2. Ostry rajd na chińskiej giełdzie GFEX. Najbardziej płynny kontrakt terminowy na platynę na Guangzhou Futures Exchange (GFEX) podskoczył o ponad 9%, zamykając się na poziomie 441,15 juana za gram. Ten ruch wywołał silne odwrócenie krótkoterminowego trendu, pociągając za sobą ceny fizyczne .
3. Napięcia geopolityczne. Negocjacje USA–Iran w połowie tygodnia ponownie utknęły w martwym punkcie, co dodało popyt na bezpieczne przystanie wśród metali szlachetnych .
4. Narracja o strukturalnym deficycie – ponowne przewartościowanie. Po przełamaniu oporu 4 sierpnia, kiedy platyna zyskała 8% do poziomu 1 756,70 USD, rynek ponownie skupił się na prognozie WPIC dotyczącej czwartego z rzędu rocznego deficytu. Obawy o niedobór podaży przeważyły nad wcześniejszymi obawami o słaby popyt inwestycyjny w pierwszym półroczu .
Światowa Rada Inwestycyjna ds. Platyny (World Platinum Investment Council, WPIC) opublikowała raport kwartalny za pierwszy kwartał 2026 r. 18 maja 2026 r., podnosząc prognozę całorocznego deficytu z 240 000 uncji do 297 000 uncji – to rewizja w górę o 57 000 uncji . To już czwarty z rzędu roczny niedobór.
Efekt kumulatywny jest uderzający. Zapasy magazynowe mają zakończyć 2026 r. na poziomie zaledwie 1,747 mln uncji, co odpowiada mniej niż trzem miesiącom globalnego popytu . Od 2023 r. łączny deficyt rynkowy sięgnął już około 3,32 mln uncji .
Całkowita podaż platyny w 2026 r. ma wzrosnąć zaledwie o 2% rok do roku, do 7,377 mln uncji, a prawie cały ten wzrost pochodzi z recyklingu .
Prawdziwym ograniczeniem jest RPA, która odpowiada za około 70–80% światowego wydobycia platyny . Branża w tym kraju – zdaniem niektórych liderów – znajduje się w „nieodwracalnym, końcowym upadku” . Trwałe zamykanie głębokich szybów, ograniczony rozwój nowych projektów i niedoinwestowanie w rafinerie stworzyły strukturalne bariery, które są w praktyce nieodwracalne w żadnym realistycznym horyzoncie czasowym .
Dodatkowe przeszkody to utrzymujące się niedobory energii elektrycznej z Eskom (dostępność mocy na poziomie około 65% zainstalowanej) oraz nieefektywność logistyki kolejowej Transnet, która tworzy wąskie gardła w łańcuchu dostaw .
Ogólna liczba dotycząca popytu niesie zaskakującą historię: całkowity popyt na platynę ma spaść w 2026 r. o 9%, do 7,674 mln uncji . Ten spadek wynika z gwałtownego załamania popytu inwestycyjnego po bardzo silnym 2025 r. oraz słabszego popytu motoryzacyjnego .
Jednak pod tą powierzchowną liczbą kryje się wzrost popytu przemysłowego o 9%, napędzany przez:
Przesunięcie popytu z inwestycyjnego i motoryzacyjnego w stronę konsumpcji przemysłowej zmienia profil popytu na platynę, czyniąc go być może mniej wrażliwym na przepływy finansowe, a bardziej na cykle produkcyjne .
W okolicach 1 728–1 750 USD platyna zyskała około 5% w skali miesiąca i 28% w skali roku . Jednak wciąż pozostaje znacznie poniżej styczniowego historycznego maksimum na poziomie 2 923,70 USD . To ATH było wynikiem spekulacyjnego skoku; obecny ruch cen odzwierciedla rzeczywiste fizyczne zacieśnienie i stopniowe przewartościowanie tezy o deficycie.
Analityk surowcowy Carsten Fritsch z Commerzbank zauważył, że przy deficycie zmniejszającym zapasy magazynowe do wskaźnika zapasów do zużycia na poziomie 22%, do 2026 r. starczyłyby one na około trzy miesiące popytu . Bank of America wyznaczył cel cenowy na poziomie 3 000 USD za uncję od czwartego kwartału 2026 r. do pierwszej połowy 2027 r. .
Kolejny kwartalny raport WPIC (Platinum Quarterly) zostanie opublikowany w środę, 9 września 2026 r. . Raport ten zaktualizuje prognozę całorocznego deficytu na 2026 r. (obecnie 297 000 uncji), szacunek zapasów na koniec roku (1,747 mln uncji) oraz dane dotyczące podaży i popytu za drugi kwartał. Będzie to kolejny ważny moment potwierdzający tezę o strukturalnym deficycie na rynku .
2. Ostry rajd na chińskiej giełdzie GFEX. Najbardziej płynny kontrakt terminowy na platynę na Guangzhou Futures Exchange (GFEX) podskoczył o ponad 9%, zamykając się na poziomie 441,15 juana za gram. Ten ruch wywołał silne odwrócenie krótkoterminowego trendu, pociągając za sobą ceny fizyczne .
3. Napięcia geopolityczne. Negocjacje USA–Iran w połowie tygodnia ponownie utknęły w martwym punkcie, co dodało popyt na bezpieczne przystanie wśród metali szlachetnych .
4. Narracja o strukturalnym deficycie – ponowne przewartościowanie. Po przełamaniu oporu 4 sierpnia, kiedy platyna zyskała 8% do poziomu 1 756,70 USD, rynek ponownie skupił się na prognozie WPIC dotyczącej czwartego z rzędu rocznego deficytu. Obawy o niedobór podaży przeważyły nad wcześniejszymi obawami o słaby popyt inwestycyjny w pierwszym półroczu .
Światowa Rada Inwestycyjna ds. Platyny (World Platinum Investment Council, WPIC) opublikowała raport kwartalny za pierwszy kwartał 2026 r. 18 maja 2026 r., podnosząc prognozę całorocznego deficytu z 240 000 uncji do 297 000 uncji – to rewizja w górę o 57 000 uncji . To już czwarty z rzędu roczny niedobór.
Efekt kumulatywny jest uderzający. Zapasy magazynowe mają zakończyć 2026 r. na poziomie zaledwie 1,747 mln uncji, co odpowiada mniej niż trzem miesiącom globalnego popytu . Od 2023 r. łączny deficyt rynkowy sięgnął już około 3,32 mln uncji .
Całkowita podaż platyny w 2026 r. ma wzrosnąć zaledwie o 2% rok do roku, do 7,377 mln uncji, a prawie cały ten wzrost pochodzi z recyklingu .
Prawdziwym ograniczeniem jest RPA, która odpowiada za około 70–80% światowego wydobycia platyny . Branża w tym kraju – zdaniem niektórych liderów – znajduje się w „nieodwracalnym, końcowym upadku” . Trwałe zamykanie głębokich szybów, ograniczony rozwój nowych projektów i niedoinwestowanie w rafinerie stworzyły strukturalne bariery, które są w praktyce nieodwracalne w żadnym realistycznym horyzoncie czasowym .
Dodatkowe przeszkody to utrzymujące się niedobory energii elektrycznej z Eskom (dostępność mocy na poziomie około 65% zainstalowanej) oraz nieefektywność logistyki kolejowej Transnet, która tworzy wąskie gardła w łańcuchu dostaw .
Ogólna liczba dotycząca popytu niesie zaskakującą historię: całkowity popyt na platynę ma spaść w 2026 r. o 9%, do 7,674 mln uncji . Ten spadek wynika z gwałtownego załamania popytu inwestycyjnego po bardzo silnym 2025 r. oraz słabszego popytu motoryzacyjnego .
Jednak pod tą powierzchowną liczbą kryje się wzrost popytu przemysłowego o 9%, napędzany przez:
Przesunięcie popytu z inwestycyjnego i motoryzacyjnego w stronę konsumpcji przemysłowej zmienia profil popytu na platynę, czyniąc go być może mniej wrażliwym na przepływy finansowe, a bardziej na cykle produkcyjne .
W okolicach 1 728–1 750 USD platyna zyskała około 5% w skali miesiąca i 28% w skali roku . Jednak wciąż pozostaje znacznie poniżej styczniowego historycznego maksimum na poziomie 2 923,70 USD . To ATH było wynikiem spekulacyjnego skoku; obecny ruch cen odzwierciedla rzeczywiste fizyczne zacieśnienie i stopniowe przewartościowanie tezy o deficycie.
Analityk surowcowy Carsten Fritsch z Commerzbank zauważył, że przy deficycie zmniejszającym zapasy magazynowe do wskaźnika zapasów do zużycia na poziomie 22%, do 2026 r. starczyłyby one na około trzy miesiące popytu . Bank of America wyznaczył cel cenowy na poziomie 3 000 USD za uncję od czwartego kwartału 2026 r. do pierwszej połowy 2027 r. .
Kolejny kwartalny raport WPIC (Platinum Quarterly) zostanie opublikowany w środę, 9 września 2026 r. . Raport ten zaktualizuje prognozę całorocznego deficytu na 2026 r. (obecnie 297 000 uncji), szacunek zapasów na koniec roku (1,747 mln uncji) oraz dane dotyczące podaży i popytu za drugi kwartał. Będzie to kolejny ważny moment potwierdzający tezę o strukturalnym deficycie na rynku .