Okrąg widoczny na mapie może przypominać krater, ale sam jego kształt nie dowodzi, że powstał wskutek uderzenia. W przypadku Uhackatik, na odludnym obszarze Côte-Nord w kanadyjskiej prowincji Quebec, obserwacja Joëla Lapointe’a była początkiem badań. Rozstrzygających wskazówek dostarczyły dopiero skały.
1
2
Od planu biwaku do wyprawy naukowej
Lapointe, astronom amator, przeglądał mapy satelitarne, szukając miejsca na biwak w pobliżu jeziora Marsal. Zauważył niemal koliste zagłębienie i zgłosił je naukowcom, w tym badaczom z Uniwersytetu Aix-Marseille we Francji. Francuski zespół przedstawił ten obszar na spotkaniu Meteoritical Society w 2024 r. jako potencjalną strukturę uderzeniową — na tym etapie była to hipoteza, nie potwierdzone odkrycie.
1
3
9
Większość relacji datuje obserwację Lapointe’a na 2024 r., choć jedna wskazuje koniec 2023 r. W obu wersjach kolejność zdarzeń jest taka sama: najpierw zgłoszenie niezwykłego kształtu, potem naukowa weryfikacja.
1
7
Początkowo sceptyczny geolog planetarny Gordon Osinski z kanadyjskiego Western University zorganizował wyprawę nad jezioro Marsal w październiku 2025 r. Badacze dotarli tam wodnosamolotem, a samo dostanie się na brzeg sprawiło trudność.
1
6 Wcześniejsze mapy geologiczne wiązały występujące w okolicy pokruszone skały z działalnością wulkaniczną. Trzeba więc było znaleźć dowody pozwalające odróżnić tę możliwość od skutków uderzenia.
1
Co pokazały skały?
Już drugiego dnia wyprawy zespół znalazł stożki zderzeniowe (shatter cones) — charakterystyczne spękania powstające w skale pod wpływem ogromnego ciśnienia fali uderzeniowej.
1
2
6 W streszczeniu badań opisano je w skałach podłoża blisko środka struktury. Naukowcy uznali też, że formacja wcześniej interpretowana jako wulkaniczna jest skałą związaną ze stopieniem materiału podczas uderzenia.
2 To właśnie te ślady geologiczne, a nie okrąg na ekranie, przemawiają za uderzeniowym pochodzeniem Uhackatik.
Badacze określają średnicę struktury na około 25 km, a jej wiek szacują na 390 mln lat.
2 Stożki zderzeniowe pomagają rozpoznać samą przyczynę powstania struktury, lecz nie pozwalają ustalić jej wieku. Dostępne materiały nie podają wystarczających szczegółów metody datowania ani marginesu niepewności.
2
5
Nazwa Uhackatik została przyjęta po konsultacji z radą społeczności Innu z Ekuanitshit.
5
8 Odkrycie może oznaczać jedenastą znaną strukturę uderzeniową w Quebecu. Streszczenie konferencyjne z 2026 r. przedstawia wnioski badaczy, ale samo w sobie nie potwierdza zakończenia wszystkich etapów recenzji naukowej czy formalnego wpisu do rejestru.
2
3