Niezależnie od tego 9 czerwca, wraz z wersją 2.1.170+, dodano Claude Fable 5 — opisywany jako model klasy „Mythos”, plasowany wyżej niż Opus. Do 22 czerwca 2026 roku był dostępny w planach Pro, Max, Team oraz w subskrypcjach Enterprise rozliczanych za miejsca .
Domyślny model nadal zależy od planu i platformy. Claude Platform na AWS korzysta domyślnie z Opus 4.7, natomiast plany Pro i Team Standard mają przypisane inne modele .
W aktualizacjach z 8–12 czerwca, obejmujących wersje 2.1.166–2.1.176, agenci podrzędni zyskali możliwość uruchamiania własnych agentów podrzędnych .
W przypadku łańcuchów działających w tle obowiązuje limit pięciu poziomów zagłębienia. Ma on zapobiegać niekontrolowanemu wzrostowi liczby równoległych zadań. Łańcuchy pierwszoplanowe mogą tworzyć agentów na dowolnej głębokości, ale same ograniczają swoje działanie .
Claude Code pokazuje pełne drzewo agentów w nowym panelu pod polem promptu — wraz z liczbą potomnych agentów i ścieżką prowadzącą do głównej sesji. Polecenie /agents otwiera pulpit, na którym można obserwować zagnieżdżone zadania .
W wersji 2.1.169 pojawiło się kilka funkcji, które mogą szczególnie ułatwić codzienną pracę programistom:
--safe-mode uruchamia Claude Code bez wszystkich własnych rozszerzeń i konfiguracji: plików CLAUDE.md, skills, pluginów, hooków, serwerów MCP oraz niestandardowych poleceń. Dzięki temu można sprawdzić, czy problem wynika z konfiguracji użytkownika. Logowanie, wybór modelu i wbudowane narzędzia nadal działają ./cd pozwala zmienić aktywny katalog roboczy w trakcie sesji bez przebudowy prompt cache. Plik CLAUDE.md z nowego katalogu jest dodawany jako wiadomość, zamiast zastępować prompt systemowy. Przenoszone są również dane projektu, dzięki czemu polecenia --resume i --continue mogą odnaleźć sesję w nowej lokalizacji .fallbackModel umożliwia skonfigurowanie maksymalnie trzech modeli zapasowych. Są one wypróbowywane po kolei, gdy model główny jest przeciążony lub niedostępny .Auto Mode pozwala Claude'owi samodzielnie podejmować decyzje, zamiast wielokrotnie prosić użytkownika o zgodę. Funkcja zadebiutowała jako publiczny podgląd badawczy w 13. tygodniu rozwoju, pod koniec marca .
W okresie 18–22 maja, wraz z wersjami 2.1.143–2.1.149, Auto Mode udostępniono użytkownikom planu Pro. Dodano też obsługę modelu Sonnet 4.6 obok Opus .
Tydzień później funkcja trafiła do zewnętrznych dostawców: Amazon Bedrock, Google Vertex AI i Microsoft Foundry. W ich przypadku działa z Opus 4.7 i Opus 4.8, zastępując klasyczne prośby o zgodę sprawdzaniem bezpieczeństwa w tle. Aby ją włączyć, trzeba ustawić zmienną CLAUDE_CODE_ENABLE_AUTO_MODE=1 .
W ostatnich aktualizacjach pojawiły się także narzędzia będące w fazie podglądu badawczego oraz funkcje przenoszone do szerszej dostępności:
/ultrareview — publiczny podgląd badawczy uruchamia w chmurze grupę agentów wyszukujących błędy w konkretnej gałęzi lub pull requeście. Wyniki trafiają automatycznie do Claude Code lub aplikacji Desktop. Przegląd można skierować na konkretny PR, wpisując na przykład /ultrareview 1234 .claude agents, pokazuje na jednym ekranie wszystkie sesje Claude Code oraz ich status: działanie, blokadę albo zakończenie. Funkcja obsługuje flagi uruchamiania i ograniczenie zakresu przez --cwd. Naciśnięcie Enter otwiera wybraną rozmowę, a strzałka w lewo prowadzi z powrotem do listy ./goal pozwala określić warunek ukończenia zadania. Claude kontynuuje pracę między kolejnymi turami bez konieczności ręcznego wydawania następnych poleceń. Po każdej turze szybki model sprawdza, czy cel został osiągnięty; jeśli nie, Claude rozpoczyna kolejną turę. Funkcja działa w trybie interaktywnym, -p oraz Remote Control .ultracode ./code-review generuje raport dotyczący błędów poprawności na wybranym poziomie wysiłku obliczeniowego .Aby ułatwić śledzenie tak szybkiego rozwoju, Anthropic uruchomił tygodniowy indeks dokumentacji pod adresem code.claude.com/docs/en/whats-new. Zestawienie obejmuje tygodnie od 13. do 24. i zawiera skróty zmian, fragmenty kodu, demonstracje oraz wyjaśnienia, dlaczego poszczególne funkcje mogą być przydatne.
Strona odsyła także do pełnego changelogu i dokumentacji konfiguracji modeli. Deweloperzy, którzy chcą pobierać informacje programowo, mogą skorzystać z pliku przeznaczonego dla narzędzi korzystających z dokumentacji maszynowej: /docs/llms.txt .