Kurs na asymetrię. Jak Ukraina odpowiada na rosyjski atak z powietrza i na czym polega nowa strategia Zełenskiego?

Co zarządził Zełenski

Nadzwyczajna narada Zełenskiego 30 lipca zaowocowała czterema konkretnymi dyrektywami, łączącymi natychmiastową presję dyplomatyczną z długoterminową adaptacją wewnętrzną:

Zatwierdzenie asymetrycznych rozwiązań technologicznych. Zełenski polecił głównodowodzącemu Mychajłowi Drapatemu, pełniącemu obowiązki ministra obrony Jewhenowi Chmarze i innym najwyższym urzędnikom sfinalizowanie i wdrożenie „asymetrycznych środków” i kroków technologicznych mających na celu przeciwdziałanie rosyjskim atakom rakiet balistycznych . Rozumie się przez to m.in. ulepszenia w zakresie walki elektronicznej, systemy wabików, prototypy broni energetycznej i taktykę przechwytywania rakiet za pomocą dronów – niestandardowe środki zaradcze, które nie opierają się na rzadkich zachodnich interceptory .

Zatwierdzenie reform strukturalnych jednostek frontowych. Na tym samym posiedzeniu zatwierdzono reorganizację konfiguracji sił ukraińskich, dostosowując struktury jednostek do lepszego radzenia sobie ze skalą i tempem rosyjskich fal uderzeniowych . Sugeruje to, że Ukraina przygotowuje się na przedłużony okres bombardowań o wysokiej intensywności, a nie na szybkie rozwiązanie problemu braku interceptory.

Publiczny apel do sojuszników o interceptory przeciwrakiet balistycznych. Zełenski stwierdził, że atak „po raz kolejny udowadnia, że ochrona przed rosyjskim zagrożeniem rakietowym jest najważniejszym zadaniem” i podkreślił „krytyczny niedobór rakiet obrony powietrznej od naszych partnerów” . W szczególności wezwał do dostarczenia systemów Patriot i innych systemów obrony przed rakietami balistycznymi.

Obwinienie niedostatecznych lub opóźnionych dostaw zachodnich za ofiary. Zełenski wprost przypisał zgony „niedostatecznym lub opóźnionym” dostawom obrony powietrznej od partnerów, sygnalizując pogłębiającą się frustrację tempem pomocy Zachodu . To publiczne przypisanie winy oznacza przejście od dyplomatycznego błagania do oskarżenia.

Co atak ujawnia o strategicznej sytuacji Ukrainy

Rosja celowo wykorzystuje lukę w obronie przeciwrakietowej

Atak z 30 lipca wyróżniał się wysokim stosunkiem rakiet do dronów. Critical Threats Project ocenił, że celem Rosji było „wykorzystanie niedoboru ukraińskich interceptory przeciwrakiet balistycznych” . Ukraina może zagłuszać lub zestrzeliwać duże liczby dronów Shahed tańszymi systemami walki elektronicznej i starszymi systemami, ale rakiety balistyczne wymagają kosztownych, rzadkich interceptory klasy Patriot lub THAAD, których Ukrainie brakuje w wystarczających ilościach. Ukraińskie siły poinformowały o zestrzeleniu lub zagłuszeniu 320 z 358 nadlatujących środków – wskaźnik przechwyceń wynoszący około 89% – ale obejmowało to tylko jedną rakietę balistyczną z nieznanej liczby wystrzelonych . Rakiety balistyczne, które się przedarły, spowodowały większość zniszczeń i ofiar.

Ukraina przechodzi od symetrycznej obrony do innowacji asymetrycznej

Zamiast polegać wyłącznie na prośbach o więcej zachodnich systemów, nacisk Zełenskiego na „asymetryczne środki” i „rozwiązania technologiczne” sygnalizuje strategiczne uznanie: Ukraina musi opracować własne nowatorskie środki zaradcze, by wypełnić luki, których sojusznicy nie mogą lub nie chcą szybko zamknąć . To konieczna adaptacja wojenna. Zwołanie wysokiego szczebla odprawy strategicznej w celu zatwierdzenia krajowych rozwiązań technologicznych tego samego dnia co atak pokazuje, że przywództwo Ukrainy aktywnie planuje scenariusz, w którym dostawy interceptory od sojuszników pozostaną ograniczone.

Inicjatywa strategiczna w wojnie powietrznej należy do Rosji

Wystrzelenie 358 środków w jednej fali – zaledwie kilka dni po podobnym ataku 68 rakiet i 351 dronów 6 lipca – pokazuje zdolność Moskwy do masowego ostrzału i nasycania ukraińskiej obrony według własnego uznania . Wskaźniki przechwyceń Ukrainy, choć wysokie dla dronów, są znacznie niższe w przypadku rakiet balistycznych, co oznacza, że Rosja może zadawać skumulowane szkody krytycznej infrastrukturze i obszarom cywilnym prawie według własnego uznania, dopóki problem braku interceptory nie zostanie rozwiązany.

Strategia polityczna Ukrainy pozostaje powiązana z pomocą Zachodu, ale z rosnącą frustracją

Zełenski natychmiast wykorzystał atak z 30 lipca, by wywrzeć presję na sojuszników NATO, stwierdzając podczas szczytu w Ankarze: „jesteśmy w stanie zrobić wszystko inne sami, ale jeśli chodzi o obronę powietrzną, potrzebujemy determinacji naszych partnerów” . Powtarzane określenie „niedostatecznych lub opóźnionych” dostaw odzwierciedla pogłębiające się napięcie między potrzebami pola bitwy Ukrainy a tempem zachodnich dostaw .

Wewnętrzne rozwiązania są teraz priorytetem obok zewnętrznych apeli

Podwójny cel nadzwyczajnego posiedzenia – zatwierdzenie asymetrycznych rozwiązań technologicznych i reform jednostek przy jednoczesnym wzywaniu do większej liczby zachodnich interceptory – pokazuje, że Ukraina realizuje strategię dwutorową. Będzie nadal naciskać na sojuszników w sprawie systemów Patriot i interceptory przeciwrakiet balistycznych, których rozpaczliwie potrzebuje, ale także restrukturyzuje swoje siły i bazę technologiczną, by skuteczniej walczyć z zasobami, które może wygenerować w kraju . Ta pragmatyczna zmiana, zrodzona z konieczności, może zdefiniować strategię obrony powietrznej Ukrainy na pozostały okres wojny.