Jak geopolityczny impas w Cieśninie Ormuz pogrążył euro i osłabił giełdy w USA

Łańcuch przyczynowy: Cieśnina Ormuz → ropa → obawy inflacyjne → ucieczka od ryzyka

1. Zablokowane negocjacje USA-Iran zamknęły Cieśninę Ormuz.

Mimo że Iran informował, iż porozumienie z Omanem w sprawie nowych szlaków żeglugowych jest w „końcowej fazie” , Teheran wielokrotnie odmawiał bezpośrednich rozmów z USA, stawiając dodatkowe warunki – w tym żądanie rekompensaty za „naruszenia” protokołu ustaleń z Islamabadu . Dyplomatyczny impas pozostawił cieśninę praktycznie zamkniętą, a Iran, jak podają źródła, zaatakował kolejny statek ZEA zaledwie 8 sierpnia . Jeden z amerykańskich urzędników powiedział agencji Reuters, że porozumienie między Iranem a Omanem jest blisko i może wkrótce doprowadzić do ponownego otwarcia drogi wodnej, którą przed blokadą transportowano jedną piątą światowej ropy i skroplonego gazu ziemnego (LNG) , ale do przełomu nie doszło.

2. Ropa Brent gwałtownie drożeje powyżej 87 dolarów za baryłkę.

Bez przełomu dyplomatycznego, kontrakty terminowe na ropę Brent w poniedziałek 10 sierpnia podskoczyły o ponad 5% i we wtorek utrzymywały się w pobliżu najwyższych poziomów od tygodnia, sięgając 87,72 dolara . We wtorek po południu Brent na krótko osiągnął 90,19 dolara, by ostatecznie zamknąć się na poziomie około 88 dolarów . Bezpośrednim powodem była premia za ryzyko zakłóceń w dostawach, wynikająca z zamknięcia Ormuzu – oba główne benchmarki wzrosły, gdy rozwiały się nadzieje na szybki przełom dyplomatyczny między Waszyngtonem a Teheranem .

3. Rosnące ceny ropy odnowiły obawy inflacyjne przed publikacją lipcowego CPI w USA.

Rajd ropy – jednodniowy skok o 5% – przyniósł nowe, dodatkowe ryzyko wzrostu inflacji w momencie, gdy rynki z niecierpliwością czekały na lipcowy raport CPI . Ekonomiści spodziewali się, że główny wskaźnik CPI wzrośnie w ujęciu miesięcznym zaledwie o 0,1%, a inflacja bazowa o 0,2%, przy rocznych wskaźnikach na poziomie odpowiednio 3,4% i 2,5% . Gwałtowna podwyżka cen ropy sprawiła, że te prognozy mogły okazać się zbyt optymistyczne. Utrzymanie wysokiej inflacji może zniechęcić Fed do obniżek stóp procentowych, co z kolei wspiera dolara amerykańskiego.

4. Indeks S&P 500 spadł, gdy apetyt na ryzyko zmalał.

Indeks S&P 500 stracił we wtorek 0,13%, schodząc do 7 747,87 pkt, i zamknął się na poziomie 7 728,20 pkt, co oznaczało spadek o 0,32% i kontynuację odwrotu od rekordowych poziomów . Za tym spadkiem stały dwie powiązane ze sobą siły. Po pierwsze, skok cen ropy przywrócił obawy przed „stagflacją”: wyższe koszty energii działają jak podatek konsumpcyjny i obciążają marże firm. Po drugie, zbliżający się odczyt CPI sprawił, że inwestorzy niechętnie utrzymywali ryzykowne pozycje. Analitycy zwrócili uwagę, że wtorkowy spadek był „ekstremalnie mały” jak na dzień, w którym ceny ropy wzrosły o 5%, a długoterminowe stopy procentowe poszły w górę o 6 punktów bazowych. Sugeruje to, że rynek wciąż postrzega wzrost cen energii jako tymczasową premię geopolityczną . Szczególnie wyraźna była realizacja zysków w sektorze wielkich spółek technologicznych i dostawców usług chmurowych .

5. Oczekiwania na podwyżkę stóp EBC pozostały wysokie, ale we wtorek nie pomogło to euro.

Rynek wyceniał prawdopodobieństwo podwyżki stóp procentowych EBC we wrześniu na 70–84%, co oznaczałoby wzrost stopy depozytowej do 2,50%. Oczekiwania te były wspierane przez silny wzrost PKB strefy euro w II kwartale (0,4% k/k) oraz inflację HICP powyżej celu (2,9%) . Zazwyczaj jastrzębie perspektywy EBC wspierają kurs euro. Jednak we wtorek dominującym czynnikiem były wydarzenia w USA – połączenie gwałtownego wzrostu cen ropy, wyczekiwania na dane CPI oraz rosnących oczekiwań na podwyżkę stóp Fed umocniło dolara na szeroką skalę, przeważając nad wpływem jastrzębich sygnałów z EBC . Różnica w oprocentowaniu między Fed (3,625%) a EBC (2,25%) wynosząca 137,5 punktu bazowego wciąż wyraźnie faworyzowała dolara .

Podsumowanie łańcucha zależności

Wspólny mianownik jest prosty: nieudana dyplomacja wokół Cieśniny Ormuz spowodowała gwałtowny wzrost cen ropy, co ponownie rozpaliło obawy inflacyjne na kilka godzin przed najważniejszą publikacją danych makroekonomicznych w USA w tym miesiącu. To wywołało defensywną, wspierającą dolara realokację kapitału na rynkach akcji, walutowych i obligacji, w wyniku której euro zostało pociągnięte w dół.