Kim Yo Jong grozi Japonii „nowymi opcjami wojskowymi” po pierwszym teście pocisku Tomahawk

Co wywołało reakcję Pjongjangu?

Bezpośrednim powodem była pierwsza w historii Japonii próba odpalenia amerykańskiego pocisku manewrującego Tomahawk z pokładu okrętu. 29 lipca 2026 roku czasu japońskiego niszczyciel JS Chokai, wyposażony w system Aegis, wystrzelił pocisk na Pacyfiku. Test miał potwierdzić możliwość prowadzenia takich operacji przez japońską załogę i stanowił ważny krok w tworzeniu przez Tokio zdolności rażenia celów z dużej odległości .

Kim Yo Jong oskarżyła Japonię o „przekształcanie się w państwo wojenne” oraz powrót do roli „państwa zbrodni wojennych”. Jej zdaniem Tokio wykorzystuje napięcia geopolityczne do rozwijania ofensywnych zdolności wojskowych, a Stany Zjednoczone umożliwiają ten proces .

Tomahawki i odejście od powojennej ostrożności

Japonia uzgodniła zakup 400 pocisków Tomahawk i przeznaczyła na ten cel ponad 2 mld dolarów . Jest to broń manewrująca dalekiego zasięgu, naprowadzana z dużą precyzją i zdolna do rażenia celów lądowych oddalonych o ponad 1600 km .

Rozwój takiego uzbrojenia oznacza zmianę w japońskiej polityce bezpieczeństwa. Przez dekady Tokio podkreślało, że jego siły zbrojne mają charakter wyłącznie obronny. Obecnie Japonia rozwija tak zwaną zdolność do kontrataku — możliwość uderzenia w odległe cele, którą rząd przedstawia jako element odstraszania i obrony przed atakiem rakietowym .

Pjongjang interpretuje tę zmianę znacznie ostrzej. W jego ocenie Japonia zbliża się do modelu państwa zdolnego do przeprowadzania ataków wyprzedzających, a współpraca wojskowa z Waszyngtonem wzmacnia ten kierunek.

Rekordowe wydatki i alarmistyczny ton Tokio

Ostrzeżenie Kim Yo Jong pojawiło się w czasie największej od zakończenia II wojny światowej rozbudowy japońskich zdolności obronnych.

• Japoński rząd zatwierdził budżet obronny na rok fiskalny 2026 przekraczający 9 bln jenów, czyli około 58–59 mld dolarów .
• Na rok fiskalny 2025 przewidziano 8,7 bln jenów, około 55 mld dolarów .
• Tokio realizuje plan stopniowego zwiększania wydatków obronnych do poziomu 2 proc. PKB do 2027 roku.

W opublikowanej 4 sierpnia 2026 roku białej księdze obronnej Japonia określiła sytuację bezpieczeństwa wokół kraju jako „najpoważniejszą i najbardziej złożoną od zakończenia II wojny światowej”. Dokument wskazuje na zagrożenia ze strony Chin, Rosji i Korei Północnej, a także na zacieśniającą się współpracę wojskową między tymi państwami, wspólne patrole bombowców oraz rosyjskie wsparcie dla modernizacji północnokoreańskich sił zbrojnych .

Minister obrony Shinjiro Koizumi wezwał do wzmacniania i przekształcania japońskich zdolności obronnych z „większym niż kiedykolwiek poczuciem pilności i kryzysu” .

Tokio mówi o samoobronie, Pekin ostrzega przed militaryzmem

Japońskie Ministerstwo Obrony konsekwentnie broni nowych zdolności jako elementu samoobrony. Według resortu pociski dalekiego zasięgu mają przede wszystkim wzmacniać odstraszanie i umożliwić odpowiedź na zagrożenia w regionie, a nie służyć prowadzeniu wojny ofensywnej .

Krytycznie na test zareagowały także Chiny. Pekin stwierdził, że odpalenie Tomahawka odzwierciedla zamiar Japonii, by podważać chińskie interesy i szkodzić Chińczykom, oraz wyraził obawy przed odrodzeniem japońskiego militaryzmu .

Groźba czy uzasadnienie własnego programu zbrojeniowego?

Analitycy cytowani przez media, w tym „The Korea Times”, zwracają uwagę, że wypowiedzi Kim Yo Jong mogą pełnić podwójną funkcję. Z jednej strony są ostrzeżeniem dla Japonii i Stanów Zjednoczonych. Z drugiej — pomagają Pjongjangowi przedstawiać własne testy rakietowe i rozwój broni nuklearnej jako konieczną odpowiedź obronną na militaryzację regionu .

Taka narracja pozwala władzom Korei Północnej przedstawiać rozbudowę własnego arsenału jako kwestię przetrwania państwa. Na razie Kim Yo Jong nie sprecyzowała, czym dokładnie miałyby być zapowiedziane „dodatkowe opcje wojskowe”.