Galaxy Research: Redukcja emisji Ethereum i Solany nie wystarczy, by podnieść ceny

Ethereum: EIP-8361 („Tapered Issuance Burn”)

Projekt EIP-8361 – początkowo zgłoszony jako EIP-8361, później przez redaktorów oznaczony jako EIP-8363 – ma na celu fundamentalną zmianę ekonomii stakowania Ethereum . Opublikowany 4 sierpnia przez sześciu badaczy, w tym Justina Drake’a z Ethereum Foundation, proponuje „stopniowe spalanie emisji” (tapered issuance burn), które zwiększa skalę niszczenia nagród walidatorów wraz ze wzrostem odsetka zablokowanych ETH .

• Jak to działa: Na koniec każdej epoki sieć odejmuje i spala część teoretycznej nagrody walidatora (za atestacje, propozycje bloków i pracę w komitecie synchronizacyjnym). Frakcja spalania rośnie wraz ze wzrostem staking ratio, liczonym jako (całkowity aktywny stan / SATURATION_BALANCE) ^ 1,5 .
• Punkt nasycenia: W propozycji ustalono stałe saldo nasycenia na poziomie 60,25 mln ETH, czyli około połowy obecnej podaży. Po jego osiągnięciu 100% emisji z warstwy konsensusu ulega spaleniu, a walidator wykonujący swoje obowiązki perfekcyjnie zarabia zerową netto rentowność z konsensusu .
• Obecny wpływ: Przy dzisiejszym wskaźniku stakowania wynoszącym około 1/3 podaży ETH, propozycja obniżyłaby rentowność emisji z warstwy konsensusu z około 2,6% do 1,2% . MEV (maksymalnie wyciągalna wartość) i opłaty priorytetowe pozostałyby bez zmian . Redukcja byłaby wprowadzana stopniowo przez 18 miesięcy, aby zapobiec nagłej fali wyjść walidatorów .
• Status: EIP-8361 pozostaje na etapie projektu (Draft) i nie został zatwierdzony ani zaplanowany do żadnej aktualizacji Ethereum .

Solana: SIMD-0550 i SIMD-0553 (pakiet SGP-0003)

Społeczność Solany rozwija dwie powiązane propozycje zarządzania, połączone w jeden pakiet o nazwie SGP-0003, które mają na celu ograniczenie podaży SOL z obu stron .

SIMD-0550 – Przyspieszona dezinflacja

Złożona 2 czerwca 2026 r. przez inżyniera Heliusa, lostintime101, propozycja SIMD-0550 podwaja roczne tempo dezinflacji Solany z 15% do 30% . Początkowa stopa inflacji wynosząca 8% i długoterminowe minimum 1,5% pozostają bez zmian, ale sieć osiągnęłaby to minimum w 2029 r. zamiast w 2032 r. . Szacuje się, że propozycja zmniejszy emisję SOL o około 18,9 mln SOL w ciągu sześciu lat, co da około 2,6% mniejszej podaży niż w obecnym harmonogramie .

SIMD-0553 – Spalanie opłat uzależnionych od zasobów

Autorstwa Caveya z zespołu badawczego Temporal, propozycja SIMD-0553 zastępuje płaską opłatę transakcyjną Solany w wysokości 5000 lamportów za podpis strukturą dwuczęściową . Każda transakcja płaci opłatę za włączenie (inclusion fee) w wysokości 2500 lamportów dla lidera bloku oraz osobną, zmienną opłatę za zasoby obliczaną na podstawie żądanych jednostek obliczeniowych. Ta opłata za zasoby jest spalana w całości, a nie przekazywana walidatorom .

Przy obecnym poziomie aktywności sieci zmiana ta zwiększyłaby dzienne spalanie SOL z około 650 SOL (~47 000 USD) do 7 500–9 000 SOL (~650 000 USD) – czyli 12–14 razy więcej . Opłata za zasoby narasta poprzez trzy bramki funkcyjne, zanim osiągnie docelowy wskaźnik 0,5 lamporta na jednostkę obliczeniową .

Status głosowania

Na początku sierpnia 2026 r. pakiet SGP-0003 zbliżał się do formalnego głosowania zarządczego, potrzebując 15% wsparcia walidatorów, aby przejść do dalszego etapu . Walidatorzy zaczęli sygnalizować poparcie; na dzień 8 sierpnia do końca okna głosowania pozostało 10 dni .

Główny argument Galaxy Research: Cięcia podaży to za mało

Raport Galaxy – zatytułowany „High on Their Own Supply?” – zadaje zasadnicze pytanie: „Ile budżetu bezpieczeństwa jest potrzebne?” . Analitycy ostrzegają, że obniżanie inflacji i zwiększanie spalania to działania po stronie podaży, które nie gwarantują wzrostu cen .

Kluczowy wniosek: Bez organicznego popytu – mierzonego wykorzystaniem sieci, aktywnością aplikacji i napływem kapitału – zmniejszona emisja może co najwyżej spowolnić rozwodnienie podaży, ale nie jest w stanie wygenerować presji na wzrost cen . Analiza Galaxy sugeruje, że rynek powinien skupić się na adopcji i użyteczności, a nie tylko na poprawkach tokenomiki .

W hipotetycznym scenariuszu, w którym stakowane jest 68% podaży, rentowność stakowania zaczynałaby się od 5,84% i spadła do 2,25% w trzecim roku, co pokazuje, że nawet agresywne stakowanie nie przekłada się automatycznie na wzrost cen .