Bitcoin w pierwszej bessie hashrate’u. Dlaczego górnicy stawiają na AI?

Bitcoin przechodzi zmianę większą niż zwykłe, krótkotrwałe ograniczenie działalności kopalni. Po osiągnięciu szczytu pod koniec 2025 roku całkowity hashrate sieci — czyli moc obliczeniowa wykorzystywana do wydobywania BTC — wszedł w okres, który Rapha Zagury, prezes Twenty One Capital, określił jako pierwszą w historii Bitcoina „bessę hashrate’u”. To określenie branżowe, a nie oficjalna kategoria protokołu Bitcoin. 12

Sedno problemu jest proste: przychody z kopania Bitcoina są zmienne, podczas gdy operatorzy infrastruktury AI i obliczeń wysokiej wydajności (HPC, high-performance computing) są gotowi podpisywać długoterminowe umowy na dostęp do energii, gruntów i powierzchni w centrach danych. Dlatego część górników przekierowuje infrastrukturę do zadań związanych ze sztuczną inteligencją, zamiast bez końca zwiększać liczbę maszyn do kopania BTC.

Jak bardzo spadł hashrate Bitcoina?

Według raportów 30-dniowa średnia hashrate’u spadła z około 1108 eksahashy na sekundę (EH/s) w listopadzie 2025 roku do 898 EH/s w sierpniu 2026 roku. Oznacza to spadek o około 19%. Ruch nastąpił po rekordzie z końca 2025 roku i miał charakter długotrwałego kurczenia się mocy sieci, a nie jednorazowej awarii. 24

Inne pomiary pokazują bardziej nierówną ścieżkę, w tym częściowe odbicie po minimum odnotowanym na początku 2026 roku. CoinShares podał, że hashrate spadł z październikowego szczytu do około 850 EH/s na początku lutego, a następnie częściowo się odbudował. Mimo to pierwszy kwartał zakończył się poniżej poziomu z jego początku. 5910

Dane te obejmują różne okresy i okna pomiarowe, więc nie należy traktować ich jako jednego, bieżącego odczytu. Wszystkie wskazują jednak na ten sam ogólny wniosek: wieloletni wzrost mocy obliczeniowej sieci Bitcoin został tymczasowo odwrócony.

Dlaczego górnicy kierują moc do AI i HPC?

Firmy wydobywające Bitcoina posiadają kilka zasobów, których potrzebują operatorzy centrów danych AI:

• dostęp do dużych przydziałów mocy;
• grunty i przyłącza do sieci energetycznej;
• systemy chłodzenia oraz infrastrukturę elektryczną;
• doświadczenie w prowadzeniu obiektów zużywających ogromne ilości energii.

Taką infrastrukturę można częściowo przystosować do obsługi AI lub HPC, choć wymaga to znacznych nakładów kapitałowych. W jednym z raportów szacowany koszt konwersji wynosił około 8–15 mln dolarów za megawat, wraz z systemami chłodzenia. 3

Najważniejszy jest rachunek ekonomiczny. Przychód górnika z jednostki mocy obliczeniowej zmienia się wraz z ceną BTC, wysokością opłat transakcyjnych, trudnością sieci i kosztem energii. Hosting AI może natomiast zapewniać zakontraktowane wpływy przez określony czas. Z raportów wynika, że stawki za dzierżawę obiektów energetycznych operatorom AI w wielu przypadkach przewyższały tzw. hashprice Bitcoina. 3

Nie chodzi przy tym o przerabianie układów ASIC używanych do kopania BTC na procesory do sztucznej inteligencji. To zmiana sposobu wykorzystania lokalizacji, przydzielonej mocy oraz infrastruktury centrów danych.

Wielomiliardowe kontrakty napędzają zmianę

CoinShares naliczył ponad 70 mld dolarów ogłoszonych kontraktów związanych z AI i HPC wśród notowanych górników Bitcoina. 9 Najbardziej wyrazistym przykładem jest współpraca Core Scientific z CoreWeave.

Umowa została rozszerzona do około 10,2 mld dolarów na 12 lat. Według CoinShares około 350 MW było już uruchomione na potrzeby HPC, a docelowo planowano około 590 MW. Core Scientific dodał również około 70 MW w ramach długoterminowej współpracy z CoreWeave. 916

Znaczenie tych umów nie sprowadza się do ich nagłówkowej wartości. Pokazują one, dlaczego firma wydobywcza może postawić na dzierżawę infrastruktury zamiast kupowania kolejnych maszyn do kopania Bitcoina. Długoterminowy klient ułatwia finansowanie energochłonnego obiektu i ogranicza ekspozycję na codzienne wahania przychodów z wydobycia.

Spadający hashprice ściska marże

Hashprice określa dzienny przychód generowany przez jednostkę mocy przeznaczonej do kopania Bitcoina. Raporty powiązane z danymi CoinShares wskazywały, że w czwartym kwartale 2025 roku wynosił on około 36–38 dolarów za petahash dziennie, a w pierwszym kwartale 2026 roku spadł do około 29 dolarów. 714

Jednocześnie średni koszt wyprodukowania jednego Bitcoina przez notowanych górników szacowano w czwartym kwartale 2025 roku na około 80 tys. dolarów. 14 Nie oznacza to, że każda firma ponosiła taki sam koszt. Różnice wynikają między innymi z umów na energię, efektywności maszyn, finansowania, możliwości czasowego ograniczania poboru oraz metod księgowych. Dane pokazują jednak, jak szybko marże mogą się skurczyć, gdy cena BTC spada, a koszty energii i infrastruktury pozostają stałe.

Presja skłoniła górników do szukania przychodów poza nagrodami za wydobyte bloki. Według raportów notowane firmy wydobywcze sprzedały w pierwszym kwartale 2026 roku ponad 32 tys. BTC, wykorzystując rezerwy między innymi na spłatę zadłużenia, poprawę płynności i inne potrzeby korporacyjne. 12

Co pokazuje sprzedaż Bitcoina przez MARA?

MARA Holdings dostarczyła jeden z najbardziej czytelnych przykładów presji finansowej w branży. Firma poinformowała, że między 4 a 25 marca 2026 roku sprzedała 15 133 BTC za około 1,1 mld dolarów. Środki przeznaczono na odkupienie obligacji zamiennych o wartości około 1 mld dolarów, z terminem zapadalności w 2030 i 2031 roku. 2021

Transakcja nie dowodzi, że MARA zakończyła wydobycie. Pokazuje jednak odejście od automatycznego zatrzymywania wszystkich wykopanych monet. Rezerwa BTC może służyć jako źródło płynności, narzędzie redukcji zadłużenia lub finansowania szerszej strategii infrastrukturalnej — a nie wyłącznie jako sposób na powiększanie zasobu Bitcoina.

To ważne rozróżnienie. Sprzedaż rezerw, hosting AI i dalsze wydobywanie mogą odbywać się jednocześnie w tej samej firmie. Zwrot w branży lepiej opisywać jako dywersyfikację i redystrybucję zasobów niż jako nagłe odejście od kopania Bitcoina.

Którzy górnicy nadal działają?

Duzi operatorzy, w tym MARA, Riot, CleanSpark, Core Scientific, Hut 8, Cipher Mining, IREN, Bitfarms i Cango, nadal wydobywają Bitcoina lub utrzymują znaczącą działalność wydobywczą. Część z nich jednocześnie rozwija biznes związany z AI i HPC. 1216

„Nadal działają” nie oznacza jednak „pozostają bez wpływu zmian”. Firma może ograniczyć aktywny hashrate, przekierować konkretną lokalizację, sprzedać część rezerw BTC albo przeznaczyć więcej obiektu na AI, nie rezygnując całkowicie z wydobycia. Proporcje między kopaniem a hostingiem AI mogą zmieniać się wraz z ceną Bitcoina, warunkami umów energetycznych i popytem klientów.

Podział w branży przebiega więc nie tyle między górnikami i firmami, które już nimi nie są, ile między modelami biznesowymi:

• Firmy skoncentrowane wyłącznie na kopaniu są bezpośrednio narażone na cenę BTC, trudność sieci i koszty energii.
• Firmy infrastrukturalne mogą łączyć przychody z wydobycia z zakontraktowanymi wpływami z AI i HPC.
• Operatorzy silnie zadłużeni mogą być zmuszeni do sprzedaży BTC lub innych aktywów, aby zarządzać zobowiązaniami w okresie niskich marż.

Dlaczego niższy hashrate może pomóc tym, którzy pozostaną?

Trudność wydobycia Bitcoina automatycznie dostosowuje się do zmian liczby aktywnych maszyn. Jeśli wystarczająco dużo urządzeń zostanie odłączonych, trudność po pewnym czasie spada. Górnicy pozostający w sieci mogą wtedy otrzymać większy oczekiwany udział w stałej puli nagród za bloki i opłat transakcyjnych w przeliczeniu na każdą jednostkę działającego hashrate’u. W analizowanym okresie trudność miała spaść od szczytu o około 19,9%. 4

Mechanizm ten może poprawić względną pozycję najbardziej efektywnych operatorów. Górnik korzystający z taniej energii i nowszych układów ASIC może stać się bardziej konkurencyjny, gdy z sieci odejdą mniej wydajne maszyny.

Dostosowanie trudności nie tworzy jednak nowych przychodów z Bitcoina. Rozdziela istniejącą pulę nagród między mniejszą liczbę urządzeń. Ostateczna rentowność nadal zależy od:

• ceny Bitcoina i wysokości opłat transakcyjnych;
• kosztów energii, chłodzenia i czasowego ograniczania poboru;
• efektywności układów ASIC oraz kosztów ich wymiany;
• finansowania i pozostałych nakładów kapitałowych;
• tego, ile atrakcyjnej mocy i powierzchni zostanie przekierowane do AI oraz HPC.

Co może wydarzyć się dalej?

Zwrot w stronę AI może wzmocnić zdywersyfikowanych górników, zapewniając im zakontraktowane przychody i drugie zastosowanie dla infrastruktury energetycznej. Jednocześnie głębsze przesunięcie zasobów może zmniejszyć hashrate zabezpieczający sieć Bitcoina i zwiększyć koncentrację wydobycia wśród najbardziej efektywnych operatorów.

Ten trend nie musi być nieodwracalny. Długotrwały wzrost ceny BTC, tańsza energia albo słabszy popyt na hosting AI mogą ponownie uczynić wydobycie bardziej atrakcyjnym. Na razie dane wskazują jednak na strukturalną rywalizację o energię i powierzchnię w centrach danych, a nie tylko na zwykłe pogorszenie koniunktury w kopaniu Bitcoina. Najlepiej przygotowane mogą okazać się firmy, które pozostaną wydajnymi górnikami BTC, a jednocześnie będą potrafiły monetyzować infrastrukturę na rynku, na którym klienci AI płacą więcej za deficytową energię i gotowe obiekty.