Główne przesłanie gospodarcze Putina było jednoznaczne: grupa BRICS prześcignęła już G7 pod względem wielkości gospodarki, a różnica będzie się tylko powiększać. Rosyjski przywódca stwierdził, że państwa BRICS wytwarzają obecnie 40% światowego PKB liczonego parytetem siły nabywczej, podczas gdy udział G7 wynosi niespełna 29%, a do faktycznego przecięcia krzywych doszło już w 2020 roku .
Liczby te posłużyły mu do argumentacji, że globalna „struktura wzrostu” przesuwa się nieodwracalnie w stronę nowych centrów rozwojowych na Globalnym Południu . W przemówieniu podkreślano, że nie chodzi o chwilową korektę, ale o początek strukturalnej transformacji w kierunku wielobiegunowego porządku, w którym Rosja przedstawia się jako partner gotowy do równej współpracy z każdym chętnym krajem .
Znaczącą część wystąpienia Putin poświęcił Indiom. Chwalił je jako suwerennego gracza, który konsekwentnie podejmuje decyzje w oparciu o własny interes narodowy, a ich branżę IT wymienił jako światowego lidera .
Zapytany wprost o perspektywę amerykańskiej presji sankcyjnej na New Delhi, posłużył się barwnym ostrzeżeniem: wszelkie groźby sankcji pod adresem Indii „natychmiast odbiją się rykoszetem” za rządów premiera Narendry Modiego . Wypowiedź tę starannie wyważono, by umocnić pogłębiające się partnerstwo obronne – Putin przywołał wspólne prace nad myśliwcem Su-57 i program pocisków BrahMos jako przykłady owocnej kooperacji, jednocześnie ustawiając strategiczną autonomię Indii jako zaporę przed zachodnimi naciskami .
Prezydent Tanzanii Samia Suluhu Hassan wykorzystała swoje wystąpienie, by zmienić narrację o Afryce z opowieści o rozwoju w twardą propozycję inwestycyjną. Przekonywała, że trajektoria demograficzna kontynentu – do 2050 roku co czwarty mieszkaniec Ziemi będzie Afrykaninem – w połączeniu z Afrykańską Kontynentalną Strefą Wolnego Handlu (AfCFTA), czyni z Afryki nieuchronny motor przyszłego globalnego wzrostu .
Jawnie zaprosiła rosyjskich inwestorów do tanzańskiego sektora wydobywczego, podkreślając zasoby uranu, niklu, grafitu, helu i metali ziem rzadkich – surowców kluczowych dla czystej energii i łańcuchów dostaw nowych technologii . Zachwalała także Specjalną Strefę Ekonomiczną Bagamoyo oraz projekty portowe i produkcyjne jako gotowe do międzynarodowego partnerstwa . Prezentacja odzwierciedlała szerszy motyw forum: że państwa afrykańskie coraz chętniej dywersyfikują swoich partnerów inwestycyjnych, wykraczając poza tradycyjne źródła zachodnie.
Ostateczny bilans ogłosił sekretarz wykonawczy komitetu organizacyjnego forum Anton Kobyakov: 1084 umowy o wartości 6,642 biliona rubli. Choć kwota w dolarach wahała się między 84 a 89,57 miliarda w zależności od kursu, obie liczby uplasowały edycję z 2026 roku nieznacznie powyżej ujawnionych wartości z dwóch poprzednich lat (6,49 biliona rubli w 2024) . Sam Petersburg podpisał 74 porozumienia o wartości 731,72 miliarda rubli (9,95 miliarda dolarów), co jest trzecim najwyższym wynikiem w historii forum .
Ważniejszy od surowych liczb był komunikat płynący z podsumowania Kobyakova: podkreślenie, że do miasta zjechali przedstawiciele aż 142 krajów. Organizatorzy uznali to za dowód, że zachodnie próby izolacji ekonomicznej Rosji poniosły porażkę . Motto forum – „Pragmatyczny dialog: droga do stabilnej przyszłości” – streszczało zamiar Rosji, by pozycjonować SPIEF nie jako regionalne wydarzenie, ale jako najważniejsze miejsce zawierania transakcji dla świata wielobiegunowego i odpornego na sankcje .
Główne przesłanie gospodarcze Putina było jednoznaczne: grupa BRICS prześcignęła już G7 pod względem wielkości gospodarki, a różnica będzie się tylko powiększać. Rosyjski przywódca stwierdził, że państwa BRICS wytwarzają obecnie 40% światowego PKB liczonego parytetem siły nabywczej, podczas gdy udział G7 wynosi niespełna 29%, a do faktycznego przecięcia krzywych doszło już w 2020 roku .
Liczby te posłużyły mu do argumentacji, że globalna „struktura wzrostu” przesuwa się nieodwracalnie w stronę nowych centrów rozwojowych na Globalnym Południu . W przemówieniu podkreślano, że nie chodzi o chwilową korektę, ale o początek strukturalnej transformacji w kierunku wielobiegunowego porządku, w którym Rosja przedstawia się jako partner gotowy do równej współpracy z każdym chętnym krajem .
Znaczącą część wystąpienia Putin poświęcił Indiom. Chwalił je jako suwerennego gracza, który konsekwentnie podejmuje decyzje w oparciu o własny interes narodowy, a ich branżę IT wymienił jako światowego lidera .
Zapytany wprost o perspektywę amerykańskiej presji sankcyjnej na New Delhi, posłużył się barwnym ostrzeżeniem: wszelkie groźby sankcji pod adresem Indii „natychmiast odbiją się rykoszetem” za rządów premiera Narendry Modiego . Wypowiedź tę starannie wyważono, by umocnić pogłębiające się partnerstwo obronne – Putin przywołał wspólne prace nad myśliwcem Su-57 i program pocisków BrahMos jako przykłady owocnej kooperacji, jednocześnie ustawiając strategiczną autonomię Indii jako zaporę przed zachodnimi naciskami .
Prezydent Tanzanii Samia Suluhu Hassan wykorzystała swoje wystąpienie, by zmienić narrację o Afryce z opowieści o rozwoju w twardą propozycję inwestycyjną. Przekonywała, że trajektoria demograficzna kontynentu – do 2050 roku co czwarty mieszkaniec Ziemi będzie Afrykaninem – w połączeniu z Afrykańską Kontynentalną Strefą Wolnego Handlu (AfCFTA), czyni z Afryki nieuchronny motor przyszłego globalnego wzrostu .
Jawnie zaprosiła rosyjskich inwestorów do tanzańskiego sektora wydobywczego, podkreślając zasoby uranu, niklu, grafitu, helu i metali ziem rzadkich – surowców kluczowych dla czystej energii i łańcuchów dostaw nowych technologii . Zachwalała także Specjalną Strefę Ekonomiczną Bagamoyo oraz projekty portowe i produkcyjne jako gotowe do międzynarodowego partnerstwa . Prezentacja odzwierciedlała szerszy motyw forum: że państwa afrykańskie coraz chętniej dywersyfikują swoich partnerów inwestycyjnych, wykraczając poza tradycyjne źródła zachodnie.
Ostateczny bilans ogłosił sekretarz wykonawczy komitetu organizacyjnego forum Anton Kobyakov: 1084 umowy o wartości 6,642 biliona rubli. Choć kwota w dolarach wahała się między 84 a 89,57 miliarda w zależności od kursu, obie liczby uplasowały edycję z 2026 roku nieznacznie powyżej ujawnionych wartości z dwóch poprzednich lat (6,49 biliona rubli w 2024) . Sam Petersburg podpisał 74 porozumienia o wartości 731,72 miliarda rubli (9,95 miliarda dolarów), co jest trzecim najwyższym wynikiem w historii forum .
Ważniejszy od surowych liczb był komunikat płynący z podsumowania Kobyakova: podkreślenie, że do miasta zjechali przedstawiciele aż 142 krajów. Organizatorzy uznali to za dowód, że zachodnie próby izolacji ekonomicznej Rosji poniosły porażkę . Motto forum – „Pragmatyczny dialog: droga do stabilnej przyszłości” – streszczało zamiar Rosji, by pozycjonować SPIEF nie jako regionalne wydarzenie, ale jako najważniejsze miejsce zawierania transakcji dla świata wielobiegunowego i odpornego na sankcje .