Pierre Mirabaud skazany za łapówki i pranie pieniędzy

Szwajcarski Federalny Sąd Karny skazał Pierre’a Mirabauda — byłego prezesa Szwajcarskiego Stowarzyszenia Bankowców i byłego partnera banku prywatnego Mirabaud & Cie — za korumpowanie zagranicznego urzędnika publicznego oraz kwalifikowane pranie pieniędzy. Wymierzył mu karę dwóch lat pozbawienia wolności w zawieszeniu. Jednocześnie uniewinnił go od odrębnego zarzutu fałszowania dokumentów. 12

Co ustalił sąd

Sąd w Bellinzonie rozpoznał sprawę w uproszczonym trybie i podtrzymał ustalenia przedstawione w akcie oskarżenia przez federalną prokuraturę. Mirabaud przyznał fakty stanowiące podstawę postępowania, dotyczącego płatności na rzecz Fahada Al Rajana, byłego dyrektora generalnego kuwejckiej Public Institution for Social Security (PIFSS) — państwowej instytucji zabezpieczenia społecznego. 24

Skazanie obejmuje:

• korumpowanie zagranicznego urzędnika publicznego,
• kwalifikowane pranie pieniędzy.

Zarzut fałszowania dokumentów był osobnym wątkiem sprawy i w tym zakresie Mirabaud został uniewinniony. 1

Dwa lata więzienia, ale bez natychmiastowego odbywania kary

Orzeczono karę 24 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania, a nie natychmiastową karę więzienia. 27

Postępowanie miało przyspieszony, uproszczony charakter. Z dostępnych relacji wynika, że Mirabaud przyznał się do faktów, a sąd po jego przesłuchaniu zaakceptował akt oskarżenia. 24 Materiały źródłowe nie zawierają jednak pełnego uzasadnienia wymiaru kary. Nie pozwalają więc rzetelnie określić, jaką wagę sąd przypisał ewentualnym okolicznościom takim jak skrucha, współpraca, przejście na emeryturę czy naprawienie szkody.

82,3 mln franków płatności i odrębne porozumienie z PIFSS

Według aktu oskarżenia przywoływanego w relacjach Mirabaud dokonał między 2000 a 2012 rokiem setek płatności na łączną kwotę 82,3 mln franków szwajcarskich, czyli około 101,7 mln dolarów. Prokuratura twierdziła, że w zamian bank w Genewie uzyskał działalność związaną z PIFSS o wartości około 595,2 mln dolarów. 724

Jeszcze przed wyrokiem media informowały, że Mirabaud wypłacił PIFSS 42 mln franków szwajcarskich w ramach odrębnego porozumienia. 3134 Dostarczone materiały nie potwierdzają, by sąd w samym wyroku orzekł dodatkową grzywnę, przepadek mienia lub inną kwotę odszkodowania.

Dlaczego PIFSS znalazł się w centrum sprawy

PIFSS to kuwejcka instytucja publiczna, której środki — według wersji oskarżenia — były lokowane za pośrednictwem Mirabaud & Cie. To właśnie PIFSS otrzymał też wskazaną w relacjach rekompensatę wynikającą z osobnej ugody. 731

Sprawa połączyła więc rzekome korupcyjne płatności bezpośrednio z pozyskiwaniem biznesu inwestycyjnego opartego na środkach publicznego systemu zabezpieczenia społecznego. Według relacji opartych na materiale sprawy pod koniec 2012 roku w odpowiednich instrumentach ulokowano około 595 mln dolarów środków PIFSS. 37

Szersza sprawa Al Rajana i postępowania w Londynie

Proces Mirabauda był częścią szerszej kontrowersji dotyczącej Fahada Al Rajana i PIFSS. W odrębnych postępowaniach w Anglii PIFSS zarzucał swojemu byłemu dyrektorowi generalnemu, że zabiegał o łapówki i je przyjmował od instytucji finansowych oraz pośredników w zamian za wpływanie na decyzje inwestycyjne. Są to zarzuty opisane w materiale brytyjskiego sądu apelacyjnego, a nie prawomocne rozstrzygnięcie każdej z domniemanych płatności i każdego podmiotu. 1516

Al Rajaan zmarł w Londynie w 2022 roku — wynika z relacji dotyczących szwajcarskiej sprawy. 14 Przekazane materiały nie pozwalają ustalić ostatecznego wyniku szerszych postępowań londyńskich.

Znaczenie wyroku dla reputacji Mirabauda

Wyrok ma szczególną wagę ze względu na pozycję Mirabauda: był partnerem banku prywatnego noszącego rodzinne nazwisko, a także stał na czele organizacji reprezentującej szwajcarski sektor bankowy. Skazanie formalnie łączy jedną z rozpoznawalnych postaci genewskiej bankowości prywatnej z wieloletnią sprawą korupcyjną dotyczącą kuwejckich środków publicznych. 124

Zakres rozstrzygnięcia jest jednak precyzyjny: sąd potwierdził jego odpowiedzialność karną za korumpowanie zagranicznego urzędnika i kwalifikowane pranie pieniędzy, odrzucając równocześnie niezależny zarzut fałszerstwa dokumentów. 1