Co wywołało reakcję Pjongjangu?

Bezpośrednim powodem była pierwsza w historii Japonii próba odpalenia amerykańskiego pocisku manewrującego Tomahawk z pokładu okrętu. 29 lipca 2026 roku czasu japońskiego niszczyciel JS Chokai, wyposażony w system Aegis, wystrzelił pocisk na Pacyfiku. Test miał potwierdzić możliwość prowadzenia takich operacji przez japońską załogę i stanowił ważny krok w tworzeniu przez Tokio zdolności rażenia celów z dużej odległości .

Kim Yo Jong oskarżyła Japonię o „przekształcanie się w państwo wojenne” oraz powrót do roli „państwa zbrodni wojennych”. Jej zdaniem Tokio wykorzystuje napięcia geopolityczne do rozwijania ofensywnych zdolności wojskowych, a Stany Zjednoczone umożliwiają ten proces .

Tomahawki i odejście od powojennej ostrożności

Japonia uzgodniła zakup 400 pocisków Tomahawk i przeznaczyła na ten cel ponad 2 mld dolarów . Jest to broń manewrująca dalekiego zasięgu, naprowadzana z dużą precyzją i zdolna do rażenia celów lądowych oddalonych o ponad 1600 km .

Rozwój takiego uzbrojenia oznacza zmianę w japońskiej polityce bezpieczeństwa. Przez dekady Tokio podkreślało, że jego siły zbrojne mają charakter wyłącznie obronny. Obecnie Japonia rozwija tak zwaną zdolność do kontrataku — możliwość uderzenia w odległe cele, którą rząd przedstawia jako element odstraszania i obrony przed atakiem rakietowym .

Pjongjang interpretuje tę zmianę znacznie ostrzej. W jego ocenie Japonia zbliża się do modelu państwa zdolnego do przeprowadzania ataków wyprzedzających, a współpraca wojskowa z Waszyngtonem wzmacnia ten kierunek.

Rekordowe wydatki i alarmistyczny ton Tokio

Ostrzeżenie Kim Yo Jong pojawiło się w czasie największej od zakończenia II wojny światowej rozbudowy japońskich zdolności obronnych.

• Japoński rząd zatwierdził budżet obronny na rok fiskalny 2026 przekraczający 9 bln jenów, czyli około 58–59 mld dolarów .
• Na rok fiskalny 2025 przewidziano 8,7 bln jenów, około 55 mld dolarów .
• Tokio realizuje plan stopniowego zwiększania wydatków obronnych do poziomu 2 proc. PKB do 2027 roku.

W opublikowanej 4 sierpnia 2026 roku białej księdze obronnej Japonia określiła sytuację bezpieczeństwa wokół kraju jako „najpoważniejszą i najbardziej złożoną od zakończenia II wojny światowej”. Dokument wskazuje na zagrożenia ze strony Chin, Rosji i Korei Północnej, a także na zacieśniającą się współpracę wojskową między tymi państwami, wspólne patrole bombowców oraz rosyjskie wsparcie dla modernizacji północnokoreańskich sił zbrojnych .

Minister obrony Shinjiro Koizumi wezwał do wzmacniania i przekształcania japońskich zdolności obronnych z „większym niż kiedykolwiek poczuciem pilności i kryzysu” .

Tokio mówi o samoobronie, Pekin ostrzega przed militaryzmem

Japońskie Ministerstwo Obrony konsekwentnie broni nowych zdolności jako elementu samoobrony. Według resortu pociski dalekiego zasięgu mają przede wszystkim wzmacniać odstraszanie i umożliwić odpowiedź na zagrożenia w regionie, a nie służyć prowadzeniu wojny ofensywnej .

Krytycznie na test zareagowały także Chiny. Pekin stwierdził, że odpalenie Tomahawka odzwierciedla zamiar Japonii, by podważać chińskie interesy i szkodzić Chińczykom, oraz wyraził obawy przed odrodzeniem japońskiego militaryzmu .

Groźba czy uzasadnienie własnego programu zbrojeniowego?

Analitycy cytowani przez media, w tym „The Korea Times”, zwracają uwagę, że wypowiedzi Kim Yo Jong mogą pełnić podwójną funkcję. Z jednej strony są ostrzeżeniem dla Japonii i Stanów Zjednoczonych. Z drugiej — pomagają Pjongjangowi przedstawiać własne testy rakietowe i rozwój broni nuklearnej jako konieczną odpowiedź obronną na militaryzację regionu .

Taka narracja pozwala władzom Korei Północnej przedstawiać rozbudowę własnego arsenału jako kwestię przetrwania państwa. Na razie Kim Yo Jong nie sprecyzowała, czym dokładnie miałyby być zapowiedziane „dodatkowe opcje wojskowe”.

Co wywołało reakcję Pjongjangu?

Bezpośrednim powodem była pierwsza w historii Japonii próba odpalenia amerykańskiego pocisku manewrującego Tomahawk z pokładu okrętu. 29 lipca 2026 roku czasu japońskiego niszczyciel JS Chokai, wyposażony w system Aegis, wystrzelił pocisk na Pacyfiku. Test miał potwierdzić możliwość prowadzenia takich operacji przez japońską załogę i stanowił ważny krok w tworzeniu przez Tokio zdolności rażenia celów z dużej odległości .

Kim Yo Jong oskarżyła Japonię o „przekształcanie się w państwo wojenne” oraz powrót do roli „państwa zbrodni wojennych”. Jej zdaniem Tokio wykorzystuje napięcia geopolityczne do rozwijania ofensywnych zdolności wojskowych, a Stany Zjednoczone umożliwiają ten proces .

Tomahawki i odejście od powojennej ostrożności

Japonia uzgodniła zakup 400 pocisków Tomahawk i przeznaczyła na ten cel ponad 2 mld dolarów . Jest to broń manewrująca dalekiego zasięgu, naprowadzana z dużą precyzją i zdolna do rażenia celów lądowych oddalonych o ponad 1600 km .

Rozwój takiego uzbrojenia oznacza zmianę w japońskiej polityce bezpieczeństwa. Przez dekady Tokio podkreślało, że jego siły zbrojne mają charakter wyłącznie obronny. Obecnie Japonia rozwija tak zwaną zdolność do kontrataku — możliwość uderzenia w odległe cele, którą rząd przedstawia jako element odstraszania i obrony przed atakiem rakietowym .

Pjongjang interpretuje tę zmianę znacznie ostrzej. W jego ocenie Japonia zbliża się do modelu państwa zdolnego do przeprowadzania ataków wyprzedzających, a współpraca wojskowa z Waszyngtonem wzmacnia ten kierunek.

Rekordowe wydatki i alarmistyczny ton Tokio

Ostrzeżenie Kim Yo Jong pojawiło się w czasie największej od zakończenia II wojny światowej rozbudowy japońskich zdolności obronnych.

• Japoński rząd zatwierdził budżet obronny na rok fiskalny 2026 przekraczający 9 bln jenów, czyli około 58–59 mld dolarów .
• Na rok fiskalny 2025 przewidziano 8,7 bln jenów, około 55 mld dolarów .
• Tokio realizuje plan stopniowego zwiększania wydatków obronnych do poziomu 2 proc. PKB do 2027 roku.

W opublikowanej 4 sierpnia 2026 roku białej księdze obronnej Japonia określiła sytuację bezpieczeństwa wokół kraju jako „najpoważniejszą i najbardziej złożoną od zakończenia II wojny światowej”. Dokument wskazuje na zagrożenia ze strony Chin, Rosji i Korei Północnej, a także na zacieśniającą się współpracę wojskową między tymi państwami, wspólne patrole bombowców oraz rosyjskie wsparcie dla modernizacji północnokoreańskich sił zbrojnych .

Minister obrony Shinjiro Koizumi wezwał do wzmacniania i przekształcania japońskich zdolności obronnych z „większym niż kiedykolwiek poczuciem pilności i kryzysu” .

Tokio mówi o samoobronie, Pekin ostrzega przed militaryzmem

Japońskie Ministerstwo Obrony konsekwentnie broni nowych zdolności jako elementu samoobrony. Według resortu pociski dalekiego zasięgu mają przede wszystkim wzmacniać odstraszanie i umożliwić odpowiedź na zagrożenia w regionie, a nie służyć prowadzeniu wojny ofensywnej .

Krytycznie na test zareagowały także Chiny. Pekin stwierdził, że odpalenie Tomahawka odzwierciedla zamiar Japonii, by podważać chińskie interesy i szkodzić Chińczykom, oraz wyraził obawy przed odrodzeniem japońskiego militaryzmu .

Groźba czy uzasadnienie własnego programu zbrojeniowego?

Analitycy cytowani przez media, w tym „The Korea Times”, zwracają uwagę, że wypowiedzi Kim Yo Jong mogą pełnić podwójną funkcję. Z jednej strony są ostrzeżeniem dla Japonii i Stanów Zjednoczonych. Z drugiej — pomagają Pjongjangowi przedstawiać własne testy rakietowe i rozwój broni nuklearnej jako konieczną odpowiedź obronną na militaryzację regionu .

Taka narracja pozwala władzom Korei Północnej przedstawiać rozbudowę własnego arsenału jako kwestię przetrwania państwa. Na razie Kim Yo Jong nie sprecyzowała, czym dokładnie miałyby być zapowiedziane „dodatkowe opcje wojskowe”.