Album składa się z siedmiu utworów trwających około 38 minut, co czyni go zwartym, skoncentrowanym następcą debiutu.

Od EOB do Eda O’Briena

Gdy O’Brien wydawał Earth w 2020 roku, posługiwał się pseudonimem EOB. Przy Blue Morpho zdecydował się jednak na podpisanie się pełnym imieniem i nazwiskiem, co czyni ten album jego pierwszym solowym projektem sygnowanym bezpośrednio jako Ed O’Brien.

Ta zmiana sygnalizuje bardziej osobiste podejście do muzyki i zbiegła się z okresem artystycznej reinwencji, gdy O’Brien kontynuował budowanie swojej solowej tożsamości poza Radiohead.

Produkcja i współpracownicy

Album został wyprodukowany przez Paula Epwortha, znanego ze współpracy m.in. z Adele i Paulem McCartneyem. W proces produkcji i realizacji dźwięku zaangażowany był także Riley MacIntyre.

O’Brien zebrał różnorodną grupę muzyków, wśród których znaleźli się:

• Shabaka Hutchings – flety
• Dave Okumu – partie gitarowe i kierownictwo muzyczne
• Dan See – perkusja
• Tõnu Kõrvits – aranżacje smyczkowe wykonane przez Tallinn Chamber Orchestra

Sesje nagraniowe odbywały się w studiu O’Briena w Walii oraz w The Church Studios w Londynie, łącząc intymną pracę nad piosenkami z orkiestrowymi i eksperymentalnymi brzmieniami.

Osobiste doświadczenia i inspiracje

Tworzenie Blue Morpho było naznaczone trudnym okresem w życiu artysty. O’Brien nagrywał album po przejściu depresji i emocjonalnego kryzysu, a sam określił muzykę jako rodzącą się z „ciemnej nocy duszy”.

Codzienna praktyka gry na gitarze – bez oczekiwań – stała się podstawą wielu utworów. Tematom uzdrawiania i przemiany towarzyszyły inspiracje naturą i refleksyjną literaturą – w tym twórczością pisarza Wendella Berry’ego.

Pełna lista utworów

Album zawiera siedem piosenek:

1. Incantations
2. Blue Morpho
3. Sweet Spot
4. Teachers
5. Solfeggio
6. Thin Places
7. Obrigado

Zwięzła struktura celowo tworzy intymne wrażenie słuchowe, płynnie przechodząc między psychodelicznym folkiem, atmosferyczną elektroniką i elementami orkiestrowymi.

Film towarzyszący: „Blue Morpho: The Three Act Play”

Równolegle z albumem O’Brien wypuścił krótkometrażowy film zatytułowany „Blue Morpho: The Three Act Play”. Premiera obrazu odbyła się na festiwalu SXSW i towarzyszyła premierze płyty.

Projekt rozwija tematy transformacji i introspekcji poprzez wizualną narrację związaną z muzyką.

Plany koncertowe Radiohead na 2027 rok

W wywiadach promujących album O’Brien zdradził również plany koncertowe Radiohead. Potwierdził, że zespół zamierza wrócić na scenę od 2027 roku, ale w nietypowej formule: około 20 koncertów rocznie na jednym kontynencie, z rotacją regionów co rok.

Jak wyjaśnił O’Brien, ograniczona liczba występów ma na celu utrzymanie koncentracji i energii, unikając wypalenia charakterystycznego dla wielkich tras światowych.

Nowy rozdział solowej twórczości

Blue Morpho umacnia odrębny głos O’Briena poza Radiohead. Album łączy introspekcyjne pisanie piosenek ze współpracą pełną eksperymentalnych brzmień – a wydając go pod własnym nazwiskiem, muzyk sygnalizuje głębsze, osobiste zaangażowanie w solową ścieżkę, gdy zespół przygotowuje się do kolejnego etapu.

Album składa się z siedmiu utworów trwających około 38 minut, co czyni go zwartym, skoncentrowanym następcą debiutu.

Od EOB do Eda O’Briena

Gdy O’Brien wydawał Earth w 2020 roku, posługiwał się pseudonimem EOB. Przy Blue Morpho zdecydował się jednak na podpisanie się pełnym imieniem i nazwiskiem, co czyni ten album jego pierwszym solowym projektem sygnowanym bezpośrednio jako Ed O’Brien.

Ta zmiana sygnalizuje bardziej osobiste podejście do muzyki i zbiegła się z okresem artystycznej reinwencji, gdy O’Brien kontynuował budowanie swojej solowej tożsamości poza Radiohead.

Produkcja i współpracownicy

Album został wyprodukowany przez Paula Epwortha, znanego ze współpracy m.in. z Adele i Paulem McCartneyem. W proces produkcji i realizacji dźwięku zaangażowany był także Riley MacIntyre.

O’Brien zebrał różnorodną grupę muzyków, wśród których znaleźli się:

• Shabaka Hutchings – flety
• Dave Okumu – partie gitarowe i kierownictwo muzyczne
• Dan See – perkusja
• Tõnu Kõrvits – aranżacje smyczkowe wykonane przez Tallinn Chamber Orchestra

Sesje nagraniowe odbywały się w studiu O’Briena w Walii oraz w The Church Studios w Londynie, łącząc intymną pracę nad piosenkami z orkiestrowymi i eksperymentalnymi brzmieniami.

Osobiste doświadczenia i inspiracje

Tworzenie Blue Morpho było naznaczone trudnym okresem w życiu artysty. O’Brien nagrywał album po przejściu depresji i emocjonalnego kryzysu, a sam określił muzykę jako rodzącą się z „ciemnej nocy duszy”.

Codzienna praktyka gry na gitarze – bez oczekiwań – stała się podstawą wielu utworów. Tematom uzdrawiania i przemiany towarzyszyły inspiracje naturą i refleksyjną literaturą – w tym twórczością pisarza Wendella Berry’ego.

Pełna lista utworów

Album zawiera siedem piosenek:

1. Incantations
2. Blue Morpho
3. Sweet Spot
4. Teachers
5. Solfeggio
6. Thin Places
7. Obrigado

Zwięzła struktura celowo tworzy intymne wrażenie słuchowe, płynnie przechodząc między psychodelicznym folkiem, atmosferyczną elektroniką i elementami orkiestrowymi.

Film towarzyszący: „Blue Morpho: The Three Act Play”

Równolegle z albumem O’Brien wypuścił krótkometrażowy film zatytułowany „Blue Morpho: The Three Act Play”. Premiera obrazu odbyła się na festiwalu SXSW i towarzyszyła premierze płyty.

Projekt rozwija tematy transformacji i introspekcji poprzez wizualną narrację związaną z muzyką.

Plany koncertowe Radiohead na 2027 rok

W wywiadach promujących album O’Brien zdradził również plany koncertowe Radiohead. Potwierdził, że zespół zamierza wrócić na scenę od 2027 roku, ale w nietypowej formule: około 20 koncertów rocznie na jednym kontynencie, z rotacją regionów co rok.

Jak wyjaśnił O’Brien, ograniczona liczba występów ma na celu utrzymanie koncentracji i energii, unikając wypalenia charakterystycznego dla wielkich tras światowych.

Nowy rozdział solowej twórczości

Blue Morpho umacnia odrębny głos O’Briena poza Radiohead. Album łączy introspekcyjne pisanie piosenek ze współpracą pełną eksperymentalnych brzmień – a wydając go pod własnym nazwiskiem, muzyk sygnalizuje głębsze, osobiste zaangażowanie w solową ścieżkę, gdy zespół przygotowuje się do kolejnego etapu.