Wojna dronów wkracza w nową fazę. Rosja stawia na odrzutowe Gerany, zarzuca Kindżały, a biznes płaci za obronę

Wojna dronowa między Rosją a Ukrainą weszła w połowie sierpnia 2026 roku w nową, bardziej intensywną fazę. Rosja na masową skalę zwiększa produkcję szybszych i trudniejszych do przechwycenia dronów, jednocześnie porzucając jeden ze swoich najbardziej rozreklamowanych systemów rakietowych. Po drugiej stronie konfliktu ukraińskie dalekosiężne uderzenia zmuszają rosyjskie przedsiębiorstwa do ogromnych wydatków na własną obronę przeciwlotniczą, co tworzy kosztowny, nowy front wojny.

Oto obecny stan gry, oparty na ocenach ukraińskiego wywiadu wojskowego i doniesieniach z otwartych źródeł.

Rosyjskie mocarstwo dronów: produkcja szaleje

Rosyjski Państwowy Porządek Obronny na 2026 rok nakazuje seryjną produkcję ponad 87 000 dronów-kamikadze rocznie . Tylko w sierpniu 2026 roku Rosja planuje wyprodukować 11 000 dronów uderzeniowych różnych wariantów – w tym Geran-1, Geran-2, Geran-3, Geran-4, Geran-5, Garpiya i Gerbera .

Główny Zarząd Wywiadu Ukrainy (HUR) podaje, że Rosja produkuje obecnie około 3000 dronów uderzeniowych Geran-4 i Geran-5 z napędem turboodrzutowym miesięcznie w specjalistycznym zakładzie w Jełabudze, w Specjalnej Strefie Ekonomicznej Ałabuga w Tatarstanie . Według stanu na 12 sierpnia Rosja zgromadziła zapas około 6200 dronów kamikadze Geran wszystkich wersji .

Zwrot ku szybszym wariantom z napędem odrzutowym

Rosja restrukturyzuje swoje linie produkcyjne, odchodząc od wolniejszych dronów śmigłowych na rzecz turboodrzutowych Geran-4 i Geran-5, które są trudniejsze do przechwycenia przez ukraińską obronę przeciwlotniczą ze względu na wyższą prędkość . Jest to taktyczna odpowiedź na rosnącą skuteczność ukraińskich zestrzeleń starszych modeli Geran-2 z silnikami tłokowymi . Geran-5 przenosi głowicę bojową o masie 90 kilogramów i ma zasięg ataku około 1000 kilometrów .

Produkcja Kindżała zawieszona

W istotnym zwrocie akcji Rosja zawiesiła w kwietniu 2026 roku seryjną produkcję rakiet aerobalistycznych Ch-47M2 Kindżał oraz przeciwokrętowych rakiet Ch-32, uznając ich skuteczność bojową za niską . Zastępca szefa HUR, generał major Wadym Skibicki, potwierdził, że paliwo rakietowe, komponenty i moce produkcyjne wykorzystywane wcześniej dla Kindżała zostały przekierowane na zwiększenie produkcji rakiet Iskander-M i innych pocisków balistycznych . Mimo tej zmiany Rosja przekracza ogólne cele produkcji rakietowej, realizując plan miesięczny w 110–120% .

Wydatki rosyjskiego biznesu na obronę przed dronami rosną 6,6-krotnie

Ukraińskie dalekosiężne uderzenia na rosyjską infrastrukturę przemysłową – rafinerie, porty i fabryki – wywołały gwałtowny wzrost zakupów komercyjnych systemów antydronowych. W pierwszej połowie 2026 roku rosyjskie firmy wydały 441,3 miliona rubli (około 5,34 miliona dolarów) na sprzęt antydronowy, co oznacza wzrost o 660% w porównaniu z tym samym okresem 2025 roku, według danych z systemu przetargów Tenderplan, które przytacza dziennik „Wiedomosti“ .

Rosyjski rząd uchwalił również ustawę zezwalającą bankowi centralnemu, Sbierbankowi i innym instytucjom na uzbrajanie personelu do walki z dronami i przerzuca coraz większą część kosztów obrony przeciwlotniczej na prywatne firmy . Fundacja Carnegie opisała te koszty jako „niezarejestrowany podatek od przychodu“ dla rosyjskich przedsiębiorstw .

Pętla eskalacji

Wojna weszła w samonapędzający się cykl:

• Rosja zalewa pole walki tanimi dronami Geran, aby przeciążyć ukraińską obronę powietrzną, jednocześnie przechodząc na warianty turboodrzutowe, by utrudnić ich przechwytywanie.
• Ukraina odpowiada, uderzając coraz głębiej na terytorium Rosji – celując w rafinerie, zakłady przemysłowe i huby logistyczne – zmuszając rosyjski biznes do ogromnych inwestycji we własną aktywną obronę przeciwlotniczą.
• Rosja uwalnia w ten sposób wojskowe zasoby obrony powietrznej, przerzucając koszty na sektor prywatny, a jednocześnie przekierowuje produkcję rakietową na skuteczniejsze systemy.

Efektem jest przyspieszający wyścig zbrojeń: produkcja rosyjskich dronów (dziesiątki tysięcy rocznie) znacznie przewyższa wzrost zdolności obronnych po obu stronach, a obie strony szybko udoskonalają swoje technologie ataku i środków zaradczych.