Pierwszy duży zbiór danych z misji Euclid to nie tylko efektowne obrazy nieba. Opublikowany 12 listopada 2026 r. DR1-Foundation udostępnia naukowcom zdjęcia, katalogi obiektów, widma i pomiary przesunięć ku czerwieni z rozległego obszaru kosmosu.
1
6 Skala robi wrażenie, ale to dopiero fundament dalszych badań, a nie ich finał.
Co zawiera DR1-Foundation?
Zbiór łączy obserwacje z przeglądów nieba Euclida: szerokiego Wide Survey, głębokiego Deep Survey oraz pomiary kalibracyjne. Obszar objęty Wide Survey wynosi około 1900 stopni kwadratowych — to mniej więcej 9500 razy więcej niż pozorna powierzchnia tarczy Księżyca widzianej z Ziemi.
1
5
10
Obserwacje zebrano przez około 13 miesięcy, od wiosny 2024 do wiosny 2025. Euclid zarejestrował światło ponad miliarda obiektów, w tym ponad 900 mln galaktyk.
2
6
38
W katalogach znalazło się również około 15 tys. kandydatów na silne soczewki grawitacyjne i ponad 60 mln kandydatów na kwazary. Widma udostępniono dla ponad 160 mln źródeł.
2
6
38 Cały zbiór obejmuje około 1,7 mln GB danych.
38
44
Od pierwszych zdjęć do dużego przeglądu nieba
Euclid pokazywał obrazy nieba już wcześniej. W październiku 2024 r. Europejska Agencja Kosmiczna (ESA) zaprezentowała wielką mozaikę jako pierwszą część kosmicznego atlasu misji.
32 DR1-Foundation to kolejny etap: pierwszy duży zbiór danych z misji, obejmujący produkty badawcze z przeglądów Wide i Deep.
6
10
Mimo ogromnego zasięgu obecna publikacja stanowi tylko część planowanych obserwacji. Według jednego z szacunków obejmuje około 14 proc. nieba, które Euclid ma zbadać podczas sześcioletniej misji.
46 Dane są już dostępne do analiz, ale pełna mapa będzie powstawać stopniowo.
Po co szukać soczewek i kwazarów?
Silna soczewka grawitacyjna powstaje, gdy galaktyka znajdująca się bliżej zakrzywia i zniekształca światło bardziej odległej galaktyki. Katalog Euclida zawiera około 15 tys. kandydatów na takie układy, które badacze mogą teraz weryfikować i analizować.
2 To ważne zastrzeżenie: mowa o kandydatach, a nie o 15 tys. potwierdzonych soczewkach.
Kwazary, widma i pomiary przesunięć ku czerwieni dostarczają kolejnych sposobów badania odległych obiektów i struktury Wszechświata. W połączeniu z obserwacjami galaktyk pomogą zbudować materiał do analiz tego, jak kształtowała się kosmiczna struktura i jak rozszerzał się Wszechświat.
1
31
To jeszcze nie pełny wynik kosmologiczny
DR1-Foundation udostępnia obrazy i podstawowe produkty danych. Bardziej zaawansowane materiały potrzebne do planowanych analiz słabego soczewkowania grawitacyjnego i skupisk galaktyk mają zostać dołączone do pełnego DR1.
19
25 W harmonogramie ESA wskazuje 16 czerwca 2027 r. jako termin tej publikacji, z zastrzeżeniem, że daty są wstępne.
14
Rozróżnienie jest istotne: listopadowy zbiór tworzy bazę do badań nad ciemną materią, ciemną energią i strukturą kosmiczną, ale sam nie rozstrzyga, czym są te składniki Wszechświata. Jego bezpośrednim wkładem jest ogromny zestaw obserwacji, który umożliwi kolejne analizy.
25
31