Tegoroczna edycja, zdaniem wielu obserwatorów, była wyjątkowo spokojna i pozbawiona głośnych hollywoodzkich premier, a konkurs uznawano za wyjątkowo wyrównany .
Fjord to norweski dramat, który natychmiast stał się jednym z najgłośniejszych filmów festiwalu. Jego premiera spotkała się z 12-minutową owacją na stojąco, co było jednym z najsilniejszych odbiorów publiczności w 2026 roku .
Akcja rozgrywa się w odległej norweskiej wiosce nad fiordem. Rodzina Gheorghiu – Mihai (Sebastian Stan), rumuński informatyk, i jego norweska żona Lisbet (Renate Reinsve) – przeprowadza się z Rumunii do rodzinnej miejscowości kobiety. Ich tradycyjne, religijne metody wychowawcze stają pod znakiem zapytania, gdy nauczycielka zauważa siniaki na ciele jednego z dzieci. Interwencja norweskich służb socjalnych wywołuje w społeczności burzliwą debatę na temat wartości kulturowych i tolerancji .
Film, oparty na prawdziwych wydarzeniach, bada napięcia między postępowymi normami społecznymi a konserwatywnymi, religijnymi światopoglądami, zamieniając osobisty kryzys rodziny w szerszą analizę konfliktów kulturowych we współczesnej Europie .
Krytycy zgodnie chwalili film za wciągającą historię i znakomite role – Sebastiana Stana i Renate Reinsve .
Jury konkursu głównego, któremu przewodniczył południowokoreański reżyser Park Chan‑wook, przyznało również inne ważne wyróżnienia .
Do najważniejszych laureatów należą:
Nagrody te podkreśliły silną obecność europejskich autorów i politycznie zaangażowanych opowieści w tegorocznym konkursie.
W dniach poprzedzających ceremonię zamknięcia media często opisywały konkurs jako wyjątkowo wyrównany, bez wyraźnego faworyta. Wiele filmów uznawano za solidne, ale żaden nie zdominował rozmów krytyków, co przyczyniło się do wrażenia, że festiwalowi brakowało przełomowego fenomenu w porównaniu z poprzednimi latami .
Uderzającą cechą edycji 2026 była zmniejszona obecność wielkich wytwórni z Hollywood. Z doniesień wynika, że Hollywood w dużej mierze zrezygnowało z udziału w festiwalu, pozostawiając światło reflektorów kinu międzynarodowemu i niezależnemu .
Festiwal uhonorował także kilka ikon przemysłu filmowego Honorowymi Złotymi Palmami. Otrzymali je:
Streisand, legenda kina i muzyki (zdobywczyni EGOT), nie mogła jednak osobiście odebrać nagrody z powodów zdrowotnych – doznała kontuzji kolana .
Mimo względnie stonowanego nastroju wokół konkursu, 79. Festiwal Filmowy w Cannes dostarczył znaczącego zwycięzcy. Fjord Cristiana Mungiu wyróżnił się prowokacyjnymi tematami i mocnymi występami, ostatecznie zdobywając najwyższe wyróżnienie festiwalu i potwierdzając rolę Cannes jako globalnej platformy dla ambitnego kina międzynarodowego .