Co odkryto pod formacją Durupınar — a czego wciąż nie wiadomo

W 2026 roku międzynarodowy zespół zbadał turecką formację Durupınar — wzniesienie o kształcie przypominającym łódź, które niektórzy łączą z Arką Noego. Badacze sporządzili mapy terenu, pobrali próbki gleby i rdzenie oraz użyli georadaru, by zajrzeć pod powierzchnię. Opisane dotąd wyniki są wstępne: nie potwierdzają, że formacja jest konstrukcją stworzoną przez człowieka ani że kryje się w niej Arka.168

Jak przebiegały badania

W pracach uczestniczyło około 20 badaczy i studentów. Zespół zebrał mniej więcej 1000 próbek gleby z około 150 lokalizacji, a georadarem badał podłoże i wskazywał miejsca do dalszych prac.89

Wykonano też odwierty rdzeniowe — pobrano próbki materiału spod powierzchni, z głębokości sięgających około 18 metrów. Mają one przejść analizy składu, materii organicznej i układu warstw geologicznych.114 W przeciwieństwie do samego skanowania rdzeń daje fizyczną próbkę do badań laboratoryjnych, ale jej znaczenie trzeba oceniać w kontekście całej formacji.

Zespół zapowiada również użycie GOPHER-a, robota podziemnego wyposażonego w kamerę. Ma on sprawdzić dostępne przestrzenie lub korytarze wskazane przez wcześniejsze pomiary. Dostępne relacje opisują jednak jego użycie jako plan — nie przedstawiają potwierdzonych wyników z nagrań robota.18

Co zaobserwowali badacze

Wstępne doniesienia mówią o warstwach bogatych w materię organiczną, wyższym poziomie węgla w niektórych próbkach gleby oraz możliwych pustkach lub korytarzach pod ziemią. W danych radarowych badacze wskazują też na układy warstw i anomalie o prostych, czasem prostopadłych kształtach.1678 Są to obserwacje przypisywane wyprawie i relacjom na jej temat — same w sobie nie dowodzą, że te struktury powstały w wyniku działalności człowieka.

Podczas wiercenia wiertło miało pęknąć po natrafieniu na wyjątkowo twardą warstwę, około 4–5 metrów pod powierzchnią. Uczestnicy wyprawy zasugerowali, że może to być skamieniałe drewno, ale skład materiału nie został potwierdzony analizą laboratoryjną.114 Sama twardość nie pozwala ustalić, z jaką substancją mamy do czynienia ani czy pochodzi ona z jakiegoś statku.

Georadar pomaga wykrywać zmiany w podłożu, ale anomalia lub sygnał przypominający geometryczny kształt nie są automatycznie dowodem na ścianę, komorę czy kadłub. Aby ocenić znaczenie wyników, trzeba przeanalizować próbki i sprawdzić, czy obserwacje da się wyjaśnić procesami naturalnymi.67

Dlaczego hipoteza o Arce wciąż nie jest potwierdzona

Łódkowaty zarys formacji od lat podsyca spekulacje, ale podobieństwo kształtu nie wystarcza, by uznać ją za zbudowany statek. Geolodzy wskazują, że naturalne pochodzenie tego miejsca jest wiarygodne. Według dostępnych relacji nie ma niezależnie potwierdzonych dowodów archeologicznych, które wykazywałyby, że formacja została stworzona przez człowieka.2022

Materia organiczna, twarda warstwa czy różnice widoczne w danych radarowych mogą być warte dalszego badania, lecz żadna z tych obserwacji osobno nie rozstrzyga sprawy. Dopóki analizy nie wyjaśnią, czym są pobrane próbki i czy anomalie pod powierzchnią są sztuczne, interpretacja łącząca formację z Arką pozostaje niepotwierdzona.1822

Co dalej

Zespół planuje przeprowadzić analizy rdzeni, obejmujące badanie ich składu, materii organicznej i układu warstw, a także ocenić próbki gleby i dane radarowe. Zapowiada również sprawdzenie robotem GOPHER dostępnych miejsc wskazanych przez wcześniejsze pomiary.16

Według doniesień pełniejsze wyniki mają być dostępne w 2027 roku. Mogą pomóc ustalić, z czego zbudowana jest formacja i skąd biorą się obserwowane anomalie. Nie będą jednak dowodem na istnienie statku, jeśli nie wykażą cech pozwalających odróżnić konstrukcję od naturalnych procesów geologicznych.68