Nokia wystrzeliła w górę o 15% w tydzień. Oto co napędza ten rajd i jakie czai się ryzyko

Wyniki za II kwartał lepsze od prognoz i podwyższona prognoza na cały rok – Przychody netto wzrosły o 8% rok do roku, do 4,82 mld euro, porównywalny zysk operacyjny skoczył o 18% do 434 mln euro, a zysk na akcję (EPS) w wysokości 0,07 euro pobił oczekiwania analityków . Nokia podniosła prognozę na cały rok, co dało rynkowi nowe zaufanie do procesu odbudowy spółki.

Podwyżki rekomendacji od Bank of America i SEB Equities – Obie firmy podniosły ceny docelowe i zarekomendowały kupno akcji, co pomogło wywołać jednodniowy skok kursu o 9,27% 12 sierpnia. Rynek zaczął wtedy postrzegać Nokię jako „kluczowego dostawcę infrastruktury dla centrów danych AI” .

Zakupy akcji przez pięciu menedżerów wyższego szczebla – 13 sierpnia pięciu menedżerów (Victoria Hanrahan, Stephan Prosi, Louise Fisk, Raghav Sahgal i David Heard) kupiło akcje Nokii na giełdzie w Helsinkach. To nastąpiło po wcześniejszych zakupach pod koniec lipca przez innych dyrektorów, w tym Patrika Hammaréna, Timo Ihamuotilę i Pallavi Mahajan . W ciągu ostatnich 90 dni 11 osób z kierownictwa kupiło łącznie akcje o wartości około 4 mln dolarów . To sygnał, że sami menedżerowie wierzą w spółkę przy obecnych, niskich cenach.

Zamknięcie centrum R&D w Hangzhou (cięcie 1600 etatów) – Nokia potwierdziła, że do końca 2026 roku zlikwiduje swój ośrodek badawczo-rozwojowy w chińskim Hangzhou, zwalniając około 1600 osób . Choć negatywne w wymiarze ludzkim, rynek przyjął to jako zdecydowane cięcie kosztów i strategiczne realokowanie zasobów w stronę AI i rynku amerykańskiego, wzmacniając narrację o odbudowie .

Kluczowe ryzyka, które studzą euforię

Wzrost kursu najlepiej rozumieć jako zmianę nastrojów i przewartościowanie: rynek widzi teraz Nokię jako gracza w sieciach AI (obok partnerstwa z Nvidią w zakresie AI-RAN), a nie jako podupadającego dostawcę sprzętu telekomunikacyjnego. Portfel zamówień o wartości 2,8 mld euro jest fundamentalnym faktem potwierdzającym tę tezę. Ale ujemne przepływy pieniężne, wysokie koszty restrukturyzacji, naciągnięta wycena i ograniczenia podażowe oznaczają, że w drugiej połowie 2026 roku margines błędu jest bardzo niewielki.