Jak Equinor zabił swoje zielone ambicje, by podwoić zyski z paliw kopalnych

Luty 2025 – Pierwsze poważne cięcia: Pierwsze poważne pęknięcia pojawiły się na początku 2025 roku, kiedy Equinor obniżył cel mocy OZE do 10–12 GW i całkowicie porzucił cel alokacji 50% nakładów inwestycyjnych . Firma zmniejszyła o połowę planowane inwestycje w OZE w ciągu dwóch lat do około 5 miliardów dolarów i przedstawiła plan zwiększenia wydobycia ropy i gazu o ponad 10% .

Czerwiec 2026 – Ostateczne wymazanie: Całkowite porzucenie celów nastąpiło w czerwcu 2026 roku, kiedy Equinor całkowicie zrezygnował z pozostałego celu 10–12 GW. Planowana alokacja na biznes energetyczny – który obejmuje OZE – została drastycznie obcięta do zaledwie 10% nakładów inwestycyjnych, w porównaniu z wcześniejszymi 50% . W zamian firma zaoferowała „szerszą perspektywę wytwarzania energii”, która uwzględnia również technologie nieodnawialne. Dyrektor generalny Anders Opedal przedstawił tę zmianę jako strategiczne poszerzenie: „Nie zastępujemy jednego biznesu drugim. Zamiast tego rozwijamy wiele ścieżek równolegle: ropę i gaz, energetykę i OZE oraz nowe rozwiązania niskoemisyjne” .

Język w oficjalnych dokumentach zmienił się odpowiednio. Plan Transformacji Energetycznej na 2025 rok już zaczął zastępować konkretne cele megawatowe językiem podkreślającym „tworzenie wartości” i „zdyscyplinowaną alokację kapitału”. Plan transformacji z czerwca 2026 roku sfinalizował tę lingwistyczną woltę, usuwając wszelkie odniesienia do konkretnych liczb mocy OZE .

Dlaczego zielone cele upadły

Kierownictwo Equinora wskazało na kilka zbiegających się presji, które sprawiły, że zielone ambicje stały się nie do utrzymania. Firma powołała się na prognozę utrzymującego się dłużej wysokiego popytu na ropę i gaz, co czyniło inwestycje w paliwa kopalne coraz bardziej atrakcyjnymi w porównaniu z OZE . Rynek morskiej energetyki wiatrowej, niegdyś kluczowy dla strategii Equinora, popsuł się z powodu inflacji w łańcuchu dostaw, wyzwań związanych z pozwoleniami i niższych niż oczekiwano zwrotów .

Konflikt na Bliskim Wschodzie w latach 2025-2026 dodatkowo podbił ceny ropy i gazu, czyniąc zwrot w stronę paliw kopalnych jeszcze bardziej lukratywnym. Jak wyjaśnił CEO Anders Opedal w lutym 2025 roku: „Ograniczamy nasze zobowiązania finansowe wobec OZE i technologii niskoemisyjnych, ponieważ nie widzimy wymaganej rentowności w przyszłości” . Własny dokument strategiczny Equinora stwierdził, że nowy plan „odzwierciedla podobne posunięcia rówieśników”, sygnalizując mentalność stadną wśród europejskich gigantów naftowych .

Zwrot ku gotówce: 3 miliardy dolarów na skup akcji

Odwrót od OZE został połączony z agresywną ekspansją zwrotów dla akcjonariuszy, tworząc jaskrawy kontrast, który krytycy określili mianem odwróconego greenwashingu . 16 czerwca 2026 roku Equinor ogłosił, że:

• Podwoi skup akcji własnych w 2026 roku z 1,5 miliarda do 3 miliardów dolarów .
• Wprowadzi przewidywalne ramy rocznych skupów akcji na poziomie 2–4 miliardów dolarów od 2027 roku, uzależnione od cen ropy w przedziale 60–80 dolarów za baryłkę .
• Będzie dążyć do wydobycia 2,3 miliona baryłek ekwiwalentu ropy dziennie do 2030 roku, w porównaniu z rekordowymi 2,14 mln boe/d w 2025 roku .
• Osiągnie 30% wzrost przepływów pieniężnych z działalności operacyjnej po opodatkowaniu w latach 2025–2030 oraz skumulowane wolne przepływy pieniężne w wysokości ponad 40 miliardów dolarów w latach 2026-2030 .

„The Wall Street Journal” zauważył, że plan „celuje we wzrost paliw kopalnych” i przedkłada zwroty dla akcjonariuszy nad zielone inwestycje . Firma podkreśliła, że osiągnęła całkowity zwrot dla akcjonariuszy na poziomie prawie 1800% w ciągu 25 lat jako spółka giełdowa, podkreślając swoje zaangażowanie w wypłaty dla inwestorów ponad cele transformacji energetycznej .

Zsynchronizowany odwrót europejskich gigantów

Equinor nie jest w tym osamotniony. Jego strategia wpisuje się w szerszy, zsynchronizowany odwrót europejskich koncernów naftowych, które ponownie priorytetowo traktują swoje podstawowe biznesy naftowe i gazowe:

• BP znacząco ograniczyło swoje cele redukcji emisji i rozwoju OZE do 2030 roku w latach 2023–2025, powracając do ropy i gazu, aby zwiększyć krótkoterminowe zyski .
• Shell porzucił cel redukcji wydobycia ropy do 2035 roku, wycofał się z celu 1,5 GW/rok mocy OZE, obciął swój cel dotyczący niskoemisyjnego wodoru i wycofał się z głównych projektów morskiej energetyki wiatrowej w latach 2024–2025 .
• TotalEnergies podobnie stonował swoje ambicje w zakresie OZE, jednocześnie zwiększając wypłaty dla akcjonariuszy.

Morningstar zauważył, że plan Equinora „odzwierciedla podobne posunięcia BP i Shella” . Kolektywny zwrot odzwierciedla branżową świadomość, że głośne zielone obietnice składane na początku dekady są trudne do zrealizowania z zyskiem w środowisku wysokich kosztów i niskich marż dla energii odnawialnej.

Przypadek Equinora jest obecnie najbardziej skrajnym przykładem tego trendu. Firma ewoluowała od wyznaczania jednych z najbardziej ambitnych celów w branży w 2021 roku do całkowitego ich wymazania w 2026 roku, jednocześnie przekazując dziesiątki miliardów dolarów z powrotem do akcjonariuszy. „Perspektywa wytwarzania energii”, która zastąpiła liczbowy cel mocy, jest teraz tylko wydmuszką: symbolem zastępczym sygnalizującym, że firma nie ma żadnego mierzalnego, publicznego zobowiązania do budowania OZE na dużą skalę.