Lipiec 2026 r. był drugim najcieplejszym lipcem w historii pomiarów na świecie, ex aequo z lipcem 2024 r. Średnia globalna temperatura powietrza przy powierzchni Ziemi wyniosła 16,90°C, co stanowi wzrost o 1,47°C w porównaniu z szacowaną średnią z epoki przedindustrialnej (1850–1900) . Było to zaledwie 0,05°C mniej niż rekord ustanowiony w lipcu 2023 r. . Ponieważ lipiec jest zazwyczaj najcieplejszym miesiącem w roku kalendarzowym, był to również drugi najcieplejszy miesiąc w historii globalnych pomiarów .
W Europie Zachodniej odnotowano najgorętszy okres czerwiec–lipiec w historii, ze średnią temperaturą 21,62°C – pobijając poprzedni rekord z 2022 r. . Niektóre kraje regionu doświadczyły czwartej fali upałów od maja, a ekstremalnie wysokie temperatury utrzymywały się również w sierpniu .
Francja odnotowała najcieplejszy lipiec w swojej historii, podobnie jak Hiszpania oraz regiony Sahelu i Ameryki Środkowej . Z analizy AFP danych Copernicus wynika, że obszary zamieszkałe przez około 900 milionów ludzi doświadczyły najcieplejszego lipca w historii, a 33 kraje ustanowiły swoje krajowe rekordy temperatury za lipiec .
Średnia globalna temperatura powierzchni oceanów (poza regionami polarnymi) była najwyższa w historii dla lipca, osiągając średnio 20,96°C. Było to częściowo spowodowane rozwijającymi się warunkami El Niño na równikowym Pacyfiku . Silne morskie fale upałów dotknęły wybrzeże Atlantyku i zachodnią część Morza Śródziemnego .
Przedłużające się upały i susza doprowadziły do wyjątkowych pożarów lasów w zachodniej Europie – napędzanych przez upał, suszę i wyjątkowo niską wilgotność gleby – a także w części Ameryki Północnej .
Długotrwała susza doprowadziła do krytycznie niskiego poziomu wody w Sekwanie, Renie i Dunaju. Na Renie, w kluczowym punkcie pomiarowym Kaub, poziom wody spadł poniżej poprzedniego rekordowo niskiego poziomu z 2018 r., zmuszając statki towarowe do zmniejszenia ładunku i podnosząc koszty frachtu . Holandia ogłosiła „rzeczywisty niedobór wody”, ponieważ przepływ Renu w Lobith spadł do najniższego odnotowanego poziomu, wynoszącego zaledwie 615 m³/s .
Podczas gdy Europę nawiedzały upały, intensywne opady monsunowe uderzyły w Afrykę Zachodnią i Azję Południową, w tym Indie, Pakistan, Nepal, Bangladesz, Bhutan, Mjanmę i części Azji Południowo-Wschodniej. Nagłe powodzie i osunięcia ziemi spowodowały dziesiątki ofiar śmiertelnych w tych regionach .
John Kennedy, szef ds. informacji klimatycznej WMO, powiedział, że ekstremalne upały są wynikiem połączonego efektu długoterminowego ocieplenia z utrzymującym się wzorcem naprzemiennych układów wysokiego i niskiego ciśnienia rozciągających się na półkuli północnej .
WMO ostrzegło, że ekstremalne upały stają się coraz częstsze, intensywniejsze i dłuższe, podkreślając pilną potrzebę wiarygodnych prognoz i wczesnych ostrzeżeń, aby ograniczyć kaskadowe skutki dla społeczeństwa i gospodarki .
Lipiec 2026 r. był drugim najcieplejszym lipcem w historii pomiarów na świecie, ex aequo z lipcem 2024 r. Średnia globalna temperatura powietrza przy powierzchni Ziemi wyniosła 16,90°C, co stanowi wzrost o 1,47°C w porównaniu z szacowaną średnią z epoki przedindustrialnej (1850–1900) . Było to zaledwie 0,05°C mniej niż rekord ustanowiony w lipcu 2023 r. . Ponieważ lipiec jest zazwyczaj najcieplejszym miesiącem w roku kalendarzowym, był to również drugi najcieplejszy miesiąc w historii globalnych pomiarów .
W Europie Zachodniej odnotowano najgorętszy okres czerwiec–lipiec w historii, ze średnią temperaturą 21,62°C – pobijając poprzedni rekord z 2022 r. . Niektóre kraje regionu doświadczyły czwartej fali upałów od maja, a ekstremalnie wysokie temperatury utrzymywały się również w sierpniu .
Francja odnotowała najcieplejszy lipiec w swojej historii, podobnie jak Hiszpania oraz regiony Sahelu i Ameryki Środkowej . Z analizy AFP danych Copernicus wynika, że obszary zamieszkałe przez około 900 milionów ludzi doświadczyły najcieplejszego lipca w historii, a 33 kraje ustanowiły swoje krajowe rekordy temperatury za lipiec .
Średnia globalna temperatura powierzchni oceanów (poza regionami polarnymi) była najwyższa w historii dla lipca, osiągając średnio 20,96°C. Było to częściowo spowodowane rozwijającymi się warunkami El Niño na równikowym Pacyfiku . Silne morskie fale upałów dotknęły wybrzeże Atlantyku i zachodnią część Morza Śródziemnego .
Przedłużające się upały i susza doprowadziły do wyjątkowych pożarów lasów w zachodniej Europie – napędzanych przez upał, suszę i wyjątkowo niską wilgotność gleby – a także w części Ameryki Północnej .
Długotrwała susza doprowadziła do krytycznie niskiego poziomu wody w Sekwanie, Renie i Dunaju. Na Renie, w kluczowym punkcie pomiarowym Kaub, poziom wody spadł poniżej poprzedniego rekordowo niskiego poziomu z 2018 r., zmuszając statki towarowe do zmniejszenia ładunku i podnosząc koszty frachtu . Holandia ogłosiła „rzeczywisty niedobór wody”, ponieważ przepływ Renu w Lobith spadł do najniższego odnotowanego poziomu, wynoszącego zaledwie 615 m³/s .
Podczas gdy Europę nawiedzały upały, intensywne opady monsunowe uderzyły w Afrykę Zachodnią i Azję Południową, w tym Indie, Pakistan, Nepal, Bangladesz, Bhutan, Mjanmę i części Azji Południowo-Wschodniej. Nagłe powodzie i osunięcia ziemi spowodowały dziesiątki ofiar śmiertelnych w tych regionach .
John Kennedy, szef ds. informacji klimatycznej WMO, powiedział, że ekstremalne upały są wynikiem połączonego efektu długoterminowego ocieplenia z utrzymującym się wzorcem naprzemiennych układów wysokiego i niskiego ciśnienia rozciągających się na półkuli północnej .
WMO ostrzegło, że ekstremalne upały stają się coraz częstsze, intensywniejsze i dłuższe, podkreślając pilną potrzebę wiarygodnych prognoz i wczesnych ostrzeżeń, aby ograniczyć kaskadowe skutki dla społeczeństwa i gospodarki .