48 godzin, które zniszczyły rozejm w Zatoce Perskiej

Kruche zawieszenie broni między Stanami Zjednoczonymi a Iranem, ustanowione w kwietniu 2026 roku, rozpadło się w sposób decydujący w pierwszym tygodniu czerwca. To, co zaczęło się jako defensywna odpowiedź USA na bezpośrednie zagrożenie morskie w pobliżu Cieśniny Ormuz 5 czerwca, w ciągu 48 godzin przerodziło się w spiralę uderzeń na systemy radarowe, salw rakiet balistycznych i najbardziej śmiercionośny atak na cywilne lotnisko od początku rozejmu.

Bezpośrednia wymiana wojskowa (5–6 czerwca)

Faza 1: Przechwycenie dronów i amerykańskie uderzenia na radary (5 czerwca)

Dowództwo Centralne USA (CENTCOM) potwierdziło, że amerykańskie siły zestrzeliły cztery irańskie drony jednokierunkowego ataku zmierzające w stronę Cieśniny Ormuz. CENTCOM opisał drony jako bezpośrednie zagrożenie dla regionalnego ruchu morskiego . Bezpośrednio po przechwyceniu, siły USA uderzyły w irańskie przybrzeżne stacje radarowe w Goruk i na wyspie Qeshm. Operację tę przedstawiono jako działanie obronne, mające na celu zapobieżenie dalszym atakom i zapewnienie swobody żeglugi w tym strategicznie krytycznym akwenie .

Faza 2: Irański odwet z użyciem rakiet balistycznych (6 czerwca)

Kilka godzin później irański Korpus Strażników Rewolucji Islamskiej (IRGC) ogłosił, że zaatakował amerykańskie bazy wojskowe w Kuwejcie i Bahrajnie w odwecie za amerykańskie uderzenia na wyspę Qeshm i hrabstwo Sirik . CENTCOM podał, że Iran wystrzelił łącznie siedem rakiet balistycznych w kierunku Kuwejtu i Bahrajnu . Z dostępnych doniesień wynika, że siły amerykańskie przechwyciły sześć z nich, a siódma nie dotarła do zamierzonego celu; żaden amerykański żołnierz nie został ranny . Iran konkretnie twierdził, że zaatakował bazę lotniczą Ali Al Salem w Kuwejcie oraz kwaterę główną Piątej Floty USA w Bahrajnie . Ta wymiana ognia przybliżyła wojnę USA-Iran do swojego setnego dnia .

Kontekst zawieszenia broni

Kwietniowe zawieszenie broni było już poważnie nadwątlone jeszcze przed starciami z 5-6 czerwca . Doniesienia o poważnym incydencie trzy dni wcześniej – ataku na międzynarodowe lotnisko w Kuwejcie z 3 czerwca – opisywały rozejm jako „rozpadający się” w całej Zatoce Perskiej . Ów atak na lotnisko zabił jednego cywila i ranił dziesiątki innych, co sprawia, że uruchomienie dronów 5 czerwca i późniejsza odpowiedź USA były częścią narastającego cyklu odwetu, a nie nagłym wybuchem .

Atak na międzynarodowe lotnisko w Kuwejcie z 3 czerwca

3 czerwca 2026 roku irańskie drony i rakiety balistyczne uderzyły o świcie w międzynarodowe lotnisko w Kuwejcie. W ataku zginął obywatel Indii, a 63 inne osoby zostały ranne, jak wynika z licznych doniesień . Terminal 1 doznał poważnych uszkodzeń konstrukcyjnych, co zmusiło władze Kuwejtu do zawieszenia wszystkich lotów. Częściowo wznowiono je później tego samego dnia przez Terminal 4 . Iran przedstawił atak jako bezpośrednią odpowiedź na wcześniejsze amerykańskie uderzenia obronne na wyspę Qeshm i centrum dowodzenia dronami w Goruk z 2 czerwca . Incydent ten był najpoważniejszą eskalacją w Zatoce od czasu zawarcia rozejmu i pierwszą ofiarą śmiertelną w wyniku irańskiego ataku na cywilny obiekt lotniczy od czasu wejścia w życie rozejmu .

impas w negocjacjach

Dostępne źródła jasno wskazują na schemat eskalacji działań wojskowych, ale nie dostarczają wystarczających dowodów, by zweryfikować dokładny stan szerszych negocjacji amerykańsko-irańskich na dzień 6 czerwca. Doniesienia pokazują, że obie strony kontynuują bezpośrednie uderzenia wojskowe, zamiast dążyć do deeskalacji, co sugeruje, że wysiłki dyplomatyczne – w tym potencjalne rozmowy na temat zniesienia sankcji, uwolnienia zamrożonych aktywów czy blokady Cieśniny Ormuz – utknęły w martwym punkcie lub zostały przyćmione przez walki .

Bezpieczeństwo morskie i wpływ na ludność cywilną

Cieśnina Ormuz, przez którą przepływa około jednej piątej światowej ropy naftowej, stała się głównym teatrem obaw. CENTCOM jednoznacznie określił cztery irańskie drony jako bezpośrednie zagrożenie dla regionalnego ruchu morskiego, a późniejsze amerykańskie uderzenia na radary miały na celu zabezpieczenie żeglugi w cieśninie . Poza domeną morską bezpośrednio ucierpiała infrastruktura cywilna. Atak na lotnisko z 3 czerwca nie tylko zabił i ranił cywilów, ale także poważnie uszkodził Terminal 1 i tymczasowo zakłócił podróże lotnicze. Kuwejt opublikował nagrania z monitoringu, pokazujące drona uderzającego w Terminal 4 i wywołującego pożar .

Kluczowe niejasności i sporne twierdzenia

Znaczące luki w niezależnej weryfikacji utrudniają ocenę pełnych ludzkich i materialnych strat tej wymiany.

• Sprzeczne narracje o ofiarach i zniszczeniach: Iran twierdził, że skutecznie zaatakował amerykańskie bazy wojskowe w Kuwejcie i Bahrajnie. CENTCOM i powiązane z nim doniesienia upierały się, że siły USA przechwyciły nadlatujące rakiety i że żaden amerykański personel nie został ranny . Niezależna ocena szkód na miejscu nie jest dostępna na podstawie dostarczonych materiałów.
• Niejasne globalne skutki gospodarcze: Chociaż zagrożenia dla ruchu morskiego i lotnictwa cywilnego są dobrze udokumentowane, dostarczone źródła nie zawierają precyzyjnych, weryfikowalnych danych na temat zmian globalnych cen ropy czy żywności w tym konkretnym tygodniu.
• Nieprzejrzystość dyplomatyczna: Źródła potwierdzają eskalację militarną i odwet, ale nie opisują szczegółowo dokładnych stanowisk dyplomatycznych ani prywatnych negocjacji między Waszyngtonem a Teheranem na dzień 6 czerwca .