Ukryta globalna armia gig-workerów szkoli roboty humanoidalne za grosze

Firmy takie jak Micro1 (z Palo Alto) i Objectways zarządzają tą ukrytą armią pracowników. Micro1 samodzielnie zatrudnia około 4 tysięcy kontraktorów w 71 krajach, którzy co miesiąc przesyłają ponad 160 tysięcy godzin nagrań . Nagrania powstają w skromnych domach, hostelach i wynajętych pokojach w Indiach, Nigerii, Argentynie, Kenii, na Filipinach i w Brazylii . Trafiają one do potentatów takich jak Tesla, Figure AI, Scale AI i Agility Robotics . Rynek tych danych jest już wart ponad 100 milionów dolarów rocznie .

Gigantyczne dysproporcje w zarobkach

Praca jest opłacana skrajnie różnie w zależności od lokalizacji, co odsłania brutalną globalną arbitraż siły roboczej:

• Nigeria: ok. 15 dolarów za godzinę – wysoka stawka jak na lokalne warunki, w kraju borykającym się z wysokim bezrobociem . Zeus, nigeryjski student medycyny i kontraktor Micro1, mówi, że pieniądze te wiele znaczą w jego ojczyźnie .
• Indie: stawki wahają się od ~2,00 do 2,60 dolara za godzinę (ok. 150-250 rupii) . Nagireddy Sriramyachandra, 25-letnia gospodyni domowa z Chennai, zarabia nieco ponad 2 dolary za godzinę nagrywania się podczas krojenia mango .
• Stany Zjednoczone (Los Angeles): niektórzy pracownicy dostają 80 dolarów za dwie godziny (40 dolarów/h) .
• Human Archive (Indie): jeden ze startupów płacił pracownikom zaledwie 1 dolara za godzinę za dane z kamer zamontowanych na głowach .

Co istotne, założyciel Objectways, Ravishankar Rajalingam, przyznał CNN, że mniej więcej połowa przesłanych nagrań jest bezużyteczna .

Pracownicy nie wiedzą, co dzieje się z ich nagraniami

Jednym z najbardziej niepokojących wniosków płynących z wielu śledztw dziennikarskich jest fakt, że pracownicy nie mają zielonego pojęcia, jak ich nagrania zostaną wykorzystane, kto je ostatecznie kupi ani że szkolą roboty humanoidalne, które pewnego dnia mogą odebrać im pracę .

Śledztwo MIT Technology Review wykazało, że pracownicy otrzymują instrukcję filmowania i listę zadań, ale rzadko jakiekolwiek sensowne informacje o docelowych zastosowaniach sztucznej inteligencji . Niektórzy wiedzieli, że nagrania posłużą do szkolenia robotów, ale nie mieli pojęcia, która firma, jaki model robota ani jak ich nagrania będą przechowywane .

Jak powiedział jeden z indyjskich pracowników fabryki w rozmowie z The Guardian: „Kto nam zapłaci, gdy zastąpią nas roboty?” .

Niechciana inwigilacja rodzin i prywatnych domów

Kamery przymocowane do głów pracowników nieuchronnie rejestrują współmałżonków, dzieci, innych członków rodziny oraz intymne wnętrza domów – kuchnie, salony, sypialnie – często bez ich wyraźnej zgody . Perspektywa pierwszej osoby jest z natury inwazyjna: rejestruje nie tylko zadanie, ale cały wizualny kontekst prywatnego życia .

Micro1 wymaga, aby pracownicy nie pokazywali twarzy, nie podawali imion ani numerów telefonów i twierdzi, że używa sztucznej inteligencji oraz ludzi do filtrowania poufnych informacji . Jednak nawet przy tych zabezpieczeniach nagrania ujawniają wyposażenie domów, przedmioty osobiste i codzienne zwyczaje . Część pracowników odmawia nagrywania w sypialniach, a działacze związkowi zadają pytanie, czy osoby, których ruchy są kodowane w komercyjnych zbiorach danych, powinny otrzymywać wynagrodzenie licencyjne .

Pracownicy sami szkolą swoich następców

Jeden z najbardziej przejmujących aspektów tego zjawiska: te same nagrania są używane do trenowania robotów humanoidalnych do pracy w fabrykach i domach – czyli do pracy, którą obecnie wykonują sami nagrywający . W fabryce odzieży w Tamil Nadu pracownica składa koszulę z małą kamerą na głowie, rejestrując dokładny kąt nadgarstka, siłę chwytu palców i czas każdego złożenia . Te nagrania trafiają do laboratoriów robotyki związanych z OpenAI, Nvidią i Google .

Skala tego przemysłu wykracza daleko poza Micro1 i Objectways. Indie szybko stają się kluczowym hubem w globalnym wyścigu po dane egocentryczne. Powstaje cały ekosystem firm – w tym Humyn AI, FPV Labs, Egodata, Neocambrian, XP Robotics, Scale AI i CynLr – które budują strumienie danych dla firm robotycznych .

Indie reagują, ale globalnych przepisów brak

Indyjskie Ministerstwo Elektroniki i Technologii Informacyjnych wszczęło postępowanie w sprawie ochrony prywatności wobec startupów (w tym Human Archive), które nagrywają wnętrza domów za pomocą kamer na głowach, koncentrując się na praktykach uzyskiwania zgody .

Nie istnieje jednak żadne kompleksowe globalne ramy prawne dotyczące ochrony danych i pracy, które regulowałyby tę transgraniczną praktykę . Rynek danych do szkolenia robotów humanoidalnych działa w szarej strefie regulacyjnej, obejmującej dziesiątki krajów z różnymi przepisami prawa pracy i ochrony prywatności.

Instawork, znany z kojarzenia pracowników godzinowych z pracą w hotelach i magazynach, uruchomił system Instacore, który obejmuje pięć kamer na głowie, klatce piersiowej i nadgarstkach, podłączonych do plecaka obliczeniowego, nagrywając ośmiogodzinne zmiany . W szklanym laboratorium Tesli w Kalifornii pracownicy z kamerami na kaskach i plecakach powtarzają te same czynności setki razy podczas ośmiogodzinnych zmian, aby wyszkolić robota Optimus .

Podsumowanie

Praktyka ta znajduje się w centrum potrójnego napięcia: wartościowa, dobrze płatna praca dla jednych (np. 15 dolarów/h w Nigerii) kontra skrajnie niskie zarobki dla innych (nawet 1–2,60 dolara/h w Indiach); gorączka złota na rynku danych dla robotyki kontra zerowa przejrzystość w kwestii wykorzystania nagrań; oraz rejestrowanie intymnych chwil domowych przy słabych lub żadnych protokołach zgody. Skala jest ogromna – obejmuje ponad 50 krajów – a reakcja regulatorów, przede wszystkim w Indiach, dopiero się rozpoczyna.