Zgodnie z informacjami trzech źródeł zaznajomionych z umową, kontrakt obejmuje:
Uzgodniona trasa wskazuje na próbę zachowania „wiarygodnego zaprzeczenia”. Przesyłki mają najpierw polecieć samolotem z chińskiego Ürümqi w regionie Xinjiang do Pakistanu. Stamtąd systemy zostaną przetransportowane do Iranu, najprawdopodobniej drogą lądową . Już w kwietniu 2026 roku CNN informował, że amerykański wywiad dysponuje danymi, iż Chiny próbują kierować dostawy przez kraje pośrednie, aby ukryć ich pochodzenie .
Iran aktywnie dąży do odbudowy swoich krótkiego zasięgu zdolności obrony powietrznej po poniesieniu znacznych strat podczas konfliktu z USA i Izraelem na początku 2026 roku . Pięciotygodniowa wojna ujawniła krytyczne luki w możliwościach Iranu w obronie przed nisko lecącymi amerykańskimi myśliwcami . Te przenośne systemy stanowią asymetryczne zagrożenie, które może być skutecznie używane nawet w przypadku załamania się obecnego rozejmu .
Chińscy urzędnicy konsekwentnie zaprzeczali dostawom broni do Iranu:
Jednak oceny amerykańskiego wywiadu przedstawiały inny obraz. Raport CNN z 11 kwietnia 2026 roku jako pierwszy ujawnił, że dane wywiadowcze wskazują na przygotowania Chin do wysłania MANPADS do Iranu . Następnie 29 lipca pojawił się ekskluzywny raport Reutera, w którym źródła bezpośrednio potwierdziły umowę i harmonogram dostaw .
To kluczowe napięcie w całej historii. Prezydent Chin Xi Jinping złożył wyraźne, osobiste zapewnienia prezydentowi Trumpowi, że Chiny nie uzbrajają Iranu:
Jeśli raport Reutera jest prawdziwy, stanowi to bezpośrednie zaprzeczenie osobistym zapewnieniom Xi. Pozostawia to kilka nierozwiązanych możliwości: zapewnienia zostały złożone w złej wierze; obietnica Xi dotyczyła innej kategorii broni (z wyłączeniem „obronnych” MANPADS); lub Xi nie wiedział o ustaleniach podjętych przez kontrolowane przez państwo podmioty. Do czasu publikacji tego artykułu Chiny nie udzieliły publicznej odpowiedzi na lipcowy raport Reutera.