Visa, Mastercard i Ant International budują ramy zaufania dla agentów AI

Agenci AI przestają być wyłącznie narzędziami do wyszukiwania i porównywania ofert. W docelowym modelu mogą również finalizować zakupy w imieniu użytkownika. Dla systemów płatniczych rodzi to podstawowe pytanie: skąd sklep, operator portfela, agent rozliczeniowy czy sieć kartowa mają wiedzieć, czy dany agent jest wiarygodny, kto za nim stoi i do jakich działań został upoważniony?

10 września 2026 r. Visa, Mastercard i Ant International poinformowały o rozpoczęciu współpracy nad interoperacyjnymi ramami Know Your Agent (KYA). Projekt ma usprawnić identyfikację oraz wdrażanie agentów AI w sieciach kartowych, portfelach cyfrowych, platformach agentowych i serwisach marketplace. Założeniem jest, aby uczestnicy mogli rozpoznawać zaufanych agentów między różnymi ekosystemami płatności, nie rezygnując przy tym z własnych procedur zatwierdzania, weryfikacji i zarządzania ryzykiem. 16

Czym jest KYA — a czym jeszcze nie jest

KYA to współpraca nad wspólnymi zasadami tożsamości i wdrażania agentów, a nie ogłoszenie gotowego, powszechnie dostępnego produktu ani jednego centralnego systemu dopuszczania agentów do płatności. Partnerzy podkreślają, że każda sieć zachowa własne procesy weryfikacji i podejmowania decyzji. 112

To ważne rozróżnienie. Interoperacyjność może ograniczyć problem rozdrobnienia, gdy agent ma działać w wielu portfelach, sklepach internetowych i sieciach płatniczych. Nie oznacza jednak, że akceptacja agenta w jednym środowisku automatycznie zapewni mu akceptację wszędzie.

Połączenie trzech istniejących rozwiązań

Każda z firm rozwijała już własne podejście do handlu, w którym działa agent AI:

• Visa: Trusted Agent Protocol;
• Mastercard: Verifiable Intent;
• Ant International: Agentic Mobile Protocol.

Prace nad KYA mają zbliżyć te rozwiązania poprzez wspólne zasady działania między sieciami, a nie zastąpić je jednym standardem. Ant International rozwija ponadto Agentic Mobile Protocol w ekosystemach portfeli cyfrowych i podmiotów obsługujących akceptację płatności. 612

W praktyce chodzi o to, by tożsamość agenta i kontekst jego działania można było łatwiej ocenić, gdy przechodzi on między ekosystemami płatniczymi. Ostateczna decyzja dotycząca zaufania i ryzyka ma jednak nadal należeć do właściwej sieci lub uczestnika rynku.

Trzy filary proponowanych ram

W opisie projektu wskazano trzy główne obszary prac: 3

1. Identyfikowalność operatora między sieciami
   Uczestnicy mieliby móc ustalić, jaka organizacja obsługuje danego agenta AI, oraz zachować możliwość rozliczenia jej z działań agenta, gdy ten porusza się między systemami.

2. Wspólne wymogi certyfikacyjne
   Firmy mają analizować wspólne oczekiwania dotyczące kwalifikacji i wdrażania agentów, aby ekosystemy mogły oceniać, czy spełniają one bazowe warunki.

3. Ciągłe monitorowanie transakcji
   Zaufanie nie ma opierać się wyłącznie na jednorazowej weryfikacji przy wdrożeniu. Obserwowanie zachowania agenta i realizowanych przez niego transakcji ma wspierać bieżące zarządzanie ryzykiem.

Te trzy elementy odnoszą się do sedna płatności inicjowanych przez agentów: system musi widzieć nie tylko instrument płatniczy, lecz także oprogramowanie działające za klienta oraz zakres udzielonego mu upoważnienia.

Duża prognoza, nie gwarancja wdrożenia

Firmy wskazują na prognozy, według których do 2030 r. agenci AI mogą pośredniczyć w globalnym handlu konsumenckim o wartości od 3 bln do 5 bln dolarów. Nie jest to jednak prognoza skali wdrożenia KYA, wolumenu transakcji w tym systemie ani przychodów jego uczestników. 1114

Mastercard przewiduje osobno, że do 2030 r. z agentów AI przy zakupach i płatnościach może rutynowo korzystać ponad jeden na dziesięciu kupujących online. Wśród pierwszych zastosowań mogą znaleźć się regularne, mało angażujące zakupy — na przykład artykuły spożywcze, leki i subskrypcje. 2021

Badanie zlecone przez Mastercard, obejmujące 26 tys. rodziców i nastolatków w wieku od 13 do 18 lat w 13 krajach, wykazało, że nastolatki używają AI do wspierania decyzji zakupowych mniej więcej dwa razy częściej niż rodzice. 2427

Warto ostrożnie interpretować często przytaczaną liczbę 62%: dotyczy ona młodych osób w Wielkiej Brytanii, które uznały, że AI znacząco zmieni sposób robienia zakupów przez ich pokolenie. Nie należy przedstawiać jej jako wyniku dla wszystkich nastolatków z badania przeprowadzonego w 13 krajach. 24

Co nadal wymaga rozstrzygnięcia

Ogłoszenie KYA jest wczesnym krokiem infrastrukturalnym, a nie dowodem na masowe wdrożenie handlu agentowego. Wspólny model rozpoznawania agentów może pomóc, lecz sklepy, banki wydające karty, konsumenci i regulatorzy nadal muszą uzyskać jasne odpowiedzi na kilka pytań:

• czy agent został poprawnie zidentyfikowany;
• czy konsument wyraził jednoznaczną zgodę;
• co dokładnie agent może kupić i w jakich granicach;
• kto odpowiada za niechcianą, oszukańczą lub sporną transakcję;
• jak podejrzane działania będą wykrywane i zatrzymywane.

Badanie Mastercard zwraca uwagę na potrzebę przejrzystych zasad dotyczących tożsamości, zgody, upoważnienia i odpowiedzialności. 21 W komunikacie z 10 września nie podano harmonogramu wdrożenia ani programu pilotażowego dla sprzedawców, a same ramy nadal mają zostać opracowane. 16

Najważniejszy wniosek

Visa, Mastercard i Ant International próbują stworzyć wspólną warstwę zaufania dla agentów AI, które będą kupować i płacić w różnych ekosystemach. KYA może ułatwić przenoszenie i śledzenie tożsamości agentów, ale celowo nie znosi odrębnych procedur zatwierdzania ani kontroli ryzyka stosowanych przez uczestniczące sieci. O powodzeniu projektu zdecyduje to, czy wspólne zasady przełożą się na wdrażalne reguły dotyczące tożsamości, zgody, monitorowania i odpowiedzialności. 136