Oto jak działa noRecognition, co pokazała demonstracja na Def Con i jak można teraz kupić te wzory w formie ubrań.
noRecognition to projekt badawczy Billa Swearingena, specjalisty ds. cyberbezpieczeństwa z Kansas City, założyciela spotkań SecKC i firmy SIXCYBER. Jego celem jest tworzenie wzorów kontradykcyjnych (adversarial patterns), które uniemożliwiają zautomatyzowanym systemom monitoringu wykrywanie ludzi, twarzy, pojazdów i przedmiotów . Wzory są drukowane na tkaninie lub winylu i nakładane na ubrania lub powierzchnie pojazdów. Nie blokują one zwykłego nagrywania wideo – ich zadaniem jest specjalne oszukanie oprogramowania do wykrywania i klasyfikacji obiektów, działającego w tych kamerach
.
Swearingen wyjaśnił w rozmowie z TechCrunch, że wzory wykorzystują warstwę klasyfikacyjną sieci neuronowych, tworząc sygnał wizualny, którego model nie jest w stanie przypisać do żadnej rozpoznawalnej kategorii . Dla ludzkiego oka wzór wygląda jak abstrakcyjny, chaotyczny projekt. Dla AI jest praktycznie niewidoczny.
Swearingen zbudował model uczenia przez wzmacnianie, który iteracyjnie generował wzory i testował je przeciwko 11 różnym algorytmom detekcji wizyjnej typu open source . Przy każdym teście model uczył się, które cechy wizualne powodowały niepowodzenie detekcji i odpowiednio udoskonalał wzór.
Po około 31 milionach testów (niektóre źródła podają 31,7 miliona), prowadzonych przez około rok, model opracował projekty, które konsekwentnie uniemożliwiały tym algorytmom klasyfikację tego, co pokrywał wzór . Swearingen opisał ten proces jako uczenie modelu „jak malować” – system nauczył się generować tekstury maksymalizujące dezorientację w oprogramowaniu detekcyjnym
.
W kontrolowanych testach cyfrowych, z użyciem rzeczywistych wag modeli, pełnopowierzchniowa tekstura noRecognition doprowadziła do 61,7% wskaźnika niewykrycia przez detektor f-YOLOv5 na 240 obrazach odzieży, przy progu detekcji 0,25 .
Co wzory pokonały w testach laboratoryjnych:
W piątek, 7 sierpnia 2026 roku, Swearingen przeprowadził pierwszy publiczny test w realnym świecie wzoru noRecognition na konferencji Def Con w Las Vegas . We współpracy z motoryzacyjnym medium Donut Media pokrył Toyotę Yaris z 2009 roku jednym ze swoich generowanych komputerowo wzorów i przejechał nią przed czytnikiem tablic rejestracyjnych Flock
.
Swearingen poinformował, że Yaris całkowicie uniknął zautomatyzowanego wykrycia – kamera Flock nie była w stanie zidentyfikować pojazdu ani odczytać jego tablicy rejestracyjnej, podczas gdy zwykłe nagrywanie wideo działało bez zakłóceń . Koła podobno stanowiły wyzwanie, ale ogólny test uznano za skuteczny
.
Ważne zastrzeżenie dotyczące demonstracji: Niezależna weryfikacja tego twierdzenia jest ograniczona. TechCrunch zauważył, że rezultat jest węższy niż pojazd stający się „niewidzialnym” – kamera nadal nagrywała materiał, a wideo i logi z demonstracji nie są publicznie dostępne . Dotychczasowy rekord w świecie fizycznym to jeden test na Def Con przeciwko jednemu modelowi kamery, a dowody pozostają przedmiotem dyskusji
.
Zadeklarowanym celem Swearingena jest przekształcenie noRecognition w praktyczne narzędzie dla prywatności publicznej – sposób na rezygnację z algorytmicznego nadzoru bez potrzeby posiadania wiedzy technicznej .
Uruchomił on kampanię na Kickstarterze, która wystartowała jednocześnie z jego prezentacjami badawczymi na Black Hat i Def Con na początku sierpnia 2026 roku . Ogłosił na LinkedIn: „T-shirty, bluzy i kominy z nadrukiem wzorów, które naprawdę działają” – udostępnione w tym samym momencie, co badania
.
Obecne i planowane produkty:
Według stanu na połowę sierpnia 2026 roku kampania na Kickstarterze zebrała ponad 40 000 dolarów . Sponsorzy, którzy zapłacą więcej, mogą zamówić niestandardowe wzory, które zostały „wygenerowane, przetestowane i nigdy nikomu nie udostępnione, pokazane ani wydrukowane”
. Oklejanie samochodów jest opisywane jako kolejny krok po uruchomieniu linii odzieżowej
.
Projekt pozostaje inicjatywą badawczą z zakresu prywatności, a nie sprawdzonym produktem komercyjnym . Testy laboratoryjne wykazały skuteczność wobec konkretnych algorytmów, ale rzeczywiste działanie wobec pełnej gamy wdrożonych systemów monitoringu nie zostało niezależnie sprawdzone ani zagwarantowane
.
Swearingen przyznał również, że istnieją szare strefy prawne: jazda oklejonym samochodem rodzi pytania o zasłanianie tablic rejestracyjnych, które różnią się w zależności od stanu USA, a jego wzory wyraźnie omijają obszar tablic .
Na razie noRecognition daje wgląd w możliwą przyszłość, w której jednostki mogą zrezygnować z algorytmicznego nadzoru, nosząc odpowiedni wzór. Jednak sam Swearingen, wraz z wieloma mediami, podkreśla, że to wciąż badania naukowe – a nie magiczny płaszcz – i że baza dowodowa opiera się na jednym, nieudokumentowanym publicznie teście kamery .