17 listopada 2026 r. na PyPI — repozytorium, z którego pobiera się pakiety dla Pythona — pojawiły się dwie złośliwe wersje pakietu Microsoftu agent-framework: 1.26.1 i 1.26.2. Dodane do nich pliki startowe mogły uruchamiać kod za każdym razem, gdy startował Python w danym środowisku. Nie było konieczne, by aplikacja importowała sam framework. W efekcie zagrożone mogły być dostępne tam dane dostępowe do chmury i systemów CI/CD.
3
32
Co się wydarzyło
Wersję 1.26.1 opublikowano o 20:35 UTC, a 1.26.2 około 21:08 UTC — zaledwie 33 minuty później. Według relacji obie były udostępnione wyłącznie jako pakiety wheel, czyli gotowe do instalacji archiwa binarne.
28
32
Szacowany czas, w którym można było pobrać złośliwe wydania, różni się zależnie od źródła. Aikido wskazuje okres od 20:35 do około 21:20 UTC, podczas gdy inne relacje podają, że obie wersje zniknęły z PyPI około 21:30 UTC. Do instalacji mogło dojść także pośrednio, jeśli projekt miał luźny wymóg zależności, taki jak agent-framework>=1.26.
38
7
Według jednego z raportów pakiet pobierano około 190 tys. razy miesięcznie. To informacja o jego popularności, a nie liczba osób, które zainstalowały skażone wydania ani potwierdzonych przypadków kradzieży danych.
6
Jak działało zagrożenie
Złośliwe wydania dodawały pliki .pth — specjalne pliki, które Python może przetwarzać podczas uruchamiania interpretera. Badacze informowali, że kod zbierał dane dostępowe do chmury i systemów CI/CD, a następnie wysyłał zgromadzone informacje na adres w usłudze webhook.site. Ponieważ uruchomienie następowało przy starcie Pythona, samo zaimportowanie agent-framework nie było potrzebne.
32
38
Wśród potencjalnych celów wymieniono dane dostępowe do Azure, Azure DevOps i GitHub Actions. Rzeczywiste ryzyko zależało od sekretów i tokenów tożsamości dostępnych dla procesu w danym środowisku. Dostępne relacje nie dowodzą, że każda instalacja zakończyła się kradzieżą danych.
3
5
Drugie złośliwe wydanie opublikowano około 33 minuty po pierwszym. Potwierdza to, że w chwili publikacji 1.26.2 możliwe było udostępnienie kolejnej skażonej wersji. Źródła nie wyjaśniają jednak, jak uzyskano dostęp do publikowania pakietów ani czy dostęp ten pozostał naruszony po opanowaniu incydentu.
32
17
Co zrobić, jeśli pakiet mógł trafić do środowiska
Jeśli agent-framework w wersji 1.26.1 lub 1.26.2 znalazł się na stacji roboczej, runnerze CI, w kontenerze albo innym środowisku w podanym okresie:
- Sprawdź pliki zależności i historię budowania. Szukaj obu wersji, także instalacji wynikających z luźnych wymagań, takich jak
agent-framework>=1.26.
38
- Odtwórz środowisko z czystych zależności. Usuń skażony pakiet i plik startowy, a następnie utwórz od nowa środowisko wirtualne, runner lub obraz. Samo odinstalowanie pakietu może nie wystarczyć.
10
38
- Zmień dostępne sekrety i tokeny. Unieważnij lub wymień dane, do których mógł mieć dostęp zagrożony proces — także sekrety przekazywane zadaniom CI. Traktuj je jako potencjalnie ujawnione, nawet jeśli nie ma dowodów, że napastnik ich użył.
3
11
- Przypnij zależność do ostatniej wskazanej czystej wersji. Źródła identyfikują
agent-framework==1.26.0 jako ostatnie niezainfekowane wydanie.
13
28
Usunięcie pakietu lub jego pliku startowego może zatrzymać kolejne uruchomienia złośliwego kodu, ale nie cofnie ewentualnego wcześniejszego wycieku. Odtworzenie środowiska i zmiana sekretów rozwiązują dwa różne problemy.
10
Co nadal pozostaje niejasne
Relacje różnią się w ocenie, kiedy złośliwe wersje przestały być dostępne: podają czas od około 21:20 do 21:30 UTC. Nie wyjaśniają też potwierdzonej przyczyny incydentu ani tego, czy po usunięciu lub kwarantannie wydań dostęp do publikowania pozostał naruszony. Te kwestie są nierozstrzygnięte — nie należy zakładać ani dokładnej godziny zakończenia, ani konkretnej przyczyny.
7
38
13