Co odkryła ekspedycja NUS i OceanX na Monsoon Rise?

Monsoon Rise to słabo zbadany kompleks podwodnych gór we wschodniej części Oceanu Indyjskiego. Ekspedycja kierowana wspólnie przez Narodowy Uniwersytet Singapuru (NUS) i organizację OceanX połączyła mapowanie dna z obserwacjami zwierząt, pobieraniem okazów i analizą śladów genetycznych. To pierwszy szczegółowy obraz tamtejszej różnorodności biologicznej — nie zamknięty katalog gatunków. 211

Co znaleziono?

Zespół sporządził mapę 6050 km² dna morskiego i przywiózł ponad 2000 okazów. Wstępne oceny wskazują, że co najmniej 20 gatunków może być nowych dla nauki. Słowo „może” jest tu kluczowe: żadna z tych wstępnych identyfikacji nie oznacza jeszcze formalnego opisania nowego gatunku. 2

Na zboczach podwodnych gór badacze obserwowali koralowce i inne parzydełkowce, a na dnie — skorupiaki. O tym, ile pracy pozostaje przy identyfikacji, świadczą zebrane strzykwy, zwane też ogórkami morskimi. Spośród 20 omawianych okazów cztery udało się z pewnością oznaczyć do gatunku. Dziesięć może należeć do gatunków napotkanych już wcześniej, ale nadal nierozstrzygniętych taksonomicznie. Pozostałych sześć może reprezentować organizmy, których naukowcy dotąd nie obserwowali. Nie oznacza to jednak sześciu potwierdzonych nowych gatunków. 4

Jak zaglądano w głębiny?

Statek badawczy OceanXplorer był bazą wyprawy: jego sonar pozwalał rozpoznawać ukształtowanie dna na dużym obszarze, a laboratoria umożliwiały pracę z materiałem na pokładzie. Załogowe pojazdy podwodne dawały naukowcom możliwość bezpośredniej obserwacji siedlisk. Zdalnie sterowana Chimera, wyposażona w kamery, czujniki i sprzęt do pobierania próbek, mogła badać miejsca położone na głębokości ponad 6000 metrów. 1413

Badacze analizują również DNA środowiskowe z próbek wody i osadów — ślady genetyczne pozostawione przez organizmy w otoczeniu. Wstępne wyniki wskazują na obecność organizmów, których nie ma wśród okazów przywiezionych na statek. Dzięki temu obraz życia wokół Monsoon Rise nie ogranicza się do tego, co udało się zobaczyć lub zebrać. 34

Dlaczego te dane są ważne?

Mapy, obserwacje, okazy i dane genetyczne tworzą punkt odniesienia dla przyszłych badań. Kolejne wyprawy będą mogły porównać z nim stan siedlisk i szukać oznak zmian w ekosystemie. Wyniki mogą też pomóc w ocenie rybołówstwa i innych sposobów korzystania z tego obszaru; nie ma jednak podstaw, by twierdzić, że na ich podstawie przyjęto już konkretne środki zarządzania. Zanim naukowcy potwierdzą potencjalnie nowe gatunki, potrzebne będą dalsze badania i porównania okazów. 2413