Singapur buduje krajowe centrum operacji satelitarnych. NSAS chce rozwinąć zespół do 2027 roku

Nowo utworzona National Space Agency of Singapore (NSAS) ma ambicję wyjść poza rolę instytucji odpowiedzialnej przede wszystkim za politykę i rozwój branży. Jej plany obejmują rozbudowę zespołu, uruchomienie wspólnego centrum operacji satelitarnych, poprawę świadomości sytuacyjnej w przestrzeni kosmicznej oraz stworzenie warunków do dalszego rozwoju singapurskiej gospodarki kosmicznej.

Większy zespół NSAS

NSAS zatrudnia obecnie około 30 osób. W ciągu najbliższych kilku lat agencja chce zwiększyć tę liczbę dwu-, a nawet trzykrotnie. Rekrutacja ma objąć między innymi inżynierów, prawników i specjalistów ds. polityki, rozwoju przemysłu oraz relacji międzynarodowych.

Rozbudowa nie ma służyć wyłącznie codziennej obsłudze satelitów. Do zadań NSAS należy rozwój krajowych zdolności kosmicznych, wspieranie badań i działalności komercyjnej, budowanie partnerstw międzynarodowych oraz ochrona zrównoważonego wykorzystania przestrzeni kosmicznej.

Jedno centrum dla wielu instytucji

Po przeprowadzce do nowej siedziby, planowanej na pierwszą połowę lub okolice połowy 2027 roku, NSAS chce uruchomić krajowe, wieloagencyjne centrum operacji misji satelitarnych. Ma ono zajmować się planowaniem misji i zlecaniem satelitom konkretnych zadań, a także monitorowaniem sytuacji na orbicie i koordynacją działań administracji korzystających z danych satelitarnych.

Zmiana będzie miała wymiar nie tylko techniczny, ale również organizacyjny. Wnioski o dane, informacje operacyjne i koordynacja działań mają być gromadzone bliżej siebie, zamiast przepływać przez odseparowane kanały. NSAS planuje także zaprosić zainteresowane agencje rządowe do współpracy w nowej siedzibie.

Od zdjęcia satelitarnego do usługi publicznej

Centrum ma ułatwić instytucjom publicznym zamawianie zobrazowań satelitarnych i wykorzystywanie danych geoprzestrzennych w praktyce. Wśród wymienianych zastosowań znajdują się monitoring środowiska, planowanie urbanistyczne, działalność portów, bezpieczeństwo morskie, reagowanie na katastrofy oraz kwestie bezpieczeństwa żywnościowego.

W ten sposób centrum może stać się łącznikiem między infrastrukturą kosmiczną a decyzjami podejmowanymi na Ziemi. Jego skuteczność będzie zależała nie tylko od dostępu do obrazów, lecz także od tego, czy instytucje sprawnie podzielą się potrzebami, właściwie zinterpretują dane geoprzestrzenne i szybko przełożą je na działania.

Większy ruch na orbicie i ryzyko kolizji

NSAS zamierza rozwijać i obsługiwać systemy świadomości sytuacyjnej w przestrzeni kosmicznej, aby monitorować otoczenie orbitalne i zwiększać bezpieczeństwo satelitów powiązanych z Singapurem. Centrum ma wspierać wykrywanie potencjalnie niebezpiecznych zbliżeń oraz koordynację decyzji dotyczących unikania kolizji.

Potrzeba takich zdolności rośnie wraz z zatłoczeniem orbity. W jednym z raportów przywołano szacunek około 16 tysięcy satelitów znajdujących się obecnie na orbicie oraz prognozę, że do 2035 roku ich liczba może wzrosnąć mniej więcej dziesięciokrotnie. Towarzyszą temu obawy dotyczące śmieci kosmicznych i kolizji. Są to prognozy, a nie gwarantowany scenariusz, ale pokazują, dlaczego śledzenie satelitów i wymiana informacji stają się coraz ważniejsze.

Ochrona przed ekstremalną pogodą kosmiczną

Agencja chce również budować zdolności pozwalające rozumieć i ograniczać wpływ ekstremalnej pogody kosmicznej na satelity oraz powiązane usługi. Planowana infrastruktura operacyjna ma więc służyć nie tylko rutynowemu zarządzaniu misjami, ale także zwiększaniu odporności i zrównoważonemu wykorzystywaniu zasobów kosmicznych.

Szerszy ekosystem kosmiczny

Mandat NSAS wykracza poza obsługę rządowych satelitów. Agencja ma wspierać rozwój komercyjnego sektora kosmicznego Singapuru, zaplecza badawczego i kadrowego, a także relacji międzynarodowych. Jej zadaniem jest rozwijanie zdolności i praktycznych zastosowań technologii kosmicznych oraz umożliwienie Singapurowi udziału w rozwijającej się gospodarce kosmicznej.

Będzie to wymagało współpracy administracji, naukowców, firm i zagranicznych partnerów. Jednocześnie potrzebne będą przepisy, które ułatwią działalność komercyjną, nie osłabiając standardów bezpieczeństwa i zrównoważonego rozwoju.

Krajowe prawo kosmiczne

NSAS ma uczestniczyć w tworzeniu krajowych ram prawnych dla działalności kosmicznej. Deklarowanym wyzwaniem jest znalezienie równowagi między wspieraniem innowacji i rozwoju biznesu a bezpieczeństwem, ochroną, zrównoważonym wykorzystaniem przestrzeni kosmicznej oraz międzynarodowymi zobowiązaniami Singapuru.

Takie ramy prawne mogłyby dać firmom i instytucjom publicznym bardziej przejrzyste zasady działania w miarę komplikowania się aktywności kosmicznej. Dostępne informacje opisują jednak kierunek polityki i odpowiedzialność agencji, a nie ostateczny harmonogram ani szczegółową treść przyszłych przepisów.

Co z obecnymi satelitami obserwacyjnymi?

Singapur współposiada obecnie z firmą ST Engineering trzy rządowe satelity obserwacyjne Ziemi. Wystrzelono je w latach 2022–2023, a ich przewidywany czas eksploatacji wynosi około pięciu do dziewięciu lat. NSAS chce utrzymać je w działaniu i wymienić w odpowiednim momencie, jednocześnie analizując dalszy rozwój krajowej konstelacji.

Przyszłe satelity mogłyby być mniejsze i rozmieszczane w większej liczbie, zamiast opierać cały system na jednym dużym statku kosmicznym. W planach wymieniono między innymi monitorowanie osiadania gruntu, kondycji lasów i wzrostu upraw. Mniejsze satelity mogą w niektórych zastosowaniach zapewnić częstsze lub bardziej opłacalne obserwacje, ale źródła przedstawiają ten wariant jako możliwość na przyszłość, a nie potwierdzony projekt wymiany.

Co oznacza termin w 2027 roku?

Planowana przeprowadzka i uruchomienie centrum operacyjnego mają zapewnić NSAS fizyczną bazę dla trzech powiązanych priorytetów:

1. Obsługiwanie i zlecanie zadań satelitom na potrzeby administracji.
2. Koordynowanie danych oraz informacji o zagrożeniach orbitalnych między instytucjami.
3. Budowanie zespołu, przepisów i partnerstw, które będą potrzebne przy większym krajowym programie kosmicznym.

To oznacza, że strategia Singapuru nie sprowadza się jedynie do wystrzelenia kolejnych satelitów. Chodzi o stworzenie całego systemu operacyjnego wokół tych urządzeń: połączenie obserwacji Ziemi z usługami publicznymi, lepsze rozpoznawanie zagrożeń na orbicie oraz zapewnienie branży kosmicznej wyraźniejszych podstaw instytucjonalnych.