Pekin szykuje wielkie igrzyska humanoidalnych robotów. Na starcie 2056 maszyn

Pekin zamieni lodową arenę w poligon dla robotów

Druga edycja World Humanoid Robot Games odbędzie się w pekińskim National Speed Skating Oval — hali znanej jako Ice Ribbon — od 22 do 26 sierpnia 2026 roku. Skala wydarzenia będzie znacznie większa niż podczas inauguracyjnej edycji w sierpniu 2025 roku: organizatorzy zarejestrowali 666 drużyn i 2056 robotów, wobec 280 drużyn rok wcześniej.

To szybki wzrost, choć dane o liczbie robotów z pierwszej edycji nie są we wszystkich dostarczonych źródłach przedstawiane w ten sam sposób. Część relacji mówi o około czterokrotnie większej tegorocznej frekwencji maszyn, inne podają odmienny mnożnik. Pewne jest, że liczba uczestniczących robotów wyraźnie wzrosła.

Najważniejsze liczby

• Termin: 22–26 sierpnia 2026 roku
• Miejsce: National Speed Skating Oval, czyli pekińska hala Ice Ribbon
• Drużyny: 666, o 138 proc. więcej niż podczas pierwszej edycji, w której startowało 280 zespołów
• Roboty: 2056
• Uczestnicy zagraniczni: 16 państw z sześciu kontynentów
• Program: 51 konkurencji i 1301 sesji rywalizacji

Impreza wydłużyła się z trzech do pięciu dni, a liczba bloków rywalizacji wzrosła z sześciu do dziewięciu.

Kto wystartuje w zawodach?

W igrzyskach wezmą udział zespoły z 16 państw na sześciu kontynentach. Wśród wymienianych uczestników są robotyczne potęgi, takie jak Stany Zjednoczone, Niemcy i Japonia, a także Chiny i Brazylia. Brazylia łączy pięć swoich drużyn RoboCup w narodową reprezentację na pekińskie zawody.

Dostarczone materiały nie zawierają pełnej oficjalnej listy wszystkich 16 państw, dlatego wymienione kraje należy traktować jako przykłady, a nie kompletny skład międzynarodowej stawki.

Największą część uczestników stanowić będą zespoły z Chin. Według jednej z relacji kraj reprezentuje 641 drużyn i 1975 robotów związanych z 157 przedsiębiorstwami oraz 200 uczelniami i instytutami badawczymi. Szerzej rozumiany chiński udział obejmuje zarówno firmy z branży robotyki, jak i zespoły akademickie oraz badawcze.

Od 280 drużyn do 666 — wyraźny skok względem 2025 roku

Najbardziej jednoznaczny wzrost dotyczy liczby drużyn. W drugiej edycji zgłoszono 666 zespołów, podczas gdy w pierwszej wystartowało ich 280. Oznacza to wzrost o 138 proc.

Tegoroczna liczba robotów wynosi 2056. Organizatorzy i część mediów opisują ją jako około czterokrotnie większą niż podczas inauguracyjnych zawodów, ale inne źródło podaje inny sposób porównania. Najostrożniejszy wniosek jest więc taki, że zainteresowanie zawodami gwałtownie wzrosło, natomiast dostępne relacje nie pozwalają ustalić jednego, bezspornego mnożnika.

Rozbudowano także samą rywalizację. Wcześniejsze zapowiedzi mówiły o ponad 30 konkurencjach, jednak ostatecznie opublikowany program obejmuje 51 konkurencji i 1301 sesji.

Skok w dal, ciężary i tenis stołowy sprawdzą granice konstrukcji

Nowością są między innymi skok w dal, podnoszenie ciężarów, przeciąganie liny i tenis stołowy. Nie chodzi wyłącznie o to, czy robot potrafi chodzić lub biegać. Konkurencje mają sprawdzać równowagę, kontrolę siły, koordynację, konstrukcję mechaniczną oraz działanie kluczowych podzespołów.

W programie znalazły się również piłka nożna, walka, taniec i konkurencje lekkoatletyczne. Zawody są więc jednocześnie widowiskiem i powtarzalnym testem inżynieryjnym. Każdy dodatkowy centymetr w skoku czy kilogram podniesionego ciężaru może oznaczać postęp w silnikach, przekładniach, stawach, systemach sterowania i precyzyjnej produkcji.

Robot nie musi tylko biegać. Ma jeszcze wykonać pracę

Najważniejsza zmiana dotyczy konkurencji odtwarzających sytuacje z codziennego życia i pracy. Roboty będą testowane nie tylko na arenie sportowej, lecz także w środowiskach przypominających:

• fabryki i inne zakłady przemysłowe;
• hotele i gospodarstwa domowe;
• centra logistyczne;
• miejsca akcji ratunkowych;
• biblioteki;
• sklepy, biura usługowe i stacje ładowania pojazdów.

Zadania obejmują między innymi montaż przemysłowy, sprzątanie, reagowanie w sytuacjach awaryjnych i sortowanie książek. W konkurencji sprawności dłoni roboty mają wykonywać tak różne czynności jak składanie narzędzi, odmierzanie proszku, układanie klocków, wbijanie gwoździ, otwieranie butelek, rozpakowywanie przedmiotów, podnoszenie obiektów pęsetą i łączenie kabli.

To właśnie ten etap bywa najtrudniejszy: przejście od rozpoznania przedmiotu do pewnego operowania nim w nieprzewidywalnym, zorientowanym na człowieka otoczeniu. Organizatorzy nazywają te umiejętności zdolnościami „ostatniego metra” — precyzyjnymi czynnościami, które decydują o tym, czy robot rzeczywiście może być użyteczny.

Czy zawody przybliżą roboty do fabryk i miejsc pracy?

Organizatorzy przedstawiają igrzyska jako rozwijane stanowisko testowe dla tzw. inteligencji ucieleśnionej, czyli systemów łączących rozumienie otoczenia z fizycznym działaniem. Ich zdaniem trudniejsze zasady, większy nacisk na autonomię i sprawniejsze manipulowanie przedmiotami mogą pomóc przenosić osiągnięcia z laboratoriów i zawodów do systemów przemysłowych oraz rzeczywistych zamówień.

To jednak deklarowany cel, a nie dowód, że masowa komercjalizacja już nastąpiła. Sukces w ściśle określonej konkurencji pokazuje postęp w konkretnych warunkach, ale sam w sobie nie dowodzi, że robot jest gotowy do niezawodnej i opłacalnej pracy w typowym zakładzie przemysłowym lub środowisku usługowym.

Najciekawszym sygnałem z tegorocznej edycji nie będzie zatem pojedynczy bieg ani mecz. Ważniejsze jest połączenie większej liczby uczestników, trudniejszych prób fizycznych i scenariuszy przypominających prawdziwą pracę. To pokazuje, że zawody humanoidalnych robotów coraz mniej przypominają pokaz możliwości chodzenia, a coraz bardziej sprawdzian tego, czy maszyny potrafią samodzielnie wykonywać przydatne zadania.