfera. Akcja rozgrywa się w świecie, w którym natura odzyskała tereny zajęte niegdyś przez ludzi. Roślinność zarasta ruiny, a projekty stworzeń łączą motywy roślinne ze zwierzęcymi szkieletami .

PC Gamer opisał Beast of Reincarnation jako niezwykle cichą i cierpliwą grę, „przesiąkniętą elegijną zagładą”, oraz bogaty w atmosferę, melancholijny tytuł . Inne redakcje porównywały jej ton i stylistykę do NieR: Automata oraz filmu Księżniczka Mononoke studia Ghibli .

Pochwały zebrała również eksploracja. Włosy Emmy, zasilane przez blight — tajemniczą siłę obecną w świecie gry — pozwalają wykonywać dalekie skoki, tworzyć przejścia z pnączy i korzystać z ruchów przypominających przyciąganie biczem. Gaming Trend porównał swobodę poruszania się do przemieszczania Spider-Mana i nazwał ten element wyjątkowo kreatywnym .

Technika i powtarzalność odbierają grze impet

Najczęściej powtarzającym się zarzutem są problemy techniczne oraz optymalizacja. Gaming Trend pisał o „osławionych problemach z wydajnością” i zauważył, że tryby Performance oraz Quality nie dawały wyraźnie odmiennego efektu . Koreański Gamemeca uznał słabą optymalizację za jeden z głównych mankamentów produkcji .

Kotaku zwróciło uwagę na kapryśną reakcję sterowania. W niektórych sytuacjach gra nie rejestrowała użycia przedmiotu leczniczego albo aktywacji ataku specjalnego, a przy wymagającej walce nawet ułamek sekundy opóźnienia może zdecydować o wyniku starcia . Steam Deck radził sobie z grą na granicy grywalności .

Krytycy narzekali też na ograniczoną różnorodność przeciwników. Kotaku zauważyło, że w grze występuje zaledwie garść typów wrogów, przez co produkcja „wyczerpuje pomysły, choć wciąż ma przed sobą długą drogę” . Analog Stick Gaming i Gamemeca wskazywały na powtarzalne pętle rozgrywki, które w późniejszych rozdziałach osłabiają tempo .

Fabuła nie przekonała wszystkich

Największe różnice zdań dotyczą historii. PC Gamer uznał sam punkt wyjścia za „rażąco wtórny” , a Kotaku opisało Emmę na początku gry jako bohaterkę pozbawioną wyraźnej osobowości . TechTimes podsumował opinie hasłem „nastrój wygrywa, fabuła chwieje się” — świat i atmosfera są mocne, ale narracja nie zawsze potrafi je wykorzystać .

IGN przyznało grze 6/10. Travis Northup napisał, że tytuł przypomina połączenie Sekiro: Shadows Die Twice z Final Fantasy VII Remake, lecz skrytykował problemy z wykonaniem oraz nierówny poziom poszczególnych elementów .

Nie oznacza to jednak, że wszystkie recenzje były chłodne. Vice uznało Beast of Reincarnation za jedną z najlepszych gier akcji RPG, w jakie redakcja grała od lat, chwaląc emocjonalną historię obok walki i eksploracji . WCCFTech określiło ją mianem jednej z najciekawszych gier akcji RPG roku, podkreślając połączenie parowania w stylu Sekiro z mechanikami turowymi .

Pełny przegląd ocen

Werdykt: obiecujący debiut, ale jeszcze nie przełom

Beast of Reincarnation jest ważnym sprawdzianem dla Game Freaku i dowodem, że studio potrafi wyjść poza serię Pokémon. System parowania, współpraca z Koo oraz melancholijny, odzyskany przez naturę świat są wystarczająco dopracowane, by zainteresować fanów gier akcji RPG szukających wymagającej walki i mocnego klimatu.

Jednocześnie problemy z wydajnością, powtarzalność późniejszych etapów i nierówna narracja nie pozwalają grze osiągnąć poziomu Sekiro czy NieR, do których wyraźnie nawiązuje. Oceny 6/10 od IGN, VGC, GameSpotu i innych redakcji wynikają z podobnego rozczarowania: potencjał jest widoczny, ale wykonanie nie zawsze za nim nadąża.

Dla Game Freaku to zatem obiecujący pierwszy krok, a nie dopracowane arcydzieło. Jak ujął to TheSixthAxis, gra jest zbiorem systemów, pomysłów i interesujących decyzji projektowych, które „niemal tworzą spójną całość” . To, czy wystarczy to do dobrej zabawy, zależy przede wszystkim od tolerancji gracza na techniczne niedoróbki w zamian za charakterystyczny system walki i piękny, ponury świat.