Dwie wizje cięcia inflacji: EIP-8363 na Ethereum i plany Solany – porównanie

Jak to działa: Propozycja nie zmienia sposobu naliczania nagród walidatorów. W każdej epoce wypłacane są nagrody za atestacje, propozycje bloków i udział w komitecie synchronizacji, tak jak dotychczas. Następnie spalana jest frakcja wyidealizowanych nagród każdego walidatora. Frakcja spalania b jest obliczana jako b = (D / 60 250 000)^1,5, gdzie D to całkowita ilość zdeponowanego ETH . Jeśli staking kiedykolwiek spadnie poniżej 50%, spalanie maleje, a zyski rosną, automatycznie przyciągając kapitał bez sztywnych limitów .

Argumenty za: Zwolennicy twierdzą, że propozycja odpowiada na ryzyko rozwodnienia — przy stakingu na poziomie ~33% podaży ETH i tendencji wzrostowej do 50%, niekontrolowane nagrody z emisji tworzą rosnącą presję sprzedażową i rozwadniają posiadaczy niestakujących . Argumentują również, że zachowuje to zachęty do bezpieczeństwa: walidatorzy nadal otrzymują brutto nagrody i mogą zarabiać na napiwkach z warstwy wykonawczej oraz MEV, więc uczciwa walidacja pozostaje opłacalna .

Argumenty przeciw: Krytycy wyliczają, że netto zysk ze stakingu spadłby do około 1,2% nawet przy dzisiejszym wskaźniku stakingu na poziomie 33%, czyli znacznie niżej niż ~1,75%, które wcześniejsze propozycje uznawały za kontrowersyjne . To mogłoby wyprzeć z rynku małych, samodzielnych stakerów i mniejsze protokoły płynnego stakingu, umacniając pozycję Lido i dużych, scentralizowanych giełd . Niektórzy argumentują też, że wyeliminowanie zysku ze stakingu usuwa jedną z kluczowych przewag ETH nad Bitcoinem jako aktywa przynoszącego dochód, potencjalnie zmniejszając popyt .

Kontrowersje wokół terminu: Propozycja została przedstawiona tuż przed cyklem przeglądu hard forku "Hegotá", zaskakując wiele zainteresowanych stron i spotykając się z krytyką za pośpieszny timing .

Równoległe propozycje Solany dotyczące redukcji inflacji

Debata na Solanie obejmuje kilka Solana Improvement Documents (SIMD), które posunęły się dalej w kierunku głosowań on-chain:

• SIMD-0228 (emisja rynkowa): Zaproponowana przez partnerów Multicoin Capital, zastąpiłaby stały, malejący harmonogram inflacji Solany dynamicznym systemem, w którym inflacja spada, gdy udział stakingu jest wysoki, i rośnie, gdy jest niski. Szacunki sugerują, że mogłoby to obniżyć inflację z ~4,7% do nawet ~0,87–1,5% w zależności od warunków stakingu . Propozycja została poddana pod głosowanie walidatorów na początku 2025 roku, ale wówczas nie przeszła .

• SIMD-0550 (przyspieszona dezinflacja): Podwaja roczną stopę dezinflacji Solany z 15% do 30%, przesuwając terminalne dno inflacji na poziomie 1,5% z ~2032 roku na ~2029 i usuwając około 18,9 mln SOL (~1,36 miliarda dolarów) z emisji w ciągu sześciu lat .

• SIMD-0553 (spalanie opłat za zasoby): Łączy się z SIMD-0550, aby zwiększyć dzienne spalanie SOL nawet 14-krotnie (z ~47 000 do ~650 000 dolarów) poprzez dostosowanie sposobu naliczania opłat za zasoby .

Oba SIMD-0550 i SIMD-0553 zbliżają się do progu 15% głosów wymaganego do formalnego zarządzania on-chain według stanu na sierpień 2026 roku .

Porównanie

Kluczowa różnica

Podstawowa różnica filozoficzna jest taka: propozycja Ethereum wykorzystuje spalanie jako regulator stakingu — spalanie istnieje tylko wtedy, gdy staking jest wysoki, działając jak hamulec dla dalszego stakowania. Propozycje Solany dążą do szerokiej redukcji zagregowanej inflacji poprzez szybsze harmonogramy dezinflacji i zwiększone spalanie opłat, bez bezpośredniego celowania we wskaźnik stakingu.

Oba odzwierciedlają rosnący konsensus w obu ekosystemach, że obecne stawki emisji muszą spaść, ale różnią się diametralnie co do tego, jak i jakim kosztem dla stakerów. Debatę na Ethereum czekają najwcześniejsze etapy; debata na Solanie jest bardziej zaawansowana, a konkretne głosowania nad zarządzaniem zbliżają się wielkimi krokami.