Raport RUSI z grudnia 2025 roku wykazał, że rosyjski przemysł nie jest w stanie uzupełniać zapasów rakiet przeciwlotniczych wystarczająco szybko z powodu masowego użycia przez Ukrainę tanich dronów . Produkcja jednego pocisku S-300 trwa 7-8 miesięcy , podczas gdy produkcja dronów na Ukrainie gwałtownie wzrosła, co pozwoliło na zwiększenie tempa niszczenia rosyjskich systemów obrony powietrznej trzykrotnie w ostatnich miesiącach . W kwietniu 2026 roku Ukraina zniszczyła dwukrotnie więcej rosyjskich systemów obrony powietrznej i radarów niż w październiku 2025 roku .
Siły Systemów Bezzałogowych Ukrainy (SBS) potwierdziły, że ich jednostki uderzyły w 174 rosyjskie cele obrony powietrznej między styczniem a majem 2026 roku, w tym systemy rakietowe ziemia-powietrze, stacje radarowe i sprzęt walki elektronicznej. Całkowity koszt tych strat dla Rosji wynosi około 5,4 miliarda dolarów . Tylko w kwietniu trafiono 38 sztuk sprzętu o wartości ~1,1 miliarda dolarów, w tym systemy Tor, Tor-M2, Pancyr i ZU-23-2 .
Jeden z japońskich badaczy OSINT odnotował stratę netto 322 rosyjskich komponentów obrony powietrznej w okresie od czerwca 2025 do marca 2026 roku – to spadek o 35% z 908 monitorowanych elementów . Liczba komponentów S-300 i S-400 spadła we wszystkich okręgach wojskowych Rosji, przy czym w Centralnym okręgu odnotowano redukcję o 81,8%, a w Leningradzkim o 76,9% .
Hudson Institute podał, że między 8 a 10 kwietnia 2026 roku rosyjskie siły uderzyły w ukraińskie zakłady produkujące drony, używając zmodyfikowanych systemów rakietowych S-300 i S-400 w trybie ziemia-ziemia . To podwójne zastosowanie dodatkowo uszczupla zapasy rakiet przeznaczonych do obrony powietrznej.
Rosja używa S-300 i S-400 do uderzeń na cele naziemne w Ukrainie co najmniej od 2022 roku, częściowo z powodu braków precyzyjnych rakiet . ISW donosił w styczniu 2026 roku, że rosyjskie siły używały nawet szkolnych rakiet przeciwlotniczych RM-48U do ataków na cele naziemne, prawdopodobnie wyposażonych w bojowe głowice .
Zdolność Rosji do produkcji nowych rakiet przechwytujących jest ograniczona cyklem produkcyjnym wynoszącym 7-8 miesięcy dla pocisków S-300 oraz szerszymi ograniczeniami przemysłowymi, które RUSI określiło jako niewystarczające, by nadążyć za stratami bojowymi . Niedobory dotyczą mikroelektroniki, importowanych komponentów i wrażliwych węzłów logistycznych .
Rosja ogranicza również produkcję rakiet i przekierowuje środki na zwiększenie produkcji dronów, co dodatkowo ogranicza jej możliwości uzupełniania zapasów rakiet przechwytujących .
Siły Powietrzne Ukrainy poinformowały 8 maja 2026 roku, że odczuwają niedobór rakiet przeciwlotniczych po rozległej zimowej ofensywie Rosji, stwierdzając, że „wyrzutnie przydzielone do poszczególnych jednostek i baterii są wypełnione tylko częściowo – i to jest eufemizm” . Dotyczy to systemów Patriot i innych dostarczonych przez Zachód. Wskaźnik przechwytywania ukraińskiej amunicji spadł poniżej 70 procent w kwietniu 2026 roku – alarmująco niski poziom .
Ministerstwo Obrony Ukrainy poinformowało 28 kwietnia 2026 roku, że zasięg uderzeń głębokich wzrósł ponad 2,5-krotnie od 2022 roku – z około 630 km do ponad 1700 km . 29 kwietnia Ukraina uderzyła w stację pomp ropy naftowej znajdującą się 1500 km w głąb Rosji, w pobliżu gór Ural . Pod koniec maja HUR potwierdziło drony o zasięgu do 3500 km, podczas gdy poprzednie maksimum wynosiło 1750 km . Ponad 70% populacji Rosji znajduje się obecnie w zasięgu ukraińskich dronów .
Dowódca SBS, major Robert „Madyar” Browdi, powiedział, że ukraińskie siły formalnie zwiększają operacje średniego i głębokiego zasięgu, przy czym drony średniego zasięgu operują na głębokości od 50 do 250 km od linii frontu, utrzymując kontakt z operatorem na żywo . Tylko w maju 2026 roku ukraińskie siły przeprowadziły ponad 1300 uderzeń dronami dalekiego zasięgu na cele w głębi Rosji .
Rosyjska sieć obrony powietrznej jest pod ogromną presją z powodu połączenia wyczerpania rakiet przechwytujących, fizycznego niszczenia wyrzutni i radarów oraz niemożności szybszej produkcji zastępczej, niż Ukraina jest w stanie zużywać tanie drony. Sytuacja ta tworzy rozszerzające się okno dla ukraińskich uderzeń głębokich, podczas gdy sama Ukraina boryka się z własnymi niedoborami obrony powietrznej w wyniku rosyjskich kampanii rakietowych. Rozległe terytorium Rosji – 17 milionów kilometrów kwadratowych – uniemożliwia kompleksowe pokrycie, a analitycy zauważają, że jej niebo stało się faktycznie „dziurawe” .
Raport RUSI z grudnia 2025 roku wykazał, że rosyjski przemysł nie jest w stanie uzupełniać zapasów rakiet przeciwlotniczych wystarczająco szybko z powodu masowego użycia przez Ukrainę tanich dronów . Produkcja jednego pocisku S-300 trwa 7-8 miesięcy , podczas gdy produkcja dronów na Ukrainie gwałtownie wzrosła, co pozwoliło na zwiększenie tempa niszczenia rosyjskich systemów obrony powietrznej trzykrotnie w ostatnich miesiącach . W kwietniu 2026 roku Ukraina zniszczyła dwukrotnie więcej rosyjskich systemów obrony powietrznej i radarów niż w październiku 2025 roku .
Siły Systemów Bezzałogowych Ukrainy (SBS) potwierdziły, że ich jednostki uderzyły w 174 rosyjskie cele obrony powietrznej między styczniem a majem 2026 roku, w tym systemy rakietowe ziemia-powietrze, stacje radarowe i sprzęt walki elektronicznej. Całkowity koszt tych strat dla Rosji wynosi około 5,4 miliarda dolarów . Tylko w kwietniu trafiono 38 sztuk sprzętu o wartości ~1,1 miliarda dolarów, w tym systemy Tor, Tor-M2, Pancyr i ZU-23-2 .
Jeden z japońskich badaczy OSINT odnotował stratę netto 322 rosyjskich komponentów obrony powietrznej w okresie od czerwca 2025 do marca 2026 roku – to spadek o 35% z 908 monitorowanych elementów . Liczba komponentów S-300 i S-400 spadła we wszystkich okręgach wojskowych Rosji, przy czym w Centralnym okręgu odnotowano redukcję o 81,8%, a w Leningradzkim o 76,9% .
Hudson Institute podał, że między 8 a 10 kwietnia 2026 roku rosyjskie siły uderzyły w ukraińskie zakłady produkujące drony, używając zmodyfikowanych systemów rakietowych S-300 i S-400 w trybie ziemia-ziemia . To podwójne zastosowanie dodatkowo uszczupla zapasy rakiet przeznaczonych do obrony powietrznej.
Rosja używa S-300 i S-400 do uderzeń na cele naziemne w Ukrainie co najmniej od 2022 roku, częściowo z powodu braków precyzyjnych rakiet . ISW donosił w styczniu 2026 roku, że rosyjskie siły używały nawet szkolnych rakiet przeciwlotniczych RM-48U do ataków na cele naziemne, prawdopodobnie wyposażonych w bojowe głowice .
Zdolność Rosji do produkcji nowych rakiet przechwytujących jest ograniczona cyklem produkcyjnym wynoszącym 7-8 miesięcy dla pocisków S-300 oraz szerszymi ograniczeniami przemysłowymi, które RUSI określiło jako niewystarczające, by nadążyć za stratami bojowymi . Niedobory dotyczą mikroelektroniki, importowanych komponentów i wrażliwych węzłów logistycznych .
Rosja ogranicza również produkcję rakiet i przekierowuje środki na zwiększenie produkcji dronów, co dodatkowo ogranicza jej możliwości uzupełniania zapasów rakiet przechwytujących .
Siły Powietrzne Ukrainy poinformowały 8 maja 2026 roku, że odczuwają niedobór rakiet przeciwlotniczych po rozległej zimowej ofensywie Rosji, stwierdzając, że „wyrzutnie przydzielone do poszczególnych jednostek i baterii są wypełnione tylko częściowo – i to jest eufemizm” . Dotyczy to systemów Patriot i innych dostarczonych przez Zachód. Wskaźnik przechwytywania ukraińskiej amunicji spadł poniżej 70 procent w kwietniu 2026 roku – alarmująco niski poziom .
Ministerstwo Obrony Ukrainy poinformowało 28 kwietnia 2026 roku, że zasięg uderzeń głębokich wzrósł ponad 2,5-krotnie od 2022 roku – z około 630 km do ponad 1700 km . 29 kwietnia Ukraina uderzyła w stację pomp ropy naftowej znajdującą się 1500 km w głąb Rosji, w pobliżu gór Ural . Pod koniec maja HUR potwierdziło drony o zasięgu do 3500 km, podczas gdy poprzednie maksimum wynosiło 1750 km . Ponad 70% populacji Rosji znajduje się obecnie w zasięgu ukraińskich dronów .
Dowódca SBS, major Robert „Madyar” Browdi, powiedział, że ukraińskie siły formalnie zwiększają operacje średniego i głębokiego zasięgu, przy czym drony średniego zasięgu operują na głębokości od 50 do 250 km od linii frontu, utrzymując kontakt z operatorem na żywo . Tylko w maju 2026 roku ukraińskie siły przeprowadziły ponad 1300 uderzeń dronami dalekiego zasięgu na cele w głębi Rosji .
Rosyjska sieć obrony powietrznej jest pod ogromną presją z powodu połączenia wyczerpania rakiet przechwytujących, fizycznego niszczenia wyrzutni i radarów oraz niemożności szybszej produkcji zastępczej, niż Ukraina jest w stanie zużywać tanie drony. Sytuacja ta tworzy rozszerzające się okno dla ukraińskich uderzeń głębokich, podczas gdy sama Ukraina boryka się z własnymi niedoborami obrony powietrznej w wyniku rosyjskich kampanii rakietowych. Rozległe terytorium Rosji – 17 milionów kilometrów kwadratowych – uniemożliwia kompleksowe pokrycie, a analitycy zauważają, że jej niebo stało się faktycznie „dziurawe” .