Globalny Przegląd Wodoru 2026 IEA: Kryzys na Bliskim Wschodzie blokuje cieśninę Ormuz i hamuje rozwój niskoemisyjnego wodoru

Wpływ na rynek nawozów i produkcję przemysłową

Bezpośrednio ucierpiały rynki nawozów sztucznych i surowców przemysłowych. IEA zauważa, że sektory silnie uzależnione od pochodnych wodoru – w szczególności nawozy sztuczne, rafinacja i produkcja chemikaliów – zostały zakłócone .

Szerszy kontekst energetyczny pogłębił te skutki: oczekuje się, że rynki LNG pozostaną „napięte” przez cały 2026 i 2027 rok z powodu konfliktu, a zakłócenia w żegludze usunęły prawie 20% globalnej podaży LNG, a katarski kompleks Ras Laffan został wyłączony z eksploatacji .

Niskoemisyjny wodór: Wzrost w obliczu kurczącego się potoku projektów

Globalne zapotrzebowanie na wodór przekroczyło 100 milionów ton w 2025 roku . Produkcja niskoemisyjnego wodoru wzrosła o 20% rok do roku, osiągając prawie 1 milion ton . Inwestycje w niskoemisyjny wodór osiągnęły na świecie 8 miliardów dolarów w 2025 roku, co stanowi wzrost o 80% rok do roku . Globalna moc elektrolizerów osiągnęła blisko 5 GW do końca 2025 roku, przy czym Chiny odpowiadały za około 40% tej mocy .

Jednak potok projektów kurczy się. Oczekiwana moc produkcji niskoemisyjnego wodoru do 2030 roku spadła do 27 milionów ton, a projekty, które osiągnęły ostateczne decyzje inwestycyjne (FID), spadły do nieco ponad 6 milionów ton – w porównaniu z wcześniejszymi 10 milionami ton .

Słabość strony popytowej utrzymuje się. Tylko około 20% nowego wolumenu odbioru wodoru w 2025 roku było poparte wiążącymi zobowiązaniami umownymi, co ogranicza inwestycje i opóźnia rozwój projektów .

Rozwój sytuacji gospodarczej i geopolitycznej

Kryzys ponownie wzbudził zainteresowanie wodorem jako długoterminowym rozwiązaniem dla bezpieczeństwa energetycznego, ale IEA podkreśla, że konieczne jest silniejsze wsparcie polityczne i szybsze wdrażanie, aby miał on znaczący wpływ .

IEA wskazała na możliwości dla regionów takich jak Afryka, aby rozszerzyć działalność na branże o wyższej wartości, takie jak produkcja stali i lokalna produkcja nawozów, pod warunkiem obniżenia kosztów finansowania i dostosowania strategii wodorowych do szerszych planów gospodarczych .

Nadal istnieją bariery: wysokie koszty produkcji, niepewny popyt, złożone regulacje i ograniczona infrastruktura spowalniają rozwój sektora . Wiele krajowych celów wodorowych na 2030 rok jest coraz bardziej zagrożonych, ponieważ ogłoszony potok projektów wciąż się kurczy .