4 sierpnia 2026 roku doszło do fizycznej konfrontacji przed biurem ajatollaha Sadegha Sziraziego w Karbali. Szirazi to starszy marija (źródło naśladownictwa), znany ze swojego stanowiska kwietystycznego (apolitycznego) i sprzeciwu wobec doktryny wilajet-e faghih (zwierzchnictwa prawnika-teologa):
Te wydarzenia leżą u podstaw głębszej walki o władzę w szyizmie po śmierci Chameneiego:
Modżtaba Chamenei został wyniesiony na stanowisko nowego Najwyższego Przywódcy w marcu 2026 roku po napiętej walce o władzę z udziałem Korpusu Strażników Rewolucji (IRGC), elit duchownych i rywalizujących kandydatów . Zdobył 59 z 88 głosów w Zgromadzeniu Ekspertów – wyraźną większość dwóch trzecich, ale nie uzyskał jednogłośnego poparcia . Jego autorytet jest słabszy niż ojca, a reżim znajduje się pod ogromną presją wewnętrzną i zewnętrzną .
Sadegh Szirazi reprezentuje tradycyjną, kwietystyczną szkołę myślenia – pogląd, że marija powinien trzymać się z dala od bezpośrednich rządów politycznych. Reżim irański pod rządami Chameneiego siłą połączył władzę religijną z państwową. Atak na biuro Sziraziego pokazuje, że ta linia podziału jest teraz rozstrzygana za pomocą przemocy ulicznej na irackiej ziemi .
Piesza pielgrzymka Arbaeen historycznie była ogólnoszyickim wydarzeniem religijnym. W 2026 roku została jawnie przekształcona w polityczny wiec Islamskiej Republiki: flagi Iranu były wszechobecne w namiotach gościnnych i na szlakach, a pielgrzymi nieśli czerwone sztandary zemsty i skandowali hasła przeciwko USA i Izraelowi . Shafaq News odnotowało, że flaga irańska „wyróżniała się w tym roku ze względu na wyraźnie szerszą obecność”, podczas gdy flagi irackie pojawiały się rzadziej . To zraziło wielu irackich i nieirańskich szyitów, którzy postrzegają Arbaeen jako świętą, apolityczną tradycję.
Starcia w Karbali podkreślają, że wewnętrzne waśnie w poreżimowym Iranie przelewają się do Iraku, gdzie tradycyjna nadżafska marija (na czele z ajatollahem Sistanim) również zachowuje ostrożny dystans od politycznego modelu Teheranu. Rząd iracki stoi teraz przed wyzwaniem organizacji największego na świecie corocznego zgromadzenia religijnego, przy jednoczesnym zarządzaniu gwałtownymi sporami frakcyjnymi wśród pielgrzymów.
Śmierć Chameneiego usunęła jedyną postać, która przez 36 lat potrafiła narzucić pewien stopień jedności w szyickich instytucjach duchownych i wojskowych Iranu . Jego syn Modżtaba cieszy się znacznie mniejszym szacunkiem, a rywale tacy jak Szirazi otwarcie się przeciwstawiają. Przemoc podczas Arbaeen sygnalizuje, że walka o to, kto przemawia w imieniu szyizmu – i czy szyicka władza polityczna powinna być zrośnięta z władzą państwową – przeradza się w otwartą konfrontację .