144 uczestników, 40 zespołów i ponad 1200 zgłoszeń

Wydarzenie odbyło się w sobotę 6 czerwca 2026 roku, od 8:30 do 21:00, w Shopee Building przy 5 Science Park Drive w Singapurze, 118265.

Po konkurencyjnej selekcji organizatorzy wybrali 40 zespołów liczących łącznie 144 uczestników spośród ponad 1200 zgłoszeń. W hackathonie spotkali się między innymi programiści, studenci, przedstawiciele startupów, założyciele firm i pracownicy spółek technologicznych.

Przed wydarzeniem zakładano udział ponad 150 deweloperów oraz powstanie ponad 40 projektów. Ostateczna liczba uczestników była więc nieco niższa, co wynikało z ograniczonej liczby miejsc i selekcji opartej na zgłoszeniach.

Partnerstwo Sea i OpenAI miało przełożyć się na praktyczne projekty

Sea i OpenAI przedstawiły inicjatywę jako element pogłębianej współpracy na rzecz rozwoju innowacji AI oraz społeczności deweloperskich w Azji i na Pacyfiku. Hackathon miał dać twórcom przestrzeń do nauki, eksperymentowania i opracowywania praktycznych rozwiązań z wykorzystaniem nowych technologii programistycznych opartych na AI.

Najważniejsze nie było samo zaprezentowanie modelu. Zespoły miały tworzyć użyteczne produkty, które odpowiadałyby na konkretne problemy branżowe lub społeczne, a Codex miał być częścią procesu ich budowy.

Kto mógł się zgłosić?

Wydarzenie było przeznaczone dla osób zaznajomionych z narzędziami do programowania wspomaganego przez AI i tworzeniem oprogramowania gotowego do wdrożenia. Organizatorzy wyraźnie zaznaczali, że nie jest to wprowadzające warsztaty z AI.

Obowiązywały następujące zasady:

• każdy zespół musiał liczyć trzy lub cztery osoby;
• dostępnych było tylko 40 miejsc zespołowych;
• przy większej liczbie zgłoszeń zespoły mogły zostać wybrane na podstawie jakości aplikacji;
• selekcja uwzględniała doświadczenie techniczne uczestników, plan projektu oraz zgodność z tematyką hackathonu.

Uczestnicy mogli przyjechać z pomysłem, ale sam projekt musiał zostać zbudowany od podstaw podczas stacjonarnej części wydarzenia.

Trzy główne obszary projektów

Zgłaszane projekty mogły dotyczyć jednego lub kilku z trzech kierunków:

1. Autonomiczna i adaptacyjna AI

Ten obszar obejmował agentów i aplikacje zdolne do bardziej samodzielnego działania oraz reagowania na zmienne lub nieprzewidziane warunki.

2. Produkty i procesy projektowane natywnie z myślą o AI

Chodziło o produkty i przepływy pracy, w których AI stanowi podstawę od samego początku, a nie dodatek do istniejącego rozwiązania.

3. AI dla wyspecjalizowanych dziedzin

Projekty z tej kategorii wykorzystywały AI w konkretnych branżach lub wąsko zdefiniowanych obszarach, w których szczególne znaczenie ma wiedza domenowa.

Taki podział pozostawiał zespołom przestrzeń zarówno do pracy nad uniwersalnymi agentami AI, jak i nad narzędziami dla konkretnych problemów operacyjnych czy branżowych.

Jak wykorzystywano Codex?

Uczestnicy korzystali z Codex, agenta programistycznego OpenAI, aby szybciej tworzyć prototypy, usprawniać pracę deweloperską i zamieniać koncepcje w działające aplikacje. Na miejscu dostępne były również wskazówki i pomoc ekspertów OpenAI z całego świata, a zespoły mogły prezentować swoje projekty.

To odróżniało wydarzenie od klasycznego wyścigu na napisanie jak największej ilości kodu. Liczyło się nie tylko to, co powstało, lecz także to, jak skutecznie Codex pomógł w procesie tworzenia rozwiązania.

Kryteria oceny projektów

Sędziowie brali pod uwagę cztery główne elementy:

• zdefiniowanie problemu — czy zespół jasno wskazał istotne wyzwanie;
• jakość wykonania — jak działała aplikacja i jak została zaimplementowana;
• głębię koncepcji — siłę oraz dojrzałość podejścia;
• wykorzystanie Codex — skuteczność użycia agenta programistycznego podczas pracy nad projektem.

Oznaczało to, że sam efektowny pomysł nie wystarczał. Drużyny musiały pokazać wiarygodne wykonanie, praktyczną wartość rozwiązania i przemyślane wykorzystanie dostępnych narzędzi.

Nagrody i warunki udziału

Zwycięskie zespoły mogły otrzymać do 30 tys. dolarów w kredytach OpenAI API. Członkowie pięciu najlepszych zespołów otrzymywali dodatkowo subskrypcje ChatGPT Pro.

Ponieważ wydarzenie trwało cały dzień, każdy członek zespołu miał uczestniczyć w nim od początku do końca. Nieobecność mogła skutkować dyskwalifikacją. Organizatorzy zapewniali posiłki, stoły, krzesła i dostęp do gniazdek elektrycznych, natomiast uczestnicy musieli przynieść własne urządzenia oraz ładowarki.

Harmonogram naboru w Singapurze

Opublikowany terminarz wyglądał następująco:

• otwarcie zgłoszeń: 11 maja 2026 roku;
• koniec naboru: 28 maja 2026 roku;
• informacja dla zakwalifikowanych osób: 1 czerwca 2026 roku;
• hackathon: 6 czerwca 2026 roku.

Przy zaledwie 40 dostępnych miejscach znaczenie miały zarówno jakość opisu projektu, jak i przygotowanie techniczne zespołu.

Seria ma objąć kolejne rynki Azji i Pacyfiku

Singapur był inauguracyjnym przystankiem całej serii. W pierwszej zapowiedzi jako kolejne rynki wskazano Indonezję, Tajwan i Wietnam. Po singapurskim wydarzeniu Sea poinformowała o planach obejmujących Indonezję, Wietnam, Tajwan i Malezję.

Lista rozwijała się wraz z kolejnymi etapami inicjatywy, ale jej główny kierunek pozostał taki sam: zapewnić społecznościom deweloperskim w regionie możliwość praktycznego eksperymentowania z Codex i budowania aplikacji AI. Tajwan został następnie wskazany jako kolejny przystanek serii.

Dlaczego ten hackathon jest ważny?

Singapurska edycja pokazała, jak agenci programistyczni AI są testowani w konkurencyjnym, nastawionym na produkt środowisku. Zespoły nie były oceniane wyłącznie na podstawie tego, czy potrafią wygenerować kod. Musiały wskazać realny problem, w ograniczonym czasie stworzyć użyteczne rozwiązanie i wyjaśnić, jaką rolę odegrał w tym Codex.

Takie podejście wykracza poza sam konkurs i zwycięskie projekty. Podkreśla rolę Codex w całym procesie inżynierskim — od pomysłu i prototypowania po demonstrację działającej aplikacji — a Sea i OpenAI zyskują bezpośredni kontakt z twórcami rozwijającymi AI w całym regionie.

144 uczestników, 40 zespołów i ponad 1200 zgłoszeń

Wydarzenie odbyło się w sobotę 6 czerwca 2026 roku, od 8:30 do 21:00, w Shopee Building przy 5 Science Park Drive w Singapurze, 118265.

Po konkurencyjnej selekcji organizatorzy wybrali 40 zespołów liczących łącznie 144 uczestników spośród ponad 1200 zgłoszeń. W hackathonie spotkali się między innymi programiści, studenci, przedstawiciele startupów, założyciele firm i pracownicy spółek technologicznych.

Przed wydarzeniem zakładano udział ponad 150 deweloperów oraz powstanie ponad 40 projektów. Ostateczna liczba uczestników była więc nieco niższa, co wynikało z ograniczonej liczby miejsc i selekcji opartej na zgłoszeniach.

Partnerstwo Sea i OpenAI miało przełożyć się na praktyczne projekty

Sea i OpenAI przedstawiły inicjatywę jako element pogłębianej współpracy na rzecz rozwoju innowacji AI oraz społeczności deweloperskich w Azji i na Pacyfiku. Hackathon miał dać twórcom przestrzeń do nauki, eksperymentowania i opracowywania praktycznych rozwiązań z wykorzystaniem nowych technologii programistycznych opartych na AI.

Najważniejsze nie było samo zaprezentowanie modelu. Zespoły miały tworzyć użyteczne produkty, które odpowiadałyby na konkretne problemy branżowe lub społeczne, a Codex miał być częścią procesu ich budowy.

Kto mógł się zgłosić?

Wydarzenie było przeznaczone dla osób zaznajomionych z narzędziami do programowania wspomaganego przez AI i tworzeniem oprogramowania gotowego do wdrożenia. Organizatorzy wyraźnie zaznaczali, że nie jest to wprowadzające warsztaty z AI.

Obowiązywały następujące zasady:

• każdy zespół musiał liczyć trzy lub cztery osoby;
• dostępnych było tylko 40 miejsc zespołowych;
• przy większej liczbie zgłoszeń zespoły mogły zostać wybrane na podstawie jakości aplikacji;
• selekcja uwzględniała doświadczenie techniczne uczestników, plan projektu oraz zgodność z tematyką hackathonu.

Uczestnicy mogli przyjechać z pomysłem, ale sam projekt musiał zostać zbudowany od podstaw podczas stacjonarnej części wydarzenia.

Trzy główne obszary projektów

Zgłaszane projekty mogły dotyczyć jednego lub kilku z trzech kierunków:

1. Autonomiczna i adaptacyjna AI

Ten obszar obejmował agentów i aplikacje zdolne do bardziej samodzielnego działania oraz reagowania na zmienne lub nieprzewidziane warunki.

2. Produkty i procesy projektowane natywnie z myślą o AI

Chodziło o produkty i przepływy pracy, w których AI stanowi podstawę od samego początku, a nie dodatek do istniejącego rozwiązania.

3. AI dla wyspecjalizowanych dziedzin

Projekty z tej kategorii wykorzystywały AI w konkretnych branżach lub wąsko zdefiniowanych obszarach, w których szczególne znaczenie ma wiedza domenowa.

Taki podział pozostawiał zespołom przestrzeń zarówno do pracy nad uniwersalnymi agentami AI, jak i nad narzędziami dla konkretnych problemów operacyjnych czy branżowych.

Jak wykorzystywano Codex?

Uczestnicy korzystali z Codex, agenta programistycznego OpenAI, aby szybciej tworzyć prototypy, usprawniać pracę deweloperską i zamieniać koncepcje w działające aplikacje. Na miejscu dostępne były również wskazówki i pomoc ekspertów OpenAI z całego świata, a zespoły mogły prezentować swoje projekty.

To odróżniało wydarzenie od klasycznego wyścigu na napisanie jak największej ilości kodu. Liczyło się nie tylko to, co powstało, lecz także to, jak skutecznie Codex pomógł w procesie tworzenia rozwiązania.

Kryteria oceny projektów

Sędziowie brali pod uwagę cztery główne elementy:

• zdefiniowanie problemu — czy zespół jasno wskazał istotne wyzwanie;
• jakość wykonania — jak działała aplikacja i jak została zaimplementowana;
• głębię koncepcji — siłę oraz dojrzałość podejścia;
• wykorzystanie Codex — skuteczność użycia agenta programistycznego podczas pracy nad projektem.

Oznaczało to, że sam efektowny pomysł nie wystarczał. Drużyny musiały pokazać wiarygodne wykonanie, praktyczną wartość rozwiązania i przemyślane wykorzystanie dostępnych narzędzi.

Nagrody i warunki udziału

Zwycięskie zespoły mogły otrzymać do 30 tys. dolarów w kredytach OpenAI API. Członkowie pięciu najlepszych zespołów otrzymywali dodatkowo subskrypcje ChatGPT Pro.

Ponieważ wydarzenie trwało cały dzień, każdy członek zespołu miał uczestniczyć w nim od początku do końca. Nieobecność mogła skutkować dyskwalifikacją. Organizatorzy zapewniali posiłki, stoły, krzesła i dostęp do gniazdek elektrycznych, natomiast uczestnicy musieli przynieść własne urządzenia oraz ładowarki.

Harmonogram naboru w Singapurze

Opublikowany terminarz wyglądał następująco:

• otwarcie zgłoszeń: 11 maja 2026 roku;
• koniec naboru: 28 maja 2026 roku;
• informacja dla zakwalifikowanych osób: 1 czerwca 2026 roku;
• hackathon: 6 czerwca 2026 roku.

Przy zaledwie 40 dostępnych miejscach znaczenie miały zarówno jakość opisu projektu, jak i przygotowanie techniczne zespołu.

Seria ma objąć kolejne rynki Azji i Pacyfiku

Singapur był inauguracyjnym przystankiem całej serii. W pierwszej zapowiedzi jako kolejne rynki wskazano Indonezję, Tajwan i Wietnam. Po singapurskim wydarzeniu Sea poinformowała o planach obejmujących Indonezję, Wietnam, Tajwan i Malezję.

Lista rozwijała się wraz z kolejnymi etapami inicjatywy, ale jej główny kierunek pozostał taki sam: zapewnić społecznościom deweloperskim w regionie możliwość praktycznego eksperymentowania z Codex i budowania aplikacji AI. Tajwan został następnie wskazany jako kolejny przystanek serii.

Dlaczego ten hackathon jest ważny?

Singapurska edycja pokazała, jak agenci programistyczni AI są testowani w konkurencyjnym, nastawionym na produkt środowisku. Zespoły nie były oceniane wyłącznie na podstawie tego, czy potrafią wygenerować kod. Musiały wskazać realny problem, w ograniczonym czasie stworzyć użyteczne rozwiązanie i wyjaśnić, jaką rolę odegrał w tym Codex.

Takie podejście wykracza poza sam konkurs i zwycięskie projekty. Podkreśla rolę Codex w całym procesie inżynierskim — od pomysłu i prototypowania po demonstrację działającej aplikacji — a Sea i OpenAI zyskują bezpośredni kontakt z twórcami rozwijającymi AI w całym regionie.